Τourist Trophy Ψυχικού - Η Αναβίωση!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

27/9/2016

"Οι μοτοσυκλεττισταί συναγωνίζοντο πεισματωδέστατα!"

Αναβίωση του Τourist Trophy Ψυχικού

 

 

Τ.Τ. Ψυχικού, 27 Μαΐου 1929:

Απόγευμα Κυριακής. Τα πεζοδρόμια των οδών Διαμαντίδου και 25ης Μαρτίου έχουν κατακλυσθεί από κόσμο. Πάνω από 5.000 θεατές έχουν ήδη πάρει θέση για να παρακολουθήσουν τον αγώνα "σιρκουί" στο Ψυχικό. Χωροφύλακες και στρατιώτες προσπαθούν να βάλουν μια τάξη, ενώ στρατιωτική μπάντα ψυχαγωγεί τα πλήθη. Έχει δοθεί διαταγή "...και τα σκυλιά δεμένα", κυριολεκτικά, για να μην κινδυνεύσουν οι αγωνιζόμενοι.

 

Η διαδρομή είχε μήκος 2.980 μέτρα, επικεντρωμένη γύρω από τις πλατείες "Παβιγιόν Ρουζ" και "επαύλεως Αργύρη", ενώ χρησιμοποιούσε και κομμάτι της λεωφόρου Κηφισίας, ανεβαίνοντας μετά ψηλά, κάτω από το λατομείο Κέκροπος. Οκτώ μοτοσυκλέτες, όλες Εγγλέζικες, πέντε BSA, δύο Norton και μία AJS, ήταν στημένες στην εκκίνηση. Aναβάτες τους οι Κίρζης, Παπαδόπουλος, Ραϊτσίδης, Αηδονόπουλος, Χέλμης, Καπλάνογλου, Ζωγράφος (που δεν πήρε εκκίνηση γιατί είχε πτώση στα... δοκιμαστικά). Στα ρεπορτάζ της εποχής, όλοι οι αγωνιζόμενοι αναφέρονταν ως κύριοι, ο κ. Καπλάνογλου, ο κ. Αηδονόπουλος, ενδεικτικό του status των αναβατών, από την αφρόκρεμα της τότε Αθηναϊκής κοινωνίας. Η μεγάλη διαφορά με τους τότε αγώνες αυτοκινήτου ήταν πως πρωταγωνιστούσε ο αναβάτης, κάτι που ακούγεται αυτονόητο σήμερα, αλλά τότε ήταν νεωτερισμός, καθώς στους αγώνες αυτοκινήτων στην αναγγελία του νικητή αναφερόταν πρώτα η μάρκα, μετά ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου και στο τέλος ο... σωφέρ που οδηγούσε. "Νικήτρια η Πακάρ του κ. Χλιδόπουλου με σωφέρ τον Μουτζούρη", ή κάπως έτσι. Οι μοτοσυκλέτες λοιπόν έδωσαν δόξα στον αναβάτη, ενώ στα αυτοκίνητα νικούσε το... αυτοκίνητο του τάδε, που τύχαινε να το χειρίζεται ένας σωφέρ...

Ο Ιορδάνης Καπλάνογλου, νικητής του Τ.Τ. Ψυχικού του 1929

 

Αντιγράφω από ρεπορτάζ εφημερίδας της εποχής, την περιγραφή του αγώνα ΤΤ του 1929: "Αγαπητοί μου αναγνώσται, θα εξομολογηθώ ότι ένας μοτοσυκλεττικός (sic) αγών είναι συναρπαστικώτερος και αυτού του μποξ, που θεωρείται το πιο συναρπαστικό σπορ. [...] Το Ψυχικό βούιζε από τον βόμβο των μηχανών. [...] Μοτοσυκλεττισταί έτρεχαν να πάρουν θέση για να παρακολουθήσουν τους αγώνας. Κι ανάμεσά των άλλοι – οι αγωνισταί αυτοί – με μηχανές ξαλαφρωμένες από κάθε περιττό εξάρτημα, έτρεχαν να τις θέσουν υπό την εξέτασιν των μελών της ειδικής επιτροπής. [...]

Με μπλούζες πέτσινες οι περισσότεροι, σφιχτοδεμένοι, με τις κάσκες στα χέρια, τριγυρνούσαν ως την ώρα του αγώνος. [...] Τα σκυλιά έπρεπε να είναι δεμένα για να μην επιφέρουν σύγχισιν εις τους αγωνιστάς. Ευτυχώς ούτε ένας σκύλος δεν ήταν στους δρόμους, και οι αγώνες άρχισαν. [...] Ευθύς ως ξεκίνησαν οι μοτοσυκλεττισταί, ανέπτυσσαν ταχύτητα 80-100 χιλιομέτρων την οποίαν ανέκοπταν όταν διήρχοντο τας λίαν αποτόμους στροφάς της διαδρομής των. Ο κ. Αηδονόπουλος ετέθη εκτός αγώνα συνεπεία διαρραγής της μηχανής του. Εις την ενάτην διαδρομήν [εννοεί γύρο, καθώς ο αγώνας ήταν διάρκειας 34 γύρων ή 101 περίπου χιλιομέτρων]  ο κ. Χέλμης ετέθη και αυτός εκτός αγώνος συνεπεία σωματικής υπερκοπώσεως. Ο κ. Παπαδόπουλος έπεσε συνεπεία αδεξίου χειρισμού, χωρίς να τραυματισθή σοβαρώς. Κατ’ αυτόν τον χρόνον οι υπόλοιποι μοτοσυκλεττισταί συναγωνίζοντο πεισματωδέστατα. [...] Όταν ο νικητής κ. Καπλάνογλου σταμάτησε προ του τέρματος την μηχανήν του, πολλοί των θεατών έσπευσαν, τον παρέλαβον εις τας χείρας των και τον οδήγησαν μέχρι της επιτροπής, ο πρόεδρος της οποίας του απένειμε τρία βαρύτιμα κύπελλα. Ο κ. Καπλάνογλου αποδίδει την νίκην του εις τους επιδεξίους χειρισμούς και την ψυχραιμίαν του, εν αντιθέσει με τον αντίπαλον Κίρζην, όστις δεν διετήρησεν αύτη μέχρι τέλους."

 

Σιρκουί Τ.Τ. Ψυχικού, 23/6/1935

Τα πάντα υπήρχαν στο Τ.Τ. Ψυχικού, αντίστοιχα με τους σημερινούς αγώνες. Η διαδρομή, σε δημόσιους δρόμους, με "αποτόμους στροφάς" και "ιλιγγιώδη ταχύτητα στας στενάς ευθείας", τα δοκιμαστικά, ο τεχνικός έλεγχος, οι ελαφρωμένες μοτοσυκλέτες, ο συναγωνισμός και οι πτώσεις, το πλήθος των θεατών που αποθεώνει τον νικητή, η απονομή και η δόξα... Η μέγιστη ταχύτητα στην διαδρομή του αγώνα υπολογιζόταν στα ιλιγγιώδη 110 χιλιόμετρα... Τότε, το Ψυχικό ήταν μια πολύ αραιοκατοικημένη, ερημική και ήσυχη συνοικία με φαρδείς δρόμους – καμία σχέση με σήμερα.  Κι όμως, το Ελληνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας Motorcycle Republik, σε συνεργασία με τον Δήμο Φιλοθέης – Ψυχικού και συνδιοργανωτή την ΦΙΛΠΑ, αναβιώνει στις 16 Οκτωβρίου το T.T. Ψυχικού, ένα σιρκουί πόλης στην περιοχή που διοργανωνόταν αγώνες μέχρι και το 1968! Με κέντρο της εκδήλωσης την ιστορική πλατεία του Blue Bell, όπου μέχρι να μπουν τα καταραμένα σαμαράκια ήταν πεδίο δόξης λαμπρό για τους αυτοκινητάδες που την έκαναν γύρους με το πλάι κι όσο πάει... Όπως υπόσχονται οι διοργανωτές, η εκδήλωση θα είναι στο χρώμα και το κλίμα της εποχής, και θα περιλαμβάνει πολλές εκδηλώσεις. Και αχυρόμπαλες φυσικά!

 

Οι αγώνες στην περιοχή, όπως αποτυπώνονται στο βιβλίο "Ιστορία του Ελληνικού Μοτοσυκλετισμού" του Μ. Αρβανιτόπουλου, που πριν την έκδοσή του είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στο ΜΟΤΟ, συνεχίζονται και μεταπολεμικά, με πρώτο αγώνα το 1966, σε διαφορετική διαδρομή, στην περιοχή "οικόπεδα Καραμανλή" της Φιλοθέης. Χαρακτηριζόταν τότε "Αγών Εθνικός" από την διοργανώτρια ΕΛΠΑ. Ανάμεσα στους δεκατρείς εκκινήσαντες, ήταν ο Μανώλης Τριποδάκης με τη Norton Atlas του, που έχασε μεν τελικά τον αγώνα, αλλά κέρδισε τις εντυπώσεις, καθώς προηγούνταν με διαφορά πάνω από δύο χιλιόμετρα από τον δεύτερο Μακαρώνα. Είχε βγάλει την μέση ωριαία ρεκόρ των 73,722 χιλιομέτρων, αλλά...

Αφετηρία του Τ.Τ. Ψυχικού, το 1932.
Ο Άγγελος Μπαχάουερ (7) έχει μόλις πάρει εκκίνηση, και
ο Ιορδάνης Καπλάνογλου (8) ετοιμάζεται

Έγραφε η εφημερίδα ΒΡΑΔΥΝΗ: "Το Σιρκουί της Φιλοθέης είναι από τα πλέον δύσκολα του είδους, γεμάτο από στροφές και γωνίες. Για τον Τριποδάκη όμως όλα φαίνονταν σαν να ήσαν ευθεία. Τίποτε δεν ανέκοπτε τον φρενήρη δρόμο του, και το κοντέρ του ακόμα και στις πλέον δύσκολες περιπτώσεις δεν κατέβαινε κάτω από τα 50 χιλιόμετρα, ενώ συχνά η βελόνα ξεπερνούσε τα 100 παρ’ όλον που οι ευθείες ήταν σχεδόν ανύπαρκτες. Αλλά το ζόρι αυτό της μηχανής είχε και δυσάρεστα αποτελέσματα, αφού οι κραδασμοί άρχισαν να χαλαρώνουν τις βίδες. Έτσι, πρώτα του έφυγε η εξάτμισις. Σταμάτησε και απηλλάγη τελείως από αυτήν. Φυσικά, τώρα η μηχανή του δεν λειτουργούσε τέλεια. Αυτό δεν θα εμπόδιζε τον Τριποδάκη από του να κερδίσει, εάν σιγά σιγά δεν ξεβιδώνονταν όλα, από το ντεμπραγιάζ μέχρι την τελευταία βίδα. Έτσι στον 8ο γύρο αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει. Οι χρόνοι του αποτελούν και τα ρεκόρ του σιρκουί, αφού κανείς δεν μπόρεσε να τα φτάσει. Θαυμασίαν εμφάνισιν πραγματοποίησε ο Μακαρώνας, ο γνωστός άσσος της μοτοσυκλέτας, οδηγός μεγάλων ικανοτήτων και τεχνικής καταρτίσεως. Είναι ο πρώτος αγών που διοργανούται μεταπολεμικά στην χώρα μας. Αποτελεί μια καλή αρχή για να μπει το άθλημα σε κάποιο δρόμο. Διότι την στιγμή αυτή, ούτε οδηγούς έχουμε, ούτε συνεργεία, ούτε μηχανές ούτε τίποτα."   

 

Οι θεατές της αναβίωσης του Τ.Τ. Ψυχικού ας μην περιμένουν να δουν "μοτοσυκλεττιστάς" που θα συναγωνίζονται "πεισματωδέστατα". Το πνεύμα όμως των διοργανώσεων του παρελθόντος θα είναι ζωντανό και η ατμόσφαιρα εορταστική! Οι δύο ξεχωριστές κατηγορίες, η πρώτη με μοτοσυκλέτες έως το 1945 και η δεύτερη από το 1946 έως το 1968, την τελευταία χρονιά που έγινε το Τ.Τ. Ψυχικού, θα διαγωνιστούν με το σύστημα Regularity, προσπαθώντας να κρατήσουν μια συγκεκριμένη μέση ωριαία. Κάθε κατηγορία θα κάνει δέκα γύρους των δύο περίπου χιλιομέτρων. Θα απουσιάζουν, για ευνόητους λόγους, οι προπολεμικοί κανονισμοί των αγώνων, που υποχρέωναν "τους αγωνιστάς" να παίρνουν "τας στροφάς" με όχι λιγότερα από 45-50 χιλιόμετρα, και στις ευθείες να αναπτύσσουν όσο μεγαλύτερη ταχύτητα μπορούν! Προφανώς οι κανονισμοί προσπαθούσαν να αποφύγουν περιπτώσεις "αγωνιστών" που απλά θα βολτάριζαν την διαδρομή, χωρίς να ρισκάρουν!    

 

Θα είχε ενδιαφέρον, σ’ αυτή την αναβίωση, να ήταν και οι θεατές ντυμένοι με ρούχα εποχής, έτσι για την ατμόσφαιρα! Ο ενθουσιασμός πάντως είναι από τώρα στα ύψη, κι όσοι θα παρακολουθήσουν το σύγχρονο Τourist Τrophy Ψυχικού, θα πάρουν μια καλή γεύση από ωραίες μοτοσυκλέτες και ενδιαφέροντες ανθρώπους, σε μια περιοχή με ιδιαίτερη ιστορία στους αγώνες μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα. Θα δείτε και το αυθεντικό κύπελλο που απονεμήθηκε το 1929 στον νικητή Ιορδάνη Καπλάνογλου, που θα σηκώσουν και οι νικητές των δύο κατηγοριών, 87 χρόνια μετά! Το ΜΟΤΟ θα είναι εκεί, σας περιμένουμε!

 

Κυριακή 16 Οκτωβρίου, από τις 9:30 το πρωί, στην πλατεία Blue Bell του Ψυχικού.

 

Για να δείτε τις μοτοσυκλέτες που θα συμμετάσχουν, όπως και τα νέα της εκδήλωσης, ακολουθήστε την στο Facebook: Αναβίωση ΤΤ Ψυχικού

 

Σιρκουί Φιλοθέης, 1966, το πρώτο μεταπολεμικό:

Ο Μανώλης Τριποδάκης με τον εμπρός τροχό της Norton στον αέρα. Θα εγκατέλειπε όμως...

Δημοπρασία Honda RC213V-S - MotoGP ρέπλικα σε τιμή ευκαιρίας

Απρόσμενα χαμηλή τιμή απόκτησης ενός ιστορικού μοντέλου
Δημοπρασία Honda RC213V-S
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

6/3/2026

Στη γνωστή ετήσια δημοπρασία Spring Stafford Sale, ο οίκος Bonhams βγάζει "στο σφυρί" μια Honda RC213V-S σε κατάσταση λες και βγήκε πριν λίγο από τη γραμμή παραγωγής.

Η RC-213V-S βγήκε στην παραγωγή το 2015, με τη Honda να θέλει να προσφέρει μια ρέπλικα της αγωνιστικής RC213V για χρήση πίστας αλλά και δρόμου, εξού και το S -Street. Μια κίνηση που ελάχιστοι κατασκευαστές έχουν κάνει, μεταξύ τους οι Ducati και KTM. Ήταν το 2015, την εποχή των μεγάλων μαχών μεταξύ Rossi, Lorenzo και Marquez, με τη Honda να προωθεί την RC213V-S τόσο με τον Marc, όσο και με τον Pedrosa αλλά και τον Stoner.

Στην ανάπτυξη του RC213V-S, ως μοντέλο βάσης χρησιμοποιήθηκε το RC213V με τη Honda ως άλλος Προμηθέας να θέλει να δώσει ένα κομμάτι της "θεϊκής" απόλαυσης της οδήγησης της MotoGP μοτοσυκλέτας της και στους "κοινούς θνητούς". Η παρουσίαση της RC213V-S δεν ήρθε καθόλου τυχαία μετά από την κατάκτηση του Triple Crown (Πρωτάθλημα αναβατών, εταιρειών και ομάδων) για δυο συνεχόμενες χρονιές στο MotoGP από τους Ιάπωνες το 2013 και 2014 στις εποχές μεγάλης δόξας του Marc Marquez.

Honda RC213V-S Prototype

Η Honda είχε αρχικά σχεδιάσει να κατασκευάσει 250 μόλις RC213V-S, αν και τελικά κανείς δεν ξέρει πόσες ακριβώς βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής, αναφορές κάνουν λόγο για 125-200.

Honda RC213V-S

Με αρχική προτεινόμενη τιμή στην Ευρώπη τα 188.000 ευρώ, η RC213V-S απευθυνόταν κυρίως σε εύπορους συλλέκτες, ενώ ερχόταν με περιορισμό σε απόδοση, αποδίδοντας μόλις 157 hp στην ευρωπαϊκή του έκδοση. Όμως με την αγορά ενός αγωνιστικού κιτ που έκανε περί τα 12.000 ευρώ, η δύναμη από τον V4 κινητήρα των 999 κ.εκ. εκτοξευόταν στους 212 ανακοινώσιμους ίππους στις 13.000 rpm. Παράλληλα, ενώ το βάρος της βρισκόταν στα 170 κιλά χωρίς υγρά, αυτό με το κιτ έπεφτε στα 160, μόλις 2 κιλά περισσότερα από την RC213V του Marc Marquez!

Honda RC213V-S

Παρά τις πολύ υψηλές προδιαγραφές κατασκευής της, η RC213V-S δεν χρησιμοποίησε δυο από τις κορυφαίες και πανάκριβες τεχνολογικές λύσεις της RC213V σε κιβώτιο (seamless) και βαλβίδες (πνευματικές), με τη Honda να την εξοπλίζει με συμβατικές λύσεις στους συγκεκριμένους τομείς.

Honda RC213V-S

Η μοτοσυκλέτα έφερε πλήρες για την εποχή πακέτο ηλεκτρονικών βοηθημάτων, που για σήμερα θεωρείται απλά βασικό (3 επίπεδα απόδοσης κινητήρα, Tracion Control 9 επιπέδων, ρύθμιση φρένου κινητήρα, 5 Riding Modes και shifter μόνο για τα ανεβάσματα), ενώ ο εξοπλισμός δρόμου της επέτρεπε να βγάλει κανονικά αριθμό κυκλοφορίας.

Honda RC213V-S

Στα χαρακτηριστικά της περιλαμβάνεται και smart key αλλά και μίζα, τροχοί 17 ιντσών, πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της Ohlins, φρένα της Brembo, ενώ πλαίσιο και ψαλίδι είναι αλουμινένια και ιδιαίτερα σεβαστών διαστάσεων.

Stoner

Το χρώμα της μοτοσυκλέτας ήταν το γνωστό τρικολόρ της Honda -λευκό, κόκκινο και μπλε- ενώ στα πλαϊνά ξεχωρίζει η κόκκινη βούλα της ιαπωνικής σημαίας.

Honda RC213V-S

Αν τώρα στο παρελθόν έχουμε δει RC213V-S να πωλούνται σε τιμές ρεκόρ -συνήθως επρόκειτο για μοτοσυκλέτες με μηδέν χιλιόμετρα στο κοντέρ, ή ακόμα και μέσα στην κούτα πριν την τελική συναρμολόγηση, εδώ στη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας μας, η οποία έχει 2.843 χλμ. στο κοντέρ, η τιμή είναι εξαιρετικά χαμηλή συγκρινόμενη με τα έως και 250.000 ευρώ που είχαμε δει σε ανάλογες δημοπρασίες.

Honda RC213V-S

Έτσι, οι δυο εκτιμώμενες τιμές που ανακοινώνει ο οίκος Bonhams είναι μόλις 69-120.000 ευρώ, ενώ η μοτοσυκλέτα θα πωληθεί “χωρίς τιμή επιφύλαξης” που σημαίνει πως θα πάει στην υψηλότερη προσφορά χωρίς να υπάρχει κάποιο όριο, ακόμα και αν αυτή η προσφορά είναι ιδιαίτερα χαμηλή. Οι δυο εκτιμώμενες τιμές είναι για να βοηθήσουν τους ενδιαφερόμενους να έχουν μια ιδέα για το πού θα κινηθεί η τιμή. Κάπως έτσι, θεωρητικά, η RC213V-S εδώ θα μπορούσε να πουληθεί ακόμα και αρκετά κάτω από τις 100.000 ευρώ, τιμή εξαιρετικά χαμηλή για το μοντέλο.

Η σελίδα της δημοπρασίας είναι ΕΔΩ, με τη δημοπρασία να λαμβάνει χώρα στις 26 Απριλίου. Αναμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε σε ποια τιμή θα αλλάξει χέρια τελικά η RC213V-S.

Δείτε παρακάτω βίντεο με τους Marc Marquez και Dani Pedrosa να οδηγούν την RC213V-S το 2016.