Triumph Daytona 765R: Πρώτα στάδια εξέλιξης με δοκιμές στο δρόμο

Η επικείμενη επιστροφή
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/2/2019

Φέτος θα είναι επίσημα η πρώτη χρονιά που η Moto2 θα χρησιμοποιεί τους τρικύλινδρους κινητήρες της Triumph, με τον άκρως αγωνιστικό ήχο και την εξαιρετική απόδοση. Για την εξέλιξη του αγωνιστικού κινητήρα, η αγγλική εταιρεία βασίστηκε πάνω σε εκείνον της έκδοσης RS του Street Triple, με τις αλλαγές που είδαμε πριν από δύο χρόνια στην αγορά, αποτελώντας το σημείο αναφοράς στην κατηγορία των γυμνών μοτοσυκλετών.

Η παλιότερη έκδοση του Street Triple, με τον κινητήρα των 675 κυβικών, είχε μια εξαδέλφη που εκπροσωπούσε την Triumph στην supersport κατηγορία, την Daytona 675R. Οι supersport πέρασαν μία εξελικτική στασιμότητα έχοντας πέσει θύματα της οικονομικής κρίσης, που σε συνδυασμό με την στροφή του κόσμου προς τις adventure μοτοσυκλέτες, οδήγησε στην εξαφάνισή τους από την γκάμα των εταιριών. Κι αυτή η στροφή οφείλεται σε εξίσου μεγάλο βαθμό, στο γεγονός πως οι adventure υπόσχονταν για πρώτη φορά τις επιδόσεις μίας supersport μοτοσυκλέτας και κατά περίπτωση και superbike! Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που η χρήση τους ήταν λιγότερο απόλυτη... Φτάσαμε έτσι στο σημείο που οι χαμηλές πωλήσεις των supersport οδήγησαν πολλές εταιρείες να σταματήσουν την παραγωγή των μοντέλων τους όπως έγινε πρόσφατα με την Suzuki και το GSX-R 750 που μετά από 34 συνεχόμενα έτη εξαφανίστηκε απ’ τη γκάμα της, καθώς το κόστος εξέλιξής τους κρίθηκε ασύμφορο βάσει των πωλήσεών τους. Η Triumph απ’ την πλευρά της έμεινε εν μέρη πιστή στην κατηγορία χωρίς να καταργήσει το Daytona 675R αλλά αφήνοντάς το να περάσει στην λήθη μέχρι την στιγμή που έπαψε να πληροί τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και μπορεί μέχρι πρότινος να μην είχε παρουσιάσει βλέψεις για την ανανέωσή της όμως όλοι περίμεναν τον τρόπου που θα αξιολογούσε την ενασχόλησή της με τα MotoGP…

Αυτός ο τρόπως ενσαρκώθηκε πριν από λίγες μέρες, όταν ο κατασκοπευτικός φακός της έντυπης αγγλικής εφημερίδας MCN, έπιασε ένα Daytona "υβρίδιο" να δοκιμάζεται στην Ισπανία. Όπως παρατηρούμε απ’ τις φωτογραφίες, η μοτοσυκλέτα είναι πανομοιότυπη –εμφανισιακά- με την Daytona 675R όμως, η εξάτμιση δεν έχει καμία σχέση τόσο μ’ αυτήν που είχε ο κινητήρας της παλιότερης μοτοσυκλέτας όσο και μ’ αυτή που έχει το Street Tripple 765. Κρίνοντας απ’ τα καπάκια του κινητήρα παρατηρούμε πως προέρχεται από την Street Tripe 765, ενώ το γεγονός πως πλαισιώνεται απ’ τα περιφερειακά της Daytona 675R μαρτυρά, πως η Triumph θέλει να ελέγξει πόσο καλά συνεργάζεται ο νέος κινητήρας με το παλιό πλαίσιο, καθώς υπάρχει περίπτωση να μην προχωρήσει σε επανασχεδιασμό, αν δει πως η συμπεριφορά στο δρόμο είναι ιδανική. Πράγμα αρκετά πιθανό με βάση την ικανότητα αυτού του πλαισίου να διαχειριστεί περισσότερη δύναμη, από εκείνη που μπορούσε να αποδόσει ο κινητήρας που φιλοξενούσε. Ένα στοιχείο που δικαιολογεί την καλή συμπεριφορά σε συνθήκες track day από ιδιοκτήτες που είχαν προχωρήσει σε μετατροπές...

Τα σενάρια της ανανέωσης του μοντέλου μπορούμε να πούμε σχεδόν με σιγουριά πως θα πραγματοποιηθούν καθώς δεν θα ήταν σωστό από τη μεριά της Triumph να μην εξαργυρώσει την είσοδό της στα MotoGP, τώρα που παρουσιάζονται οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Moto2 και το ενδιαφέρον του κόσμου συγκεντρώνεται στον κινητήρα της. Ήδη, αυτό είναι κάτι που επιβεβαιώνεται από τον ντόρο που υπάρχει γύρω από τις νέες Moto2 μοτοσυκλέτες. Η συγκυρία δεν θα μπορούσε να μην είναι καταληλότερη για ένα νέο Daytona 765R! Η μοτοσυκλέτα που εμφανίστηκε στην Ισπανία δεν είχε κάτι νέο εκτός απ’ τον κινητήρα και το σύστημα εξαγωγής πράγμα που μπορεί να μεταφραστεί πως η παρουσίαση ενός προ-παραγωγής μοντέλου είτε θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο για να έρθει, είτε πως δεν θα γίνουν περισσότερες αλλαγές, πράγμα που συγκεντρώνει και τις περισσότερες πιθανότητες, με βάση τις ικανότητες της 675...

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.