Triumph Daytona 765R: Πρώτα στάδια εξέλιξης με δοκιμές στο δρόμο

Η επικείμενη επιστροφή
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/2/2019

Φέτος θα είναι επίσημα η πρώτη χρονιά που η Moto2 θα χρησιμοποιεί τους τρικύλινδρους κινητήρες της Triumph, με τον άκρως αγωνιστικό ήχο και την εξαιρετική απόδοση. Για την εξέλιξη του αγωνιστικού κινητήρα, η αγγλική εταιρεία βασίστηκε πάνω σε εκείνον της έκδοσης RS του Street Triple, με τις αλλαγές που είδαμε πριν από δύο χρόνια στην αγορά, αποτελώντας το σημείο αναφοράς στην κατηγορία των γυμνών μοτοσυκλετών.

Η παλιότερη έκδοση του Street Triple, με τον κινητήρα των 675 κυβικών, είχε μια εξαδέλφη που εκπροσωπούσε την Triumph στην supersport κατηγορία, την Daytona 675R. Οι supersport πέρασαν μία εξελικτική στασιμότητα έχοντας πέσει θύματα της οικονομικής κρίσης, που σε συνδυασμό με την στροφή του κόσμου προς τις adventure μοτοσυκλέτες, οδήγησε στην εξαφάνισή τους από την γκάμα των εταιριών. Κι αυτή η στροφή οφείλεται σε εξίσου μεγάλο βαθμό, στο γεγονός πως οι adventure υπόσχονταν για πρώτη φορά τις επιδόσεις μίας supersport μοτοσυκλέτας και κατά περίπτωση και superbike! Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που η χρήση τους ήταν λιγότερο απόλυτη... Φτάσαμε έτσι στο σημείο που οι χαμηλές πωλήσεις των supersport οδήγησαν πολλές εταιρείες να σταματήσουν την παραγωγή των μοντέλων τους όπως έγινε πρόσφατα με την Suzuki και το GSX-R 750 που μετά από 34 συνεχόμενα έτη εξαφανίστηκε απ’ τη γκάμα της, καθώς το κόστος εξέλιξής τους κρίθηκε ασύμφορο βάσει των πωλήσεών τους. Η Triumph απ’ την πλευρά της έμεινε εν μέρη πιστή στην κατηγορία χωρίς να καταργήσει το Daytona 675R αλλά αφήνοντάς το να περάσει στην λήθη μέχρι την στιγμή που έπαψε να πληροί τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και μπορεί μέχρι πρότινος να μην είχε παρουσιάσει βλέψεις για την ανανέωσή της όμως όλοι περίμεναν τον τρόπου που θα αξιολογούσε την ενασχόλησή της με τα MotoGP…

Αυτός ο τρόπως ενσαρκώθηκε πριν από λίγες μέρες, όταν ο κατασκοπευτικός φακός της έντυπης αγγλικής εφημερίδας MCN, έπιασε ένα Daytona "υβρίδιο" να δοκιμάζεται στην Ισπανία. Όπως παρατηρούμε απ’ τις φωτογραφίες, η μοτοσυκλέτα είναι πανομοιότυπη –εμφανισιακά- με την Daytona 675R όμως, η εξάτμιση δεν έχει καμία σχέση τόσο μ’ αυτήν που είχε ο κινητήρας της παλιότερης μοτοσυκλέτας όσο και μ’ αυτή που έχει το Street Tripple 765. Κρίνοντας απ’ τα καπάκια του κινητήρα παρατηρούμε πως προέρχεται από την Street Tripe 765, ενώ το γεγονός πως πλαισιώνεται απ’ τα περιφερειακά της Daytona 675R μαρτυρά, πως η Triumph θέλει να ελέγξει πόσο καλά συνεργάζεται ο νέος κινητήρας με το παλιό πλαίσιο, καθώς υπάρχει περίπτωση να μην προχωρήσει σε επανασχεδιασμό, αν δει πως η συμπεριφορά στο δρόμο είναι ιδανική. Πράγμα αρκετά πιθανό με βάση την ικανότητα αυτού του πλαισίου να διαχειριστεί περισσότερη δύναμη, από εκείνη που μπορούσε να αποδόσει ο κινητήρας που φιλοξενούσε. Ένα στοιχείο που δικαιολογεί την καλή συμπεριφορά σε συνθήκες track day από ιδιοκτήτες που είχαν προχωρήσει σε μετατροπές...

Τα σενάρια της ανανέωσης του μοντέλου μπορούμε να πούμε σχεδόν με σιγουριά πως θα πραγματοποιηθούν καθώς δεν θα ήταν σωστό από τη μεριά της Triumph να μην εξαργυρώσει την είσοδό της στα MotoGP, τώρα που παρουσιάζονται οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Moto2 και το ενδιαφέρον του κόσμου συγκεντρώνεται στον κινητήρα της. Ήδη, αυτό είναι κάτι που επιβεβαιώνεται από τον ντόρο που υπάρχει γύρω από τις νέες Moto2 μοτοσυκλέτες. Η συγκυρία δεν θα μπορούσε να μην είναι καταληλότερη για ένα νέο Daytona 765R! Η μοτοσυκλέτα που εμφανίστηκε στην Ισπανία δεν είχε κάτι νέο εκτός απ’ τον κινητήρα και το σύστημα εξαγωγής πράγμα που μπορεί να μεταφραστεί πως η παρουσίαση ενός προ-παραγωγής μοντέλου είτε θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο για να έρθει, είτε πως δεν θα γίνουν περισσότερες αλλαγές, πράγμα που συγκεντρώνει και τις περισσότερες πιθανότητες, με βάση τις ικανότητες της 675...

 

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.