Triumph Factory Visitor Experience: Φόρος τιμής στην αυθεντική "Μεγάλη απόδραση"!

Με επίτιμο καλεσμένο τον John Leyton
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

7/2/2020

Το Triumph Factory Visitor Experience (TFVE) είναι μια υπηρεσία που προσφέρει η αγγλική εταιρεία σε όσους θέλουν να επισκεφτούν το εργοστάσιό της στο Hinckley, που βρίσκεται νοτιοδυτικά του Leicester της Αγγλίας, όπου ο επισκέπτης πρακτικά μπορεί να δει τα πάντα. Από το τμήμα σχεδιασμού με τα πρωτότυπα σχέδια κατασκευασμένα σε πηλό μέχρι τη γραμμή παραγωγής, καθώς και πάρα πολλούς ειδικά διαμορφωμένους χώρους του εργοστασίου, αφιερωμένους στην Ιστορία της. Επίσης, υπάρχει και μια ολόκληρη έκθεση με τα πιο εμβληματικά μοντέλα της Triumph, καθώς και η συλλογή απ’ τα ρεκόρ που κατέχει η εταιρεία.

Οι μοτοσυκλέτες της ανέκαθεν εμφανιζόντουσαν σε πολλές υπερπαραγωγές του Χόλυγουντ, είτε καμουφλαρισμένες είτε όχι και αυτό είναι κάτι που αναδεικνύει η Triumph στο εργοστάσιό της. Μια από αυτές είναι και η TR6 που είχε μεταμφισεστεί σε BMW στην “Μεγάλη Απόδραση” με τον stuntman Bud Ekins να ντουμπλάρει τον Steve McQueen και να πραγματοποιεί το επικό άλμα πάνω απ’ το συρματόπλεχτο φράχτη. Πρόσφατα μάλιστα, ο Guy Martin επανέλαβε με επιτυχία το άλμα στο ίδιο ακριβώς σημείο με τη νέα Scrambler 1200XE.

Θυμηθείτε: Triumph Scrambler 1200XC/XE: Συνένωση κόσμων [video]

Το σενάριο της ταινίας βασίστηκε στο ομότιτλο βιβλίο και είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Κατά τη διάρκεια του Β’ΠΠ οι Γερμανοί είχαν δημιουργήσει μια φυλακή υψίστης ασφαλείας –για τα δεδομένα της εποχής - το Stalag Luft III, με σκοπό να αποτρέψουν κάθε προσπάθεια απόδρασης των κρατούμενων. Το στρατόπεδο συγκέντρωσης είχε χτιστεί 160 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Βερολίνου, στη σημερινή Πολωνία, εκεί όπου η σύσταση του εδάφους ήταν αμμώδης και η δημιουργία των τούνελ διαφυγής ήταν σχεδόν ακατόρθωτη.

Η Triumph θέλοντας τιμήσει του ήρωες εκείνης της εποχής διοργάνωσε ένα ξεχωριστό TFVE με επίτιμο καλεσμένο τον John Leyton, που υποδυόταν τον Willie “the tunnel king” (σ.σ. τον βασιλιά των τούνελ) και είναι απ’ τους τελευταίους εν ζωή ηθοποιούς που είχε παίξει στη “Μεγάλη Απόδραση”. Ο 83χρονος Βρετανός, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης αποκάλυψε πολλές ιστορίες απ’ τα γυρίσματα, όπως ότι ήταν απ’ τους ελάχιστους ανθρώπους που έμαθαν να οδηγούν μοτοσυκλέτα απ’ τον Steve McQueen. “Όλοι στην ταινία ήξεραν να οδηγούν μοτοσυκλέτα με αποτέλεσμα να τις βλέπεις παντού! Θυμάμαι τον Steve να με ρωτάει αν ξέρω να οδηγώ, δυστυχώς δεν ήξερα. Τότε ο Steve προθυμοποιήθηκε να μου μάθει!” είπε αναπολώντας τα χρόνια της νιότης του Leyton.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, η TR6 που είχε πρωταγωνιστήσει στην ταινία παρουσιάστηκε με τον Dick Shepherd να την οδηγεί στη σκηνή. Ο Shepherd έχει μεγάλο πάθος με τις μοτοσυκλέτες της Triumph και έχει τη δική του συλλογή, ενώ είναι ο κάτοχος της συγκεκριμένης TR6, η οποία πλέον βρίσκεται μόνιμα ως έκθεμα στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου.

Στην εκδήλωση ήταν παρών και ο Chief of Engineering της Triumph, Stuart Wood, και δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο εγχείρημα του Martin να πηδήξει πάνω απ’ το φράχτη με την Scrambler 1200XE. “Ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον project και τσεκάραμε τις αναρτήσεις, ιδίως τις πίσω, αν χρειάζονται τροποποιήσεις για το άλμα. Κατόπιν ενδελεχών μελετών συνειδητοποιήσαμε πως το αρχικό set up των αμορτισέρ της Öhlins ήθελε ελάχιστες αλλαγές.”

Να θυμίσουμε πως η Scrambler 1200XE εμφανίζεται και στη νέα ταινία του James Bond, "No Time to Die" και επιστρατεύεται για άλλο ένα γιγαντιαίο άλμα στην Ιταλία. Η θεματολογία του επόμενου TFVE θα είναι αφιερωμένη στην Ιστορία του Daytona και θα παρουσιαστούν ορισμένες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που δεν έχουν ξαναεμφανιστεί στο παρελθόν. Για όσους ενδιαφέρονται να κλείσουν μια θέση στο Triumph Factory Visitor Experience μπορούν να βρουν λεπτομέρειες εδώ.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες