Triumph: Μετακομίζει την παραγωγή στην Ταϊλάνδη

Μεγαλώνει στο βρετανικό R&D, συρρικνώνεται η παραγωγή

Από τον

Μπάμπη Μέντη

24/2/2020

Τα τελευταία χρόνια, η Triumph έχει μεταφέρει σταδιακά το 90% της παραγωγής της στα τρία ολοκαίνουρια εργοστάσια της Ταϊλάνδης. Έτσι αυτή τη στιγμή, από τις 65.000 μοτοσυκλέτες που κατασκευάζει κάθε χρόνο, μόλις οι 6.500 από αυτές φτιάχνονται στο εργοστάσιο του Hinckey και συγκεκριμένα είναι το Speed Triple και το γιγαντιαίο Tiger 1200. Σύμφωνα όμως με τα λόγια του εμπορικού διευθυντή της βρετανικής εταιρείας Paul Stroud, όλη (σχεδόν) η παραγωγής θα μετακομίσει στην Ταϊλάνδη έως το τέλος του 2020. Η λέξη “σχεδόν” μπήκε σε αυτή την πρόταση διότι στο βρετανικό εργοστάσιο θα μείνει μια μικρή γραμμή παραγωγής για τα μοντέλα της σειράς TFC (Triumph Factory Custom) καθώς και για κάποια άλλα εξειδικευμένα μοντέλα που θα παρουσιαστούν στο μέλλον. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει πως η μορφή που θα έχουν οι βρετανικές εγκαταστάσεις θα αλλάξει δραματικά, καθώς οι θέσεις των εργατών και των εργαλειομηχανών θα αντικατασταθούν από επιστημονικό προσωπικό και εργαστήρια του R&D. Το νέο σχέδιο παγκόσμιας ανάπτυξης της Triumph (μετά και την συμφωνία που υπέγραψε με την ινδική Bajaj, που είναι και μεγαλομέτοχος της KTM…) στοχεύει στην μείωση του κόστους παραγωγής και ταυτόχρονα στην ταχύτερη εξέλιξη νέων μοντέλων. Με την παραγωγή να πηγαίνει στα φτηνά εργατικά χέρια της Ταϊλάνδης, αυτομάτως η Triumph βρίσκεται γεωγραφικά σε στρατηγικό σημείο για την ανάπτυξής της στις γιγαντιαίες αγορές της Ασίας, ενώ την ίδια στιγμή μειώνει το κόστος. Από την άλλη μεριά, αυξάνοντας το ανθρώπινο δυναμικό και τις δυνατότητες του R&D στην Βρετανία, θα μπορεί να σχεδιάζει και να ετοιμάζει ταχύτερα νέα μοντέλα που θα την βοηθήσουν να μπει με αξιώσεις σε αυτές τις αγορές, αλλά και να επεκταθεί σε νέες. Την ίδια στιγμή, η Triumph διαθέτει εγκαταστάσεις-συναρμολογητήρια στη Βραζιλία και την Ινδία, ξεπερνώντας την βαριά φορολογία που έχουν οι εισαγωγές μοτοσυκλετών σε αυτές τις γιγαντιαίες αγορές. Όλα αυτά είναι φυσική εξέλιξη και η Triumph (όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι κατασκευαστές) κάνουν μετά από 50 χρόνια ό,τι ήδη έχουν κάνει τα Ιαπωνικά εργοστάσια από τα μέσα των 60ies, που διέθεταν εργοστάσια σε όλη την Ασία και την Λατινική Αμερική! Ουσιαστικά δηλαδή το μόνο που αλλάζει με αυτή την απόφαση αφορά την κουβέντα περί “βρετανικής αυθεντικότητας”. Διότι σε θέματα ποιότητας, τα Bonneville είναι χωρίς καμία αμφιβολία σημείο αναφορά για την κορυφαία ποιότητα υλικών, βαφής και φινιρίσματός τους. Τέλος, ο κύριος Paul Stroud μίλησε και για το Project TE-1, δηλαδή την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που ετοιμάζει η Triumph. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, προς το παρόν η Triumph θα επενδύσει μόνο στην ανάπτυξη της συγκεκριμένης τεχνολογίας, σε συνεργασία με την ομάδα της F1 Williams για ελαφριές, υψηλής απόδοσης μπαταρίες και με τα πανεπιστήμια τεχνολογίας της Βρετανίας για τα λογισμικά διαχείρισης. Για την μορφή και το είδος της μοτοσυκλέτας που θα βγάλουν στην παραγωγή θα αποφασίσουν πολύ αργότερα, όταν αρχίσουν να διαμορφώνονται τα γούστα των μοτοσυκλετιστών για τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ορίζει εκ νέου τι είναι Μοτοσυκλέτα

Νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί στην αμερικανική βουλή αλλάζει τον ορισμό της Μοτοσυκλέτας και προκαλεί αντιδράσεις στη βιομηχανία

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/2/2026

Το νομοσχέδιο H.R. 3385 που κατατέθηκε πέρυσι τον Μάιο στην Επιτροπή Ενέργειας και Εμπορίου από τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Derrick Van Orden ήταν συντομότατο και πολύ απλό. Η ουσία του είναι μια και μόνη πρόταση, με την οποία επιχειρεί να «τροποποιήσει τον ορισμό της έννοιας μοτοσυκλέτα».

Ο νέος ορισμός που προτείνεται είναι ο εξής:

Μηχανοκίνητο όχημα, ως είχε αρχικά κατασκευαστεί με κινητήρια δύναμη, έχοντας ένα κάθισμα ή σέλα που απαιτεί από τον αναβάτη να καθίσει καβαλώντας τη (astride), σχεδιασμένη να κινείται με όχι περισσότερους από τρεις τροχούς σε επαφή με το έδαφος, με τον έλεγχο διεύθυνσης μέσω ίσιου τιμονιού (handlebars), με επιτάχυνση και πέδηση να ελέγχονται μέσω ίσιου τιμονιού και χειριστηρίων στα πόδια και ικανό να επιτυγχάνει ταχύτητες που ξεπερνούν τα 30 mph (48 km/h).

Αυτός ο ορισμός προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Motorcycle Industry Council (MCI), δηλαδή του οργάνου που εκπροσωπεί τη βιομηχανία μοτοσυκλέτας στις ΗΠΑ και το οποίο διέγνωσε αμέσως ένα σοβαρό πρόβλημα: ο νέος ορισμός εξαιρεί οχήματα όπως τo Polaris Slingshot, καθώς ο χειριστής του δεν κρατά ίσιο τιμόνι και κάθεται μέσα στο όχημα, όχι καβάλα.

Η αντίδραση αποκρυσταλλώθηκε σε μια επιστολή προς την υποεπιτροπή της βουλής που είχε αναλάβει να εξετάσει το θέμα – με πρόεδρο τον βουλευτή Gus Bilirakis, προφανώς ελληνικής καταγωγής – αναλύοντας το πρόβλημα από την οπτική της βιομηχανίας.

Σύμφωνα με το MCI, βγάζοντας από τον ορισμό της μοτοσυκλέτας αυτά τα οχήματα που στις ΗΠΑ περιγράφονται ως “autocycles” δημιουργείται ένα νομοθετικό κενό, καθώς δεν υπάρχει ανάλογη κατηγορία για να ενταχθούν. Δεδομένου πως εξαρχής αυτά κατασκευάζονταν ως μοτοσυκλέτες, ο σχεδιασμός τους γινόταν και γίνεται με γνώμονα τη νομοθεσία που ισχύει για τη μοτοσυκλέτα και τα σχετικά χαρακτηριστικά ασφαλείας.

Αφαιρώντας τα από τη νομική περιγραφή της μοτοσυκλέτας, το νομοσχέδιο απειλεί τη συγκεκριμένη κατηγορία οχημάτων με εξαφάνιση, καθώς δεν υπάρχουν ξεκάθαρα στάνταρ για την κατασκευή τους και επιπλέον δημιουργείται περαιτέρω πρόβλημα με τις πολιτειακές νομοθεσίες, καθώς οι περισσότερες βασίζονται στον ομοσπονδιακό ορισμό της μοτοσυκλέτας.

Το νομοσχέδιο αυτό δεν επηρεάζει τα πάσης φύσεως ATV που στις ΗΠΑ καταχωρούνται διαφορετικά από τη μοτοσυκλέτα, ενώ δεν αναμένεται να έχει σημαντική επίδραση στις αγορές του υπόλοιπου κόσμου όποια και να είναι η τελική έκβαση.

Για την ιστορία, το νομοσχέδιο έχει φύγει από την επιτροπή του κυρίου Bilirakis και έχει κατατεθεί προς ψήφιση στην αμερικανική βουλή, χωρίς να έχει γίνει γνωστό αν εισακούστηκε η έκκληση του MCI – που πάντως δεν έχει εκδώσει καμιά άλλη ανακοίνωση επί του θέματος.