"The Two Wheel Thrill": Eyes on the Prize!

Το τέλος της τριλογίας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/6/2019

Όσοι δεν έχετε δει ακόμη τα δύο πρώτα μέρη απ’ το “The Two Wheel Thrill” ή εαν δεν τα θυμάστε μπορείτε να τα ξαναδείτε εδώ και εδώ. Όπως αναφέραμε και παλιότερα πρόκειται για μια συνεργασία του Γίαννη Τρίγκα με το Red Bull, με στόχο να δημιουργήσουν μια σειρά από ολιγόλεπτα βίντεο για να περιγράψουν την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα. Απλά και περιεκτικά στο πρώτο βίντεο ο Γιάννης Τρίγκας καλωσορίζει όλους τους rookies στο κόσμο της μοτοσυκλέτας και εστιάζει στην περίοδο εξοικείωσης με αυτή. Στο δεύτερο, αφότου έχουμε πάρει τις βασικές αρχές και τη κατάλληλη εκπαίδευση, μας βουτάει στα βαθιά με ένα βίντεο γεμάτο μαγευτικά πλάνα απ’ τις εμπειρίες που μπορείς να αποκτήσεις με την παρέα σου, που μόνο ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα μπορεί να σου προσφέρει. Η τριλογία ολοκληρώνεται με άλλο ένα εντυπωσιακό βίντεο που εστιάζει στην ανάγκη που πηγάζει από μέσα σου να δοκιμάσεις τον εαυτό σου σε έναν αγώνα ενάντια στους άλλους. Ο Τρίγκας, όντας πανελλήνιος πρωταθλητής Enduro και με ενεργή δράση στο χώρο απ’ το 2004, τόσο στη χώρα μας όσο και σε παγκοσμίου επίπεδου αγώνες, αποκωδικοποιεί πλήρως τα συναισθήματα που σε ωθούν σε αυτή τη κατεύθυνση, ενώ αναφέρει και τις θυσίες που απαιτούνται για να γίνει κανείς πρωταθλητής. Ακολουθεί το τελευταίο βίντεο, με θεαματικά πλάνα απ' το Παννελήνιο Πρωτάθλημα Enduro και το δελτίο τύπου με περισσότερες πληροφορίες.

The Two-Wheel Thrill – Part 3

“Eyes on the Prize”

Mοτοσυκλέτα και αναβάτης μπαίνουν στον αγώνα!

Ο δύο φορές πρωταθλητής Eλλάδος στο Endurο, Γιάννης Τρίγκας, δεν θα μπορούσε να μην παρουσιάσει και την αγωνιστική πλευρά του κόσμου της μοτοσυκλέτας. Στο τρίτο και τελευταίο part της σειράς “The 2-wheel Thrill” αφήνουμε την παρέα και τα πιστάκια και μπαίνουμε κυριολεκτικά στον αγώνα.

«Ο αγώνας είναι κάτι τελείως ξεχωριστό γιατί μιλάμε για πρωταθλητισμό. Έχεις στόχο. Πας στον αγώνα μόνο για να κερδίσεις. Δεν θες τίποτα λιγότερο από τον εαυτό σου.»

Οι επαγγελματίες αθλητές του χώρου της μοτοσυκλέτας μοιράζονται σαφώς το πάθος για τις μοτοσυκλέτες αλλά μοιράζονται και κάτι ακόμα, το «μικρόβιο» του υγιούς ανταγωνισμού. Αυτό το στοιχείο ενώνει όλους τους αθλητές και είναι η κινητήρια δύναμη που τους ωθεί διαρκώς στα άκρα των ικανοτήτων τους.

Ο κάθε αθλητής που ονειρεύεται τα βάθρα, πρέπει να αφιερώσει ώρες από τον χρόνο του ανεξάρτητα από τις συνθήκες και να προπονηθεί. Απαιτούνται ώρες γυμναστικής για τέλεια φυσική κατάσταση, ώρες προπόνησης σε πίστες με τη μοτοσυκλέτα και πολύ μελέτη στο μηχανάκι για να το φέρει ο αναβάτης «στα μέτρα του» και να το ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά.

Όποια και αν είναι τελικά η σχέση του κάθε αναβάτη με την μοτοσυκλέτα, ένα είναι το σίγουρο… «Όσοι καβαλάνε και γνωρίσουν λίγο την μοτοσυκλέτα, είναι πάρα πολύ τυχεροί. Αυτό που νιώθουν πιστεύω δεν μπορείς εύκολα να το νιώσεις με οτιδήποτε άλλο.»

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες