"The Two Wheel Thrill": Eyes on the Prize!

Το τέλος της τριλογίας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/6/2019

Όσοι δεν έχετε δει ακόμη τα δύο πρώτα μέρη απ’ το “The Two Wheel Thrill” ή εαν δεν τα θυμάστε μπορείτε να τα ξαναδείτε εδώ και εδώ. Όπως αναφέραμε και παλιότερα πρόκειται για μια συνεργασία του Γίαννη Τρίγκα με το Red Bull, με στόχο να δημιουργήσουν μια σειρά από ολιγόλεπτα βίντεο για να περιγράψουν την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα. Απλά και περιεκτικά στο πρώτο βίντεο ο Γιάννης Τρίγκας καλωσορίζει όλους τους rookies στο κόσμο της μοτοσυκλέτας και εστιάζει στην περίοδο εξοικείωσης με αυτή. Στο δεύτερο, αφότου έχουμε πάρει τις βασικές αρχές και τη κατάλληλη εκπαίδευση, μας βουτάει στα βαθιά με ένα βίντεο γεμάτο μαγευτικά πλάνα απ’ τις εμπειρίες που μπορείς να αποκτήσεις με την παρέα σου, που μόνο ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα μπορεί να σου προσφέρει. Η τριλογία ολοκληρώνεται με άλλο ένα εντυπωσιακό βίντεο που εστιάζει στην ανάγκη που πηγάζει από μέσα σου να δοκιμάσεις τον εαυτό σου σε έναν αγώνα ενάντια στους άλλους. Ο Τρίγκας, όντας πανελλήνιος πρωταθλητής Enduro και με ενεργή δράση στο χώρο απ’ το 2004, τόσο στη χώρα μας όσο και σε παγκοσμίου επίπεδου αγώνες, αποκωδικοποιεί πλήρως τα συναισθήματα που σε ωθούν σε αυτή τη κατεύθυνση, ενώ αναφέρει και τις θυσίες που απαιτούνται για να γίνει κανείς πρωταθλητής. Ακολουθεί το τελευταίο βίντεο, με θεαματικά πλάνα απ' το Παννελήνιο Πρωτάθλημα Enduro και το δελτίο τύπου με περισσότερες πληροφορίες.

The Two-Wheel Thrill – Part 3

“Eyes on the Prize”

Mοτοσυκλέτα και αναβάτης μπαίνουν στον αγώνα!

Ο δύο φορές πρωταθλητής Eλλάδος στο Endurο, Γιάννης Τρίγκας, δεν θα μπορούσε να μην παρουσιάσει και την αγωνιστική πλευρά του κόσμου της μοτοσυκλέτας. Στο τρίτο και τελευταίο part της σειράς “The 2-wheel Thrill” αφήνουμε την παρέα και τα πιστάκια και μπαίνουμε κυριολεκτικά στον αγώνα.

«Ο αγώνας είναι κάτι τελείως ξεχωριστό γιατί μιλάμε για πρωταθλητισμό. Έχεις στόχο. Πας στον αγώνα μόνο για να κερδίσεις. Δεν θες τίποτα λιγότερο από τον εαυτό σου.»

Οι επαγγελματίες αθλητές του χώρου της μοτοσυκλέτας μοιράζονται σαφώς το πάθος για τις μοτοσυκλέτες αλλά μοιράζονται και κάτι ακόμα, το «μικρόβιο» του υγιούς ανταγωνισμού. Αυτό το στοιχείο ενώνει όλους τους αθλητές και είναι η κινητήρια δύναμη που τους ωθεί διαρκώς στα άκρα των ικανοτήτων τους.

Ο κάθε αθλητής που ονειρεύεται τα βάθρα, πρέπει να αφιερώσει ώρες από τον χρόνο του ανεξάρτητα από τις συνθήκες και να προπονηθεί. Απαιτούνται ώρες γυμναστικής για τέλεια φυσική κατάσταση, ώρες προπόνησης σε πίστες με τη μοτοσυκλέτα και πολύ μελέτη στο μηχανάκι για να το φέρει ο αναβάτης «στα μέτρα του» και να το ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά.

Όποια και αν είναι τελικά η σχέση του κάθε αναβάτη με την μοτοσυκλέτα, ένα είναι το σίγουρο… «Όσοι καβαλάνε και γνωρίσουν λίγο την μοτοσυκλέτα, είναι πάρα πολύ τυχεροί. Αυτό που νιώθουν πιστεύω δεν μπορείς εύκολα να το νιώσεις με οτιδήποτε άλλο.»

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»