"The Two Wheel Thrill": Eyes on the Prize!

Το τέλος της τριλογίας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/6/2019

Όσοι δεν έχετε δει ακόμη τα δύο πρώτα μέρη απ’ το “The Two Wheel Thrill” ή εαν δεν τα θυμάστε μπορείτε να τα ξαναδείτε εδώ και εδώ. Όπως αναφέραμε και παλιότερα πρόκειται για μια συνεργασία του Γίαννη Τρίγκα με το Red Bull, με στόχο να δημιουργήσουν μια σειρά από ολιγόλεπτα βίντεο για να περιγράψουν την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα. Απλά και περιεκτικά στο πρώτο βίντεο ο Γιάννης Τρίγκας καλωσορίζει όλους τους rookies στο κόσμο της μοτοσυκλέτας και εστιάζει στην περίοδο εξοικείωσης με αυτή. Στο δεύτερο, αφότου έχουμε πάρει τις βασικές αρχές και τη κατάλληλη εκπαίδευση, μας βουτάει στα βαθιά με ένα βίντεο γεμάτο μαγευτικά πλάνα απ’ τις εμπειρίες που μπορείς να αποκτήσεις με την παρέα σου, που μόνο ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα μπορεί να σου προσφέρει. Η τριλογία ολοκληρώνεται με άλλο ένα εντυπωσιακό βίντεο που εστιάζει στην ανάγκη που πηγάζει από μέσα σου να δοκιμάσεις τον εαυτό σου σε έναν αγώνα ενάντια στους άλλους. Ο Τρίγκας, όντας πανελλήνιος πρωταθλητής Enduro και με ενεργή δράση στο χώρο απ’ το 2004, τόσο στη χώρα μας όσο και σε παγκοσμίου επίπεδου αγώνες, αποκωδικοποιεί πλήρως τα συναισθήματα που σε ωθούν σε αυτή τη κατεύθυνση, ενώ αναφέρει και τις θυσίες που απαιτούνται για να γίνει κανείς πρωταθλητής. Ακολουθεί το τελευταίο βίντεο, με θεαματικά πλάνα απ' το Παννελήνιο Πρωτάθλημα Enduro και το δελτίο τύπου με περισσότερες πληροφορίες.

The Two-Wheel Thrill – Part 3

“Eyes on the Prize”

Mοτοσυκλέτα και αναβάτης μπαίνουν στον αγώνα!

Ο δύο φορές πρωταθλητής Eλλάδος στο Endurο, Γιάννης Τρίγκας, δεν θα μπορούσε να μην παρουσιάσει και την αγωνιστική πλευρά του κόσμου της μοτοσυκλέτας. Στο τρίτο και τελευταίο part της σειράς “The 2-wheel Thrill” αφήνουμε την παρέα και τα πιστάκια και μπαίνουμε κυριολεκτικά στον αγώνα.

«Ο αγώνας είναι κάτι τελείως ξεχωριστό γιατί μιλάμε για πρωταθλητισμό. Έχεις στόχο. Πας στον αγώνα μόνο για να κερδίσεις. Δεν θες τίποτα λιγότερο από τον εαυτό σου.»

Οι επαγγελματίες αθλητές του χώρου της μοτοσυκλέτας μοιράζονται σαφώς το πάθος για τις μοτοσυκλέτες αλλά μοιράζονται και κάτι ακόμα, το «μικρόβιο» του υγιούς ανταγωνισμού. Αυτό το στοιχείο ενώνει όλους τους αθλητές και είναι η κινητήρια δύναμη που τους ωθεί διαρκώς στα άκρα των ικανοτήτων τους.

Ο κάθε αθλητής που ονειρεύεται τα βάθρα, πρέπει να αφιερώσει ώρες από τον χρόνο του ανεξάρτητα από τις συνθήκες και να προπονηθεί. Απαιτούνται ώρες γυμναστικής για τέλεια φυσική κατάσταση, ώρες προπόνησης σε πίστες με τη μοτοσυκλέτα και πολύ μελέτη στο μηχανάκι για να το φέρει ο αναβάτης «στα μέτρα του» και να το ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά.

Όποια και αν είναι τελικά η σχέση του κάθε αναβάτη με την μοτοσυκλέτα, ένα είναι το σίγουρο… «Όσοι καβαλάνε και γνωρίσουν λίγο την μοτοσυκλέτα, είναι πάρα πολύ τυχεροί. Αυτό που νιώθουν πιστεύω δεν μπορείς εύκολα να το νιώσεις με οτιδήποτε άλλο.»

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.