Vespa World Days

Vespisti απ' όλο τον κόσμο!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

20/6/2018

Στις 18 Ιουνίου του 2018, στο Belfast της Βόρειας Ιρλανδίας, πραγματοποιήθηκε το Vespa World Days. Μια συγκέντρωση με μεγάλη βαρύτητα η οποία κάθε χρόνο συγκεντρώνει πολλά Vespa Club από όλο τον κόσμο. Υπήρχαν συμμετέχοντες από 37 χώρες συγκεντρώνοντας μια ορδή από Vespa μεγαλύτερη των 3.000 στη πρωτεύουσα της Β.Ιρλανδίας. Αναβάτες που ξεκίνησαν από κάθε μεριά της υφηλίου, από τις ΗΠΑ μέχρι την Ινδονησία, από το Μεξικό και τον Καναδά, από την Αυστραλία και την Κίνα, από όλη την Ευρώπη μέχρι και το Ισραήλ, επαληθεύοντας τη καθολικότητα του μύθου της Vespa και της λατρείας που έχει από το κοινό της.

Στο ειδυλλιακό τοπίο της ακτής Causeway, που αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς μεταξύ των καταπράσινων λιβαδιών και της θάλασσας, έλαβε μέρος η παρέλαση  των Vespa προς το Belfast, η οποία καταχειροκροτήθηκε από τους ντόπιους.

Το Vespa World Days αποτελεί ένα φόρο τιμής προς τη Vespa, η οποία στο υποσυνείδητο του κόσμου έχει πάψει να είναι ένα καθημερινό μέσω μεταφοράς. Κάνοντας τα πρώτα της βήματα από το 1946 και όντας το πιο διάσημο σκούτερ, έχει συνδεθεί με βιώματα και αναμνήσεις εκατομμυρίων ιδιοκτητών όλα αυτά τα χρόνια, αποτελώντας πλέον σύμβολο. Σήμερα καταμετρώνται 53 συνολικά εθνικά Vespa Club παγκοσμίως με περισσότερα από 120.000 μέλη.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης δεν παρέλειψαν να αποδοθούν και διάφορα βραβεία όπως αυτό του παλαιότερου και πιο πολύτιμου οχήματος. Το βραβείο απονεμήθηκε σε μια Vespa Douglas του 1951, πλήρως λειτουργική η οποία έφερε την αυθεντική ρεζέρβα της εποχής!

Στο τέλος της εκδήλωσης ανακοινώθηκαν και οι νικητές του διαγωνισμού Vespa Trophy, ο οποίος είναι ένας τουριστικός διαγωνισμός που γίνεται σε συνεργασία με τη Michelin. Σκοπός του κάθε συμμετέχοντα είναι να πιστοποιήσει μέσω φωτογραφιών και ειδικών σφραγίδων στο Travel Book, όλες τις στάσεις που έκανε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Τη νίκη κέρδισε το Ιταλικό Vespa Club Verona ενώ τη δεύτερη θέση πήρε το Vespa Club Morciano της Ρουμανίας ακολουθώντας τρίτο από το Βέλγιο το Vespa Club Oostende.

Το βραβείο του Μοναχικού Οδηγού έλαβε για πρώτη φορά γυναίκα, μέλος του Vespa Club Praga, διανύοντας μόνης της πάνω από 6.000χλμ! Επίσης, ειδική μνεία δόθηκε στους Προέδρους των Vespa Club Κύπρου και Vespa Club Oostende. Η εκδήλωση έκλεισε δίνοντας το επόμενο ραντεβού για το 2019 στην Ουγγαρία.

Ετικέτες

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο - Στον αρκτικό κύκλο του Καναδά [Gallery]

Ασταμάτητη βροχή, λάσπη, 4° βαθμοί Κελσίου και πυκνή ομίχλη στον Dempster Highway
SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/7/2025

Στον καναδικό βορρά συνεχίζει το SYM Arctic Route με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το SYM ADXTG 400 να προσεγγίζουν τον Αρκτικό Κύκλο του Καναδά μέσω της απαιτητικής Dempster Highway. 

Παρά τη συνεχή βροχή, την ομίχλη και τις δυσκολίες του χωμάτινου τερέν, το adventure scooter της SYM κατάφερε να φτάσει σε ακόμα ένα ορόσημο του ταξιδιού, χωρίς να παρουσιάσει κάποιο τεχνικό πρόβλημα.

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη:

"Η επόμενη αποστολή του SYM ARCTIC ROUTE 2025 ήταν η προσέγγιση του Αρκτικού κύκλου του Καναδά. Για να επιτευχθεί ο στόχος θα έπρεπε – με αφετηρία την Dawson City – να οδηγήσω περίπου 410 χλμ. πάνω στον χωμάτινο οδικό άξονα Dempster Highway, προκειμένου το απροβλημάτιστο SYM ADXTG 400 να πατήσει τη νοερή γραμμή του καναδέζικου Αρκτικού κύκλου. Πάμε ξανά βορρά…
 Δυστυχώς, οι καιρικές συνθήκες καθοδόν κάθε άλλο παρά ευνοϊκές ήταν! Ασταμάτητη βροχή, τσουχτερό κρύο (4°C) και πυκνή ομίχλη επικρατούσαν σε όλη τη διαδρομή προς τον αρκτικό προορισμό, γεγονός που με υποχρέωσε να διακόψω προσωρινά την πορεία μου (μετά από 8 ώρες οδήγησης και μόλις 280 χλμ.) και να κατασκηνώσω στην άκρη του δρόμου. Όμως, το δυσκολότερο πρόβλημα ήταν ξεκάθαρα η κατάσταση του δρόμου, ο οποίος είχε μετατραπεί σ’ ένα εργοτάξιο λάσπης, δυσχεραίνοντας αφάνταστα την οδήγηση…
Την επόμενη μέρα, επιστρατεύοντας πολύ κουράγιο και επιμονή, κατάφερα να προσεγγίσω εντέλει τον Αρκτικό κύκλο μετά από 130 βασανιστικά χιλιόμετρα και να πανηγυρίσω (κάτω από εκνευριστικό ψιλόβροχο) την ολοκλήρωση άλλου ενός αρκτικού άθλου. Κι όταν σίγησαν οι μοναχικοί πανηγυρισμοί, έκανα αμέσως μεταβολή και κατευθύνθηκα στον κοντινό οικισμό Eagle Plains, όπου και διανυκτέρευσα ξανά στη σκηνή μου. Πάντα με το σπρέι πιπεριού στο προσκέφαλο, υπό τον φόβο των αρκούδων…
Στην Dawson City όπου επέστρεψα με λιακάδα, ξεκουράστηκα και ανασυγκροτήθηκα για την επικείμενη επιστροφή στο μακρινό Montreal – μόλις 6.500 χλμ. με χώριζαν πλέον από το φινάλε του βορειοαμερικανικού οδοιπορικού μου! Ωστόσο, η πιο δυνατή ανάμνηση που μου χάρισε η πόλη των χρυσοθήρων ήταν αναμφίβολα η συνάντησή μου με τον καλοσυνάτο Αντώνη Ντόβα, τον ιδιοκτήτη του ελληνικού εστιατορίου “The Drunken Goat”. Εγκαταστημένος στην Dawson City τα τελευταία 25 χρόνια, ο Αντώνης με καλωσόρισε με περίσσια χαρά και προχώρησε σε μια αυθόρμητη κατάθεση ψυχής για την ζωή του εδώ στον παγωμένο βορρά του Καναδά, η οποία με συγκίνησε αφάνταστα. Φίλε Αντώνη, σε ευχαριστώ πολύ…”