VSK800 - “Universal” εν σειρά τετρακύλινδρος στην Κινά προορίζεται για διαφορετικές μάρκες

Πλειστηριασμός στα εργοστάσια
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/9/2020

Η τεράστια αγορά της Κίνας, μέχρι πρόσφατα η μεγαλύτερη του κόσμου πριν την ξεπεράσει σε αριθμούς η Ινδία, έχει ένα μακρύ δίκτυο προμηθευτών για εξαρτήματα, ανταλλακτικά κτλ, μέχρι και κινητήρες. Ακριβώς όπως συμβαίνει οπουδήποτε υπάρχει βιομηχανία. Δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση δηλαδή, ωστόσο το εντυπωσιακό είναι πως στην Κίνα υπάρχει και αγορά για σχέδια κινητήρων. Οπουδήποτε υπάρχει βιομηχανία, στήνεται γύρω από τα εργοστάσια ένας κύκλος μικρότερων βιοτεχνιών και προμηθευτών. Στην Ιταλία τα πλαίσια της Ducati κατασκευάζονται από την εταιρεία pierobon, που σχετικά πρόσφατα ξεκίνησε και την δική της μοτοσυκλέτα, κάποιος άλλος φτιάχνει carbon εξαρτήματα, στην Σλοβενία και την Πορτογαλία κατασκευάζονται οθόνες για τον πίνακα οργάνων και η λίστα είναι ατελείωτη. Στην Ελλάδα έχουμε βιοτεχνίες που προμηθεύουν την γραμμή παραγωγής της VW για παράδειγμα. Μπορεί να φτιάχνουν κάτι μικρό που αποτελεί λεπτομέρεια για τον μεγάλο Γερμανό κατασκευαστή, αλλά δεν παύει να είναι βασική προτεραιότητα για τον μικρότερο βιοτέχνη. Αντίστοιχα στην Κίνα, ο κύκλος αυτός είναι τεράστιος, με χιλιάδες προμηθευτές.

Τα τελευταία χρόνια οι κινέζοι κατασκευαστές εξελίσσουν τους δικούς τους κινητήρες, εξακολουθεί όμως να είναι μεγάλη σε δυναμική, η αγορά των βιομηχανικών σχεδίων κινητήρων. Ακόμη και τώρα οι μεγάλες Ιαπωνικές εταιρείες πωλούν τα σχέδια παλαιότερων κινητήρων ή κινητήρων που τώρα είναι στην γκάμα τους, αλλά τους έχουν εξελίξει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Το CFMoto 650 είναι μία τέτοια περίπτωση, που έχει κινητήρα φτιαγμένο πάνω στα αγορασμένα σχέδια της Kawasaki, με την διαφορά πως οι Ιάπωνες έχουν εξελίξει αρκετά την λειτουργία του και την τροφοδοσία του από τότε. Τώρα η CFMoto έχει αποκτήσει και τα σχέδια του κινητήρα 990 της KTM, ως ένα ανταποδοτικό μέτρο για το εργοστάσιο που χτίζουν στους αυστριακούς. Δεν τους έδωσαν από την KTM τα σχέδια για το 1290 φυσικά, αλλά για έναν αρκετά παλαιότερο κινητήρα.

Η συνεχής εξέλιξη που παρουσιάζουν -πλέον και- οι Κινέζοι κατασκευαστές, μας φέρνουν κινητήρες εξ ολοκλήρου φτιαγμένους από τους ίδιους, ξεκινώντας από την σχεδίαση. Παραμένει όμως μία σημαντική αγορά, εκείνη των βιομηχανικών σχεδίων κινητήρων και η εταιρεία Wuyi Weisenke Power Technology ένας από τους προμηθευτές που έχει να παρουσιάσει δείγμα δουλειάς. Έχουν σχεδιάσει δηλαδή κινητήρες που από το σχέδιο έφτασαν στην γραμμή παραγωγής και μπήκαν σε μοντέλα με εμπορική επιτυχία. Αυτό καθιστά την πώληση της δουλειάς τους πολύ πιο εύκολη, συγκριτικά με το να είχαν μείνει στο χαρτί. Μετά από έναν δικύλινδρο εν σειρά 400 κυβικών που κινεί διάφορα μοντέλα της κινεζικής αγοράς, ετοίμασαν έναν τετρακύλινδρο εν σειρά που μοιάζει αρκετά σε εξωτερικές διαστάσεις με εκείνον του Honda CB650.

Να θυμίσουμε -μιας και είμαστε το ΜΟΤΟ- πως αυτός ο κινητήρας της Honda είναι ο πρώτος της εταιρείας που έχει σχεδιαστεί από Ινδονήσιους σε λευκό χαρτί και έπειτα έχει κατασκευαστεί στο τεράστιο εργοστάσιο που διατηρεί εκεί η Honda. Με λίγα λόγια η βάση του κινέζικου κινητήρα των 800ων κυβικών, βρίσκεται πιο κοντά στην Κίνα, παρά στην Ιαπωνία...

Βλέπουμε τώρα πως υπάρχει ψεκασμός, δύο επικεφαλής εκκεντροφόροι και οι βάσεις του κινητήρα είναι ίδιες με του Honda CB650. Μία ακόμη μοτοσυκλέτα που ετοιμάζεται να βγει με έναν κινητήρα βασισμένο στην εικόνα του τετρακύλινδρου της Honda, είναι η νέα Benda, που μας απασχόλησε πρόσφατα καθώς έδειξε σχέδια για ένα… Diavel αντιγραφής! Η Benda είναι παντελώς άγνωστη εδώ στους δυτικούς, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει πολύ γρήγορα στην «παγκοσμιοποιημένη» αγορά μας. Ιδιαίτερα αν βγάλει μία μοτοσυκλέτα από 700 κυβικά και πάνω, με την εικόνα της Diavel και ποιότητα στο άνω άκρο αυτών που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από τους κινέζους. Με λίγα λόγια τα σχέδια είναι εκεί έξω και περιμένουν κινέζους κατασκευαστές να αναλάβουν να χτίσουν μοτοσυκλέτες επάνω τους. Όσο περισσότεροι κατασκευαστές ανεβαίνουν την σκάλα των κυβικών, τόσο μεγαλύτερες και πιο σύγχρονες μοτοσυκλέτες θα βλέπουμε από την Κίνα, πράγμα που σημαίνει πιο σοβαρός ανταγωνισμός…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.