Yamaha Motor - CFMOTO: Σπεύδει να διευκρινίσει η Yamaha πως η νέα κοινοπραξία θα πουλά μόνο στην Κίνα

Για να γίνει αυτό, έχουν ζοριστεί με το “Made in”
Yamaha Motor - CFMOTO: Σπεύδει να διευκρινίσει η Yamaha πως η νέα κοινοπραξία θα πουλά μόνο στην Κίνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/11/2023

Η Yamaha Motor αισθάνθηκε την ανάγκη να διευκρινίσει πως η κοινοπραξία που έχει δημιουργήσει με την CFMOTO και η οποία ανακοινώθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου αφορά μονάχα την αγορά της Κίνας, όπως δηλαδή είχε εξ αρχής δηλώσει.

Η Yamaha είχε ήδη παρουσία στην Κίνα, κατασκευάζοντας δίκυκλα πολλά χρόνια τώρα σε κοινοπραξία με την Jianshe. Στην αρχική ανακοίνωσή της, η Yamaha δεν ξεκαθαρίζει πως η συνεργασία αυτή θα αφορά αποκλειστικά την Κίνα και αναφέρει πως η χώρα αυτή αποτελεί σημαντική βάση για παραγωγή και πωλήσεις και πως θα συνεχίσουν να συζητούν με την CFMOTO την κατεύθυνση που θα δώσουν στην κοινοπραξία τους, κάνοντας βήματα μπροστά με στόχο να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί.

Στο δικό μας άρθρο βέβαια, λέγαμε πως η συνεργασία τους αφορά την κινέζικη αγορά και πως κάλλιστα στο μέλλον θα μπορούσε να επεκταθεί, ενώ παραθέταμε αυτούσιο και το αγγλικό κείμενο που έχει τα πλήρη ονόματα των εταιρειών, τόσο της προηγούμενης κοινοπραξίας, όσο και της νέας που η συντομογραφία της θα είναι ZCYM. Μπορείτε να το θυμηθείτε εδώ.

Με σημερινή ανακοίνωση 3/11/2023, η Yamaha Motor σπεύδει να ενημερώσει πως η κοινοπραξία με την CFMOTO αφορά την αγορά της Κίνας επαναλαμβάνοντας όμως δύο βασικά στοιχεία, πως η Κίνα είναι σημαντική βάση παραγωγής και πωλήσεων και πως «θα συνεχίσουν να συζητούν για την κατεύθυνση της κοινοπραξίας με την CFMOTO στο μέλλον με στόχο την περαιτέρω αύξηση της ανταγωνιστικότητας».

Ουσιαστικά δεν διαφέρει η ανακοίνωση αυτή από όσα γράψαμε εδώ, στις 15/9/2023: «Κοινοπραξία Yamaha & CFMOTO για κατασκευή μοτοσυκλετών στην Κίνα», γεγονός που δημιουργεί ερωτηματικά για την αιτία που οδήγησε την Yamaha σε διευκρινίσεις προς όλη την Ευρωπαϊκή αγορά. Ίσως επειδή άρχισαν να μαντεύουν μελλοντικά μοντέλα ή επειδή θα ξεκίνησαν ήδη οι θεωρίες για το που κατασκευάζεται τι, από το οποίο υποφέρουν όλοι οι κατασκευαστές. Η BMW για παράδειγμα δεν κατασκευάζει στην Κίνα κανένα εξάρτημα για τα μεγάλα GS, όμως όλο και κάποιο σχόλιο θα εμφανιστεί για την κινέζικη καταγωγή τους παρόλο που είναι εξ ολοκλήρου ανυπόστατο και η συνεργασία BMW – Loncin αφορά μόνο τους μικρότερους κυβισμούς. Στο μεταξύ η BMW πάντα είχε συνεργασίες για τα μικρότερα κυβικά, παλαιότερα τον ρόλο αυτό είχε η ROTAX. Ομοίως η Yamaha έχει πολλά εργοστάσια ανά τον κόσμο και η μεγάλη οικογένεια των MT δεν κατασκευάζεται όλη στην Ιαπωνία, μεγάλο μερίδιο των κινητήρων στα μικρότερα κυβικά κατασκευάζεται στην Ινδονησία ενώ ας μην ξεχνάμε και την γραμμή παραγωγής που έχει στην Γαλλία, όπου συναρμολογεί τα τελικά μοντέλα. Εξαρτήματα από εκεί και πέρα μπορεί κάλλιστα να έρχονται από την Κίνα, όπως πλαστικά ή κρύσταλλα για φανάρια ακόμη και για πολύ πιο ακριβώς μοτοσυκλέτες όπως η Ducati Multistrada V4 που το 60% των εξαρτημάτων που την αποτελούν, προέρχεται από ένα δίκτυο προμηθευτών 150 χιλιομέτρων γύρω από το εργοστάσιο. Το υπόλοιπο 40% βρίσκεται ανά τον κόσμο. Όλα αυτά όμως είτε μπερδεύουν τον κόσμο, είτε υπερτονίζονται και λέγονται και εσκεμμένα πολλές φορές από αντιπάλους, όπως είδαμε να γίνεται με το 890 Adventure της KTM το οποίο κατασκευάζεται στην Αυστρία. Σκοπίμως όμως άκουγες προωθειτές ανταγωνιστικής εταιρείας να το ανεβοκατεβάζουν κινέζικο. Το ωραίο είναι πως στο μέλλον κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει την πορεία που θα έχουν οι γραμμές παραγωγής, για αυτό μπορεί κανείς να μιλά μόνο συγκεκριμένα και όχι γενικά. Αυτό άλλωστε λέει και η ανακοίνωση της Yamaha, ότι προς το παρόν η συνεργασία τους με την CFMOTO περιορίζεται στην αγορά της Κίνας και για το μέλλον θα δούμε. Έτσι ξεκίνησε και η ίδια συνεργασία μεταξύ ΚΤΜ – CFMOTO, μόνο για την κινέζικη αγορά και μόλις ο ανταγωνισμός μέσα στην Ευρώπη άλλαξε και δημιουργήθηκε χώρος για ένα ακριβό 890 Adventure και ένα φθηνό 790, η κατεύθυνση της κοινοπραξίας έγινε από μονόδρομος σε τοπικό επίπεδο, λεωφόρος με δύο κατευθύνσεις.

Το βασικό βέβαια είναι πως άλλος ένας μεγάλος κατασκευαστής επιλέγει την CFMOTO για στρατηγικό εταίρο, καθότι κρατά τα σκήπτρα στην κινέζικη αγορά στις μεγάλες μοτοσυκλέτες, ενώ είναι αμιγώς μοτοσυκλετιστική εταιρεία που επεκτείνεται και στα ATV. Δεν έχει σκούτερ και μικρά δίκυκλα, τώρα ανακοίνωσε πως θα μπει και σε αυτά και δεν επεκτείνεται σε άλλους τομείς, είναι επικεντρωμένη στην μοτοσυκλέτα.

Είναι λογικό λοιπόν οι παραδοσιακοί κατασκευαστές να θέλουν να μπουν στην αγορά της Κίνας που παρότι δεύτερη πλέον μεγαλύτερη σε απόλυτους ρυθμούς μετά την Ινδία, είναι εντούτοις τεράστια και παρουσιάζει το εξαιρετικά ενδιαφέρον χαρακτηριστικό να μετατρέπεται, παρουσιάζοντας ευρωπαϊκά στοιχεία. Αυτό σημαίνει πως αρχίζουν να υπάρχουν Κινέζοι μοτοσυκλετιστές που χρησιμοποιούν την μοτοσυκλέτα τους για ταξίδια και τουρισμό και όχι μόνο ως μεταφορικό μέσο, την στιγμή που το βιοτικό επίπεδο για πολλά εκατομμύρια κατοίκους προσπερνά χώρες της ΕΕ. Μπορεί στο σύνολο του άνω του ενός δις κατοίκων ο μέσος μισθός να είναι ακόμη χαμηλός, όμως για ένα τεράστιο αριθμό πολιτών, σαν μία μικρή Ευρώπη, τα πράγματα κυλούν παραπλήσια με εμάς, διαμορφώνοντας αντίστοιχα και την εγχώρια αγορά μοτοσυκλέτας.

Ουσιαστικά λοιπόν η Yamaha βλέπει πως σε λίγο καιρό θα μπορεί με τα ίδια μοντέλα που σχεδιάζει για την Ευρώπη, να έχει πολύ υψηλές πωλήσεις και στην Κίνα με τεράστια περιθώρια κέρδους, πράγμα που αυτή την στιγμή ένας κατασκευαστής μπορεί να το επιτύχει και για αυτό στράφηκε στην CFMOTO. Ότι είχε δει ήδη ο Pierer από το 2018 που θεμελίωσε το εργοστάσιο της KTMR2R που πρόσφατα επισκεφθήκαμε ξανά. Μία κατά την θεμελίωσή του και μία τώρα, βλέποντας τις γραμμές παραγωγής όπως θα διαβάζετε εδώ.

Το μέλλον είναι ανοικτό λοιπόν και πέρα από τους κινέζους κατασκευαστές που έρχονται εδώ σε εμάς, οι παραδοσιακοί παίκτες καλοβλέπουν τα πράγματα εκεί, στην αχανή χώρα που διαμορφώνει μοτοσυκλετιστική κουλτούρα και που στα αυτοκίνητα έχει ήδη κάνει απίστευτο άλμα, όπως ετοιμάζει και για τις μοτοσυκλέτες…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.