Υπεγράφη η συμφωνία για ενιαία πλατφόρμα μπαταριών!

Συμφώνησαν οι Honda, KTM, Piaggio Group και Yamaha
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/9/2021

Τον περασμένο Μάρτιο, μόλις δηλαδή πριν από έξι μήνες, είχαμε γράψει για την υπογραφή προσυμφώνου μεταξύ μερικών εκ των μεγαλύτερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών, προκειμένου να δημιουργηθεί μια κοινοπραξία για κατασκευή μπαταριών ενιαίου τύπου, οι οποίες θα μπορούν να είναι και ανταλλάξιμες μεταξύ των οχημάτων των συγκεκριμένων εργοστασίων. Τα εργοστάσια που συμμετείχαν σ' αυτή την κοινοπραξία ήταν η Honda, η KTM, το Piaggio Group και η Yamaha.

Σήμερα ανακοινώθηκε επίσημα η υπογραφή της συμφωνίας για την δημιουργία της κοινοπραξίας SBMC (Swappable Batteries Motorcycle Consortium) από τα προαναφερθέντα εργοστάσια, μέσω μιας κοινής δήλωσης που έδωσαν στην δημοσιότητα όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές.

Σ' αυτήν αναφέρεται πως έχοντας αναλάβει την δέσμευση για την διεύρυνση των ελαφρών ηλεκτρικών οχημάτων, όπως τα ηλεκτρικά μοτοποδήλατα, σκούτερ, μοτοσυκλέτες, τρίροδα και τετράτροχα στον τομέα των μεταφορών, αλλά και για την εξεύρεση ενός πιο αποδοτικού κύκλου ζωής των μπαταριών που θα συνάδει με τις διεθνείς κλιματικές πολιτικές, τα ιδρυτικά μέλη της κοινοπραξίας πιστεύουν πως η διαθεσιμότητα ενός συστήματος μπαταριών που θα έχει εξελιχθεί από κοινού, είναι το κλειδί για την ηλεκτρική μικροκινητικότητα.

Ο κύριος στόχος της κοινοπραξίας είναι να βρεθούν λύσεις στις τυχόν επιφυλάξεις που έχουν οι καταναλωτές για το μέλλον της ηλεκτρικής μετακίνησης, όπως είναι η αυτονομία, ο χρόνος φόρτισης, οι δομές και το κόστος. Σύμφωνα λοιπόν με τις αποφάσεις των μελών, όλα αυτά θα λυθούν σε συνάρτηση με τους τέσσερις πρωταρχικούς στόχους:

  • Εξέλιξη κοινών τεχνικών χαρακτηριστικών του συστήματος ανταλλάξιμων μπαταριών
  • Διασφάλιση κοινής χρήσης του συστήματος των μπαταριών
  • Δημιουργία και προώθηση των κοινών τεχνικών χαρακτηριστικών της κοινοπραξίας ως στάνταρ προδιαγραφές στους αντίστοιχους ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς καθορισμού προδιαγραφών
  • Επέκταση των τεχνικών προδιαγραφών της κοινοπραξίας σε παγκόσμιο επίπεδο

Σε στενή συνεργασία με τους μετόχους και τους Διεθνείς και Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς καθορισμού προδιαγραφών, τα ιδρυτικά μέλη της κοινοπραξίας θα καθορίσουν τις κοινές προδιαγραφές, καθώς αυτή την στιγμή, η διαθεσιμότητα σταθμών φόρτισης ποικίλει από χώρα σε χώρα και μέχρι στιγμής υπάρχει ελλιπής πληροφόρηση για τους χρήστες. Γι' αυτό το λόγο, μέσω αυτής της κοινοπραξίας, οι Honda, KTM, Piaggio και Yamaha στοχεύουν στο να προσελκύσουν κι άλλους κατασκευαστές για την εξέλιξη δομών φόρτισης ώστε να προωθηθεί η ηλεκτροκίνηση.

Και τα τέσσερα ιδρυτικά μέλη θέλουν εμπλακούν όσο το δυνατόν περισσότερα εργοστάσια και να εμπλουτιστεί η κοινοπραξία, διευρύνοντας έτσι την χρήση των κοινών τεχνικών προδιαγραφών σε ακόμη μεγαλύτερο μέρος της αγοράς. Μάλιστα, απευθύνουν ανοιχτό κάλεσμα σε όσους επιθυμούν να μπουν σ' αυτή την προσπάθεια, να έρθουν σε επαφή με ένα από τα μέλη της SBMC, για περαιτέρω πληροφορίες.

Ο Yoshishige Nomura, ανώτατο στέλεχος του κλάδου μοτοσυκλετών της Honda δήλωσε πως πιστεύει ακράδαντα ότι η ευρεία αποδοχή των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών μπορεί να παίξει έναν σημαίνοντα ρόλο για μια καλύτερη κοινωνία του αύριο. Αναγνώρισε τους αντικειμενικούς στόχους που πρέπει να επιτευχθούν και έχουν να κάνουν με το κόστος, την φόρτιση και την αυτονομία και είπε πως η δημιουργία της κοινοπραξίας θα αλλάξει τελείως το περιβάλλον της ηλεκτροκίνησης προς όφελος των καταναλωτών, τονίζοντας πως ο τελικός στόχος είναι να συνεχίσουν να επιλέγονται οι μοτοσυκλέτες ως ο πιο ιδανικός τρόπος στην μετακίνηση του μέλλοντος.

Ο Stefan Pierer, CEO της PIERER Mobility AG, στις δηλώσεις του ανέφερε πως η υπογραφή της συμφωνίας διασφαλίζει την πορεία της εταιρείας προς τα εμπρός, προσφέροντας καινοτομίες βασιζόμενος στην στρατηγική του για ηλεκτρικά δίκυκλα. Μαζί με τους υπόλοιπους εταίρους θα δουλέψουν πάνω στο ενιαίο σύστημα μπαταριών χαμηλού βολτάζ (48V) ισχύος 11kW (14,7hp) που θα βασίζεται πάνω στα διεθνή τεχνικά στάνταρ.

Ο Michele Colaninno, Υπεύθυνος στρατηγικής και προϊόντων του Piaggio Group, είπε από την μεριά του πως η αστική μετακίνηση βρίσκεται σε μια ευαίσθητη μεταβατική φάση προς την ηλεκτροκίνηση. Θεωρεί πως η κοινοπραξία θα βοηθήσει τις μοτοσυκλέτες να διατηρήσουν τον βασικό τους ρόλο στην αστική μετακίνηση και πως το σύστημα ενιαίων μπαταριών δίνει την λύση στο θέμα της γρήγορης φόρτισης που απασχολεί το καταναλωτικό κοινό. Άλλωστε, όπως διευκρίνισε, η μεταφορά στο αστικό περιβάλλον αποτελεί μέρος του DNA και της Ιστορίας της Piaggio, γι' αυτό και θα διαθέσουν όλη την τεχνογνωσία τους στον στόχο της κοινοπραξίας.

Τέλος, ο Takuya Kinoshita, SEO, Γενικός Διευθυντής των Επιχειρήσεων Χερσαίων Μετακινήσεων της Yamaha Motor Co., Ltd, δήλωσε πως η SBMC είναι έτοιμη να πιάσει δουλειά στην Ευρώπη και ότι αυτό θα είναι το πρώτο βήμα που θα προσελκύσει αντίστοιχα ευαισθητοποιημένες εταιρείες να ενωθούν με το σκοπό τους, που δεν είναι άλλος από το να προσφέρουν κοινές τεχνικές προδιαγραφές μεγιστοποιώντας έτσι τα οφέλη της ηλεκτροκίνησης για όλους τους καταναλωτές παγκοσμίως.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.