Υποχρεωτικά τα μοτοσυκλετιστικά γάντια στην Ισπανία!

Δεύτερη χώρα μετά την Γαλλία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/4/2021

Υποχρεωτικά πλέον τα μοτοσυκλετιστικά γάντια στην Ισπανία από φέτος, ένας νόμος που για τους πολλούς, σωστούς αναβάτες δεν φέρνει καμία αλλαγή στην ζωή τους. Είναι ήδη έτσι στην Γαλλία και υπάρχει επίσημη προτροπή στην Βρετανία. Εμείς εδώ ακόμη βάζουμε στιχάκια σε φωτογραφίες με ξεκράνωτους ή ταγκάρουμε κλισέ φρασούλες σε video με μπαντιλίκια και μηδενικό εξοπλισμό για το «μία κάτω όλες επάνω / δεν μας ρίχνει κανείς» κι άλλα τέτοια το ένα πιο κλισέ από το άλλο.

Από το 1985 όταν κυκλοφόρησε το MOTO, και επί 35 χρόνια σταθερά, δεν σταματάμε να επαναλαμβάνουμε πως πρέπει να φοράνε όλοι κράνος, αλλά και μπουφάν και γάντια και μποτάκια και παντελόνι με ενισχύσεις. Κι όλα αυτά χειμώνα – καλοκαίρι. Φανταστείτε μας να τα λέμε αυτά την δεκαετία του '80... Επί 35 χρόνια δεν θα δείτε φωτογραφία χωρίς γάντια ή με αθλητικά παπούτσια στο περιοδικό, πόσο μάλλον χωρίς όλα τα παραπάνω. Είναι κάτι που εφαρμόζουμε άλλωστε καθημερινά και με το παράδειγμά μας αυτό, θέλουμε να πιστεύουμε πως σιγά-σιγά στρίβουμε το δυσκίνητο και βαρύ καράβι του Έλληνα νεαρού μοτοσυκλετιστή σε πιο ασφαλή νερά, από την ξέρα στην οποία έχει προσαράξει. Στο Test Ride Event του MOTO, το μεγαλύτερο Test Ride της Ευρώπης που ΔΩΡΕΑΝ προσκαλούμε τους αναγνώστες μας να οδηγήσουν μοτοσυκλέτες στην πίστα, τις πρώτες χρονιές η αντίδραση ήταν μεγάλη για το γεγονός πως απαιτούσαμε γάντια και παπούτσια που έκλειναν πάνω από τον αστράγαλο για να οδηγήσει κανείς, πέρα από το αυτονόητο κράνος και το μοτοσυκλετιστικό μπουφάν. Σιγά – σιγά η αποδοχή σε αυτό τον κανόνα ερχόταν χωρίς αντιδράσεις. Απέχουμε όμως πολλά έτη φωτός από χώρες όπως η Γαλλία και η Ισπανία, καθώς στην χώρα μας εξακολουθούμε να συζητάμε για το κράνος, όταν εκείνοι καθιστούν υποχρεωτικά και τα γάντια.

Ο ίδιος νόμος ισχύει στην Γαλλία από το 2017 και πλέον και στην Ισπανία από φέτος. Τα μοτοσυκλετιστικά γάντια γίνονται απαραίτητα με νόμο, όπως ακριβώς και το κράνος.  Το DGT - General Directorate of Traffic – που πρόσφατα αν θυμάστε εισήγαγε στην Ισπανία ένδειξη ιδανικής γραμμής στις στροφές, εισηγήθηκε από φέτος την υποχρεωτική χρήση γαντιών. Και φυσικά μιλάμε για μοτοσυκλετιστικά γάντια και όχι μάλλινα ή οτιδήποτε άλλο.

Στην χώρα της σαγιονάρας, του κοντού παντελονιού και του ξεκράνωτου κεφαλιού κάτι τέτοιο μπορεί να ακούγεται ως περιορισμός της ελευθερίας, αλλά για τους περισσότερους -ευτυχώς- δεν αλλάζει κάτι στην καθημερινότητά τους ένας τέτοιος νόμος.

Η υποχρεωτική χρήση αερόσακου όμως είναι μία άλλη περίπτωση. Διότι αυτό μοιάζει να είναι το επόμενο βήμα που θέλει να κάνει το DGT, μελετώντας τις επιπτώσεις που θα είχε μία τέτοια κίνηση. Οι Ισπανοί – και το λέμε από προσωπική πείρα- δεν θα βγουν για μοτοσυκλετιστική βόλτα χωρίς να φορούν τα πάντα από εξοπλισμό και ένας νόμος για τα γάντια έχει μεγαλύτερη πρακτική εφαρμογή σε τουριστικές περιοχές και σε συγκεκριμένες περιόδους του χρόνου. Ο αερόσακος όμως είναι κάτι διαφορετικό. Είναι ενσωματωμένος σε λίγα και πανάκριβα μπουφάν και έτσι πρέπει να φοράς ένα εξωτερικό γιλέκο. Παρότι πολύ πρακτικό και εύχρηστο, ξεχνώντας την ύπαρξή του, δεν παύει να είναι άλλο ένα πρόσθετο πράγμα που κάνει την διαφορά σε σύγκριση με ένα νόμο για τα γάντια από την στιγμή που -είπαμε- όλοι τα φοράνε έτσι κι αλλιώς. Προς το παρόν οι Ισπανοί δεν είναι το ίδιο θετικοί για τον αερόσακο. Πάντως με την εξέλιξη της τεχνολογία και την συμπίεση των τιμών, μπορεί να τον βλέπουμε να ενσωματώνεται σε πιο προσιτό εξοπλισμό στο μέλλον και η μεγαλύτερη σε εύρος χρήση του να αλλάξει και τον βαθμό αποδοχής του από το Ισπανικό κοινό ως υποχρεωτικό μέτρο…

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.