Zontes Iceland Tour 2025 - Άφιξη στην Ισλανδία και χιονοθύελλα [Gallery]

3.200 χιλιόμετρα έχει διανύσει μέχρι τώρα ο Κωνσταντίνος Μητσάκης
Zontes Iceland Tour 2025 Κωνσταντίνος Μητσάκης
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

22/4/2025

Η Ισλανδία υποδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Μητσάκη με χιονοθύελλα στο λιμάνι του Seydisfjordur, ένα δυνατό ξεκίνημα για το κυρίως σκέλος του Zontes Iceland Tour 2025. 

Από την ανατολική ακτή έως τη Reykjavik, O Κωνσταντίνος Μητσάκης και η Zontes 703F διήνυσε 658 χιλιόμετρα κατά μήκος του νοτίου παραλιακού άξονα, με ενδιάμεσες στάσεις σε εντυπωσιακά φυσικά μνημεία. Η πρώτη επαφή με τη γη της φωτιάς και του πάγου αποτυπώθηκε με έντονα καιρικά φαινόμενα, απομονωμένα τοπία και την ανεπιτήδευτη δύναμη της ισλανδικής φύσης. Ας δούμε τι έχει να μας πει όμως ο ίδιος ο Μητσάκης.

"Μόλις αποβιβάστηκα στο λιμάνι Seydisfjordur, η Ισλανδία με υποδέχτηκε με… χιονοθύελλα – τέτοιο καλωσόρισμα ειλικρινά δεν το περίμενα. Για τουλάχιστον 50 χλμ. χρειάστηκε να οδηγήσω κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες, προσπαθώντας να διατηρήσω ισορροπίες τρόμου πάνω στο χιόνι που κάλυπτε το οδόστρωμα! Όλα γύρω μου άσπρα, κρύα και γλιστερά, ένας παγωμένος αγέρας λυσσομανούσε αδιάκοπα και οι πυκνές νιφάδες του χιονιού δυσκόλευαν αφάνταστα την ορατότητά μου. Εντέλει, κατάφερα να παραμείνω όρθιος…

Zontes Iceland Tour 2025 Κωνσταντίνος Μητσάκης


   
Περίπου 658 χλμ. χώριζαν το λιμάνι Seydisfjordur από την πρωτεύουσα Reykjavik, απόσταση την οποία κάλυψα σε δυο μέρες οδηγώντας τη μαύρη Zontes 703F κατά μήκος του νοτίου παραλιακού άξονα. Η κατάσταση του οδικού δικτύου ήταν πολύ καλή, ο ανεφοδιασμός σε καύσιμα δεν με προβλημάτισε αλλά με σοκάρισε οικονομικά (2,3 Euro/lt), υποδειγματική η οδική συμπεριφορά των τετράτροχων συνοδοιπόρων (μοτοσυκλέτα δεν είδα πουθενά), σεληνιακή και απόκοσμη η παγωμένη ομορφιά του τοπίου, ενώ ο υδράργυρος ήταν μόνιμα κολλημένος στο απόλυτο μηδέν – παρόλο την αδιάλειπτη παρουσία ενός εκτυφλωτικού ήλιου…
   
Καθοδόν για το Reykjavik, τα μνημεία της φύσης που επισκέφθηκα αντιπροσώπευαν τις συναρπαστικές ψηφίδες του σουρεαλιστικού μωσαϊκού της ισλανδικής γης: οι εντυπωσιακοί καταρράκτες Skogafoss και Seljalandsfoss, τα ηφαιστειογενή πετρώματα της μαύρης παραλίας Vikurfjara Black Sand Beach, ο παγετώνας Vatnajokull (ο μεγαλύτερος της Ευρώπης) και η γαλάζια λίμνη Jokusarlon (Diamond Beach), εκεί όπου αμέτρητα κομμάτια του παγετώνα Vatnajokull έπλεαν στα νερά της λίμνης…

Zontes Iceland Tour 2025 Κωνσταντίνος Μητσάκης


   
Αντικρίζοντας τα ανατολικά προάστια της ισλανδικής πρωτεύουσας, το κοντέρ της απροβλημάτιστης Zontes 703F είχε καταγράψει συνολικά 3.200 χλμ. Οι επόμενες 4 ημέρες θα ήταν αφιερωμένες στο πολύχρωμο Reykjavik και στα φυσικά αξιοθέατα πέριξ της βορειότερης πρωτεύουσας του κόσμου…"
 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.