To ανανεωμένο Yamaha MT-10 του 2022: Δυνατότερο και πιο επιθετικό!

Η εξέλιξη του είδους
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/11/2021

Το ΜΤ-10 της Yamaha δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Με τον τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα του R1 στα σωθικά του, επιβεβαιώνει και με το παραπάνω το όνομά του ως "Master of Torque". Σύμφωνα με την Yamaha τώρα, η νέα γενιά του ΜΤ-10 φιλοδοξεί να "απογειώσει" την φιλοσοφία των Hyper Naked με περισσότερη δύναμη, καλύτερη συμπεριφορά και ακόμη περισσότερες συγκινήσεις.

Ξεκινώντας από τον κινητήρα, ο CP4 (όπως τον αποκαλεί η Yamaha) έχει δεχθεί σημαντικές αναβαθμίσεις ώστε να επιτευχθεί η αύξηση της δύναμης και της ροπής, σε αυτό που ονομάζουν ως τον "πιο τεχνολογικά εξελιγμένο κινητήρα που έχει ποτέ φορεθεί σε γυμνή μοτοσυκλέτα της Yamaha". Οι offset τοποθετημένες μπιέλες τιτανίου από το R1 έχουν δώσει την θέση τους σε ατσάλινες, ενώ αυξημένη είναι και η αδράνεια του στροφάλου για να ταιριάζει περισσότερο με τον χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας.

Μία από τις αλλαγές για το 2022, αφορά στον προγραμματισμό του ψεκασμού, έτσι ώστε να γίνει πιο ομαλή η παροχή δύναμης μεταξύ 4.000 και 8.000 στροφών, ενώ έχουν επανασχεδιαστεί οι αυλοί τόσο της εισαγωγής όσο και της εξαγωγής. Το τριπλό όφελος που προκύπτει είναι η συμμόρφωση με τις Euro5 προδιαγραφές, η βελτίωση της κατανάλωσης και η μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί και στον ήχο που απελευθερώνει –και όχι μόνο- ο κινητήρας του ΜΤ-10, επανασχεδιάζοντας την εισαγωγή του αέρα. Οι μηχανολόγοι του Iwata σχεδίασαν ένα νέο φιλτροκούτι προκειμένου να αλλάξουν και το soundtrack του ασύμμετρου στροφάλου (270° - 180° - 90° - 180°) με τρεις διαφορετικού μήκους και διατομής εισαγωγές. Η κάθε εισαγωγή παίζει και σε… διαφορετική οκτάβα και έχουν σχεδιαστεί έτσι να γεμίζουν τους ακουστικούς πόρους του αναβάτη σε όλη την κλίμακα –αλλά ιδιαίτερα στη μεσαία μπάντα μεταξύ 4.000 και 8.000- των στροφών με το ρούφηγμα του αέρα. Γι' αυτό το λόγο έχουν χρησιμοπιηθεί και ως "ενισχυτές ήχου" οι γρίλιες που είναι τοποθετημένες μπροστά δεξιά και αριστερά από το ρεζερβουάρ, έτσι ώστε να συντονίζονται και να φτάνει ο ήχος πιο δυνατός στον αναβάτη.

Η εξάτμιση τιτανίου είναι κι αυτή ένα από τα νέα στοιχεία του ΜΤ-10, με μικρότερο βάρος και ιδιαίτερη προσοχή –και εδώ- στον ήχο που απελευθερώνει.

Αλλαγές όμως έγιναν και στον εξωτερικό σχεδιασμό της μοτοσυκλέτας, που κινήθηκε πάνω στην ίδια βάση της επιθετικής εμφάνισης του προκατόχου της. Το "μούτρο" είναι επανασχεδιασμένο, με δύο LED προτζέκτορες που προσφέρουν μια πιο "απαλή" δέσμη στα άκρα τους. Πάνω από αυτούς είναι τοποθετημένα τα επίσης LED φώτα ημέρας, ενώ τα πλαστικά έχουν αλλάξει το σχήμα τους.

Οι εισαγωγές του αέρα που στέλνουν την ροή στον ψεκασμό, έχουν παραμείνει εκατέρωθεν του ρεζερβουάρ αλλά με μεγαλύτερη επιφάνεια, ενώ πίσω το LED φωτιστικό σώμα έγινε πιο μικρό ακολουθώντας την φιλοσοφία της λιτής επιθετικότητας.

Από τον σαρωτικό άνεμο της ανανέωσης δεν γλίτωσε το λεγόμενο "τρίγωνο της εργονομίας" (τιμόνι, μαρσπιέ, σέλα), χωρίς όμως να δίνει η Yamaha περισσότερες λεπτομέρειες για τις αλλαγές. Το κάλυμμα του ρεζερβουάρ απέκτησε μια πιο ομαλή επιφάνεια για καλύτερη αίσθηση όταν το σφίγγουν τα γόνατα του αναβάτη, ενώ βοηθά και στην μετατόπιση του βάρους στις στροφές. Στη σέλα, πέρα από το σχήμα, άλλαξε και το αφρώδες με γνώμονα την αύξηση της άνεσης.

Στα φρένα, που είναι ίδια με του R1, προστέθηκε η ακτινική αντλία της Brembo, για καλύτερη αίσθηση και πληροφόρηση.

Σε ότι αφορά τα ηλεκτρονικά, το ΜΤ-10 διαθέτει την δυνατότητα ρύθμισης του κόφτη ταχύτητας YVSL (Yamaha Variable Speed Limiter), ούτως ώστε να μην… κινδυνεύει να ξεπεράσει ο αναβάτης τα όρια ταχύτητας, ή να θέση το δικό του όριο σε διαδρομές που δεν γνωρίζει, ενώ πλέον το quickshifter ανήκει στον στάνταρ εξοπλισμό της μοτοσυκλέτας. Καινούργια είναι και η ψηφιακή TFT οθόνη των 4,2 ιντσών (προερχόμενη κι αυτή από το R1), με τον διακόπτη πλοήγησης στο μενού να βρίσκεται στα δεξιά χειριστήρια, ενώ αριστερά βρίσκεται ο διακόπτης "Mode/Select" με το οποίο επιλέγεις τα διάφορα επίπεδα επέμβασης των ηλεκτρονικών βοηθημάτων.

Στον ηλεκτρονικό έλεγχο του γκαζιού (ride by wire), τοποθετήθηκε ένας νέος αισθητήρας θέσης του γκαζιού προκειμένου να προσφέρει καλύτερο έλεγχο στον αναβάτη κατά την επιτάχυνση, ο οποίος έχει και στην διάθεσή του τέσσερα Power Modes προκειμένου να επιλέξει την απόδοση που επιθυμεί. Το PWR-1 προορίζεται για σπορ οδήγηση και track days, το PWR-2 και το PWR-3 διαθέτουν μια πιο ομαλή απόκριση, ενώ το PWR-4 είναι κατάλληλο για συνθήκες μειωμένης πρόσφυσης, όπως το βρεγμένο οδόστρωμα.

Φυσικά το ΜΤ-10 διαθέτει και IMU έξι αξόνων, την ίδια που είχε εξελιχθεί για το R1, με μικρότερο όγκο και βάρος. Χάρη στην ύπαρξή της, στον ηλεκτρονικό εξοπλισμό του νέου ΜΤ-10 συμπεριλαμβάνεται το Lean Sensitive Traction Control όπως το ονομάζει η Yamaha, το Slide Control system που ρυθμίζει το επίπεδο της πλαγιολίσθησης του πίσω τροχού, το σύστημα LIF για την ανύψωση του μπροστινού τροχού, το EBM που ρυθμίζει το φρένο του κινητήρα σε δύο επίπεδα και μπορεί να απενεργοποιηθεί, το Brake Control που ουσιαστικά είναι το cornering ABS, ενώ υπάρχουν και τέσσερα προρυθμισμένα modes του YRC (Yamaha Ride Control) τα οποία είναι προσανατολισμένα σε διαφορετικέ συνθήκες οδήγησης παραμετροποιώντας όλα τα παραπάνω συστήματα. Το Mode A για σπορ οδήγηση, το Mode B για ένα ευρύ φάσμα συνθηκών, το Mode C για οδήγηση στην πόλη και το Mode D για δύσκολες συνθήκες.

Σε ό,τι αφορά το Deltabox πλαίσιο του ΜΤ-10 δεν έχει αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη γενιά, ενώ οι πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της KYB έχουν αλλαγές στο εσωτερικό τους για βελτίωση της λειτουργίας τους.

QJMotor Super4: Παρουσιάστηκε η Mini-Superveloce της Κίνας

Η QJMotor παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού εμπνευσμένη από τη θρυλική MV Agusta Superveloce
QJMotor-Super4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/8/2025

Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα

Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.

Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.

Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.

Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.

Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.

Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.

QJMotor Super9

QJ-MV μια παλιά ιστορία

Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.

Lucky Explorer 5.5

Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.

Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.

Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.