Ducati Streetfighter V4 – Γιατί είναι το ομορφότερο της Eicma

Ακόμη πιο εντυπωσιακή από κοντά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/11/2019

Η Ducati πανηγυρίζει αυτή την εβδομάδα την επιλογή της Streetfighter ως της ομορφότερης της EICMA από το κοινό που την επισκέφτηκε. Δεν είναι και λίγο, μιλάμε για 800.000 κόσμου, που και φουσκωμένο να είναι το νούμερο από την διοργάνωση το γεγονός πως δεν έπεφτε καρφίτσα για χιλιάδες τετραγωνικά επιβεβαιώνει τα υψηλά ποσοστά επισκεψημότητας.

Βέβαια στον διαγωνισμό έπαιρναν μέρος όσοι περνούσαν από το περίπτερο του Motociclismo που αναλάμβανε την δημοσκόπηση, όχι όλο το κοινό της EICMA. Ούτε κι αυτά τα νούμερα είναι λίγα όμως, από σύνολο 14.000 ψήφων, η Streetfighter συγκέντρωσε το 36,7%, η Aprilia με το RS660 το 14,9% και η MV Agusta με το Superveloce 800 το 11,23% που σίγουρα έπρεπε να είναι πιο ψηλά και να κονταροχτυπιέται με την Streetfighter αν όχι να την κερδίζει. Για την ιστορία, το CBR με τα τρία R έλαβε 9,43% κι άξιζε κι αυτό πολύ παραπάνω.

Ως άνθρωπος που τις είδα όλες από κοντά, τις επεξεργάστηκα και κάθισα στην σέλα τους, η Streetfighter θα ήταν η επιλογή μου απλά γιατί δεν υπήρχε κάτι καλύτερο φέτος στον τομέα αυτό, και όχι γιατί είναι πράγματι μία από τις πιο εντυπωσιακές μοτοσυκλέτες που είδα στην ζωή μου. Ανυπομονώ να την οδηγήσω, να βρεθώ στην σέλα της με τον κινητήρα να δουλεύει, αλλά ως ομορφότερη από την Superveloce, για παράδειγμα, δεν θα το έλεγα. Το δικό μου ρεπορτάζ φέρνει και μία άλλη πτυχή στην επιφάνεια. Ξέρετε... η Ducati είναι η μοναδική εταιρεία που έχει αποκλειστικό γκισέ για τεχνικές πληροφορίες. Το τονίζω συγκεκριμένα, γιατί όλες οι εταιρίες έχουν ανθρώπους στα περίπτερά τους που μπορούν να αναλάβουν να απαντήσουν, όταν ένας πωλητής τα βρει σκούρα. Συγκεκριμένα η Ducati όμως, έχει εκεί ανθρώπους από υψηλές θέσεις, ανθρώπους που στην μέση της χρονιάς θα δυσκολευτείς να πάρεις απάντηση στα email που τους στέλνεις γιατί είναι ιδιαίτερα απασχολημένοι! Διαθέτοντας εξειδικευμένη τεχνολογία και ενώ βρίσκονται συχνά πρωτοπόροι, οι Ducatέοι είναι αναγκαίο να εξηγούν τί κάνουν διαφορετικά και για να γίνει αυτό με τον σωστό τρόπο δεσμεύουν τους κατάλληλους ανθρώπους σε εκθέσεις όπως η Eicma.

Στον γκισέ αυτό, η πιο συχνή ερώτηση για το Streetfighter ήταν αν μπορούν να αφαιρέσουν τα αεροδυναμικά βοηθήματα… Είναι γεγονός πως από κοντά, και ιδιαίτερα όταν κοιτάς την μοτοσυκλέτα όρθιος, τα αεροδυναμικά βοηθήματα ξεχωρίζουν περισσότερο από αυτό που αντιλαμβάνεσαι από τις οριζόντιες φωτογραφίες και ιδιαίτερα όταν κοιτάς την μοτοσυκλέτα «κατά μέτωπο». Αναπόφευκτα κάποιοι από το κοινό της έκθεσης τα συνέδεσαν με τα φτερά των νυχτερίδων και από εκείνη την στιγμή ρωτούσαν αν μπορούν να τα αφαιρέσουν. Η δική μου γνώμη είναι πως είναι όμορφα. Ναι ξεχωρίζουν και ναι, μοιάζουν με το μικρό παιδί του Μπάτμαν, αλλά πρέπει οι μοτοσυκλέτες να πάψουν να είναι όλες ίδιες. Επίσης από την σέλα δεν σε ενοχλεί αυτό που βλέπεις και το θέμα είναι πως η Ducati επιμένει για την πλήρη αναγκαιότητά τους. Το θέμα λοιπόν με τα αεροδυναμικά βοηθήματα, είναι πιο σύνθετο, όπως θα διαβάσετε στην αναλυτική παρουσίαση στο επόμενο τεύχος. Στην Ιταλία και σε όλες τις υπόλοιπες χώρες που οι νόμοι δουλεύουν, παίζει ρόλο το γεγονός πως έχει πάρει έγκριση τύπου με τα αεροδυναμικά βοηθήματα. Αν τα αφαιρέσεις και εμπλακείς σε ατύχημα ή ακόμη και αν σε σταματήσουν για έλεγχο, θα είσαι με μία τροποποιημένη μοτοσυκλέτα, και όχι σε συμφωνία με τον κατασκευαστή. Αυτό θα παίξει τον ρόλο του στην Ιταλία και στις υπόλοιπες χώρες, εδώ στην Ελλάδα, ποιος να το ελέγξει και ποιος να το καταλάβει, δυστυχώς…

Το γιατί δεν πρέπει να αφαιρέσεις τα αεροδυναμικά και πόσο μεγάλος είναι ο ρόλος τους, θα το αναλύσουμε στο τεύχος, σύμφωνα με όσα μας είπαν και από την Ducati, πριν την οδηγήσουμε κι εμείς. Το γεγονός πως οι περισσότεροι θα ήθελαν να τα αφαιρέσουν ενώ την ψηφίζουν ως την ομορφότερη, δείχνει πως για την ψήφο αυτή παίζει ρόλο εκτός από την εμφάνιση αυτή καθαυτή και το στοιχείο του εντυπωσιασμού με βάση τις επιδόσεις, και το Streetfighter V4 έχει ανεβασμένες επιδόσεις, το λιγότερο που μπορείς να πεις...

Η στιγμή της βράβευσης, την Κυριακή, λίγο πριν κλείσει η Έκθεση,

Ετικέτες

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.