EICMA 2023: Italjet Dragster 300 - Το 4ο μέλος της οικογένειας
Πάνω από τα 125 και 200, και πριν το super-extreme Dragster 559 Twin
Από τον
Κώστα Γκαζή
8/11/2023
Αφήνοντας στην άκρη το ακραίο Dragster 559 Twin που διαφέρει δομικά σε μεγάλο βαθμό από τα προηγούμενα μοντέλα της οικογένειας, η Italjet έφερε στην EICMA και το Dragster 300, που πατάει πάνω στο μοτίβο των 125 και 200, με καλύτερες φυσικά επιδόσεις.
Ξεχνάμε εδώ το Twin με τον δικύλινδρο κινητήρα μοτοσυκλέτας με το 6τάχυτο κιβώτιο και το ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι, για να επανέλθουμε στο γνωστό μοτίβο των 125 και 200, με μονοκύλινδρο κινητήρα scooter με αυτόματη μετάδοση και το εναλλακτικό σύστημα διεύθυνσης μπροστά. Το πλαίσιο του είναι ατσάλινο χωροδικτύωμα, όπως και το υποπλαίσιο, ενώ ανάμεσα τους βρίσκεται ένα αλουμινένιο τρυπητό τμήμα που χαρίζει άλλο αέρα στην κατασκευή και μετατρέπει το πλαίσιο σε υβριδικό. Πολλές είναι οι εντυπωσιακές βουρτισμένες μεταλλικές λεπτομέρειες, απίθανα τα προστατευτικά μανετών που ντουμπλάρουν και ως φλας (!), ενώ η σέλα του θυμίζει... Superbike, με "γούβα" για τον αναβάτη και σε δεύτερο επίπεδο με υπερυψωμένο τμήμα για τον συνεπιβάτη.
Ο τετράχρονος, τετραβάλβιδος και υγρόφυκτος κινητήρας των 278 κ.εκ. διαθέτει 2 εκκεντροφόρους επικεφαλής, ενώ αποδίδει 23,8 hp / 8.250 rpm με ροπή 2,65 kgm / 6.250 rpm. Οι αναρτήσεις είναι αμφότερες ρυθμιζόμενες, οι τροχοί είναι 12 ιντσών μπροστά και 13 πίσω, και στα φρένα βρίσκουμε έναν δίσκο 240 mm μπροστά κι έναν 175 mm πίσω. Το ρεζερβουάρ έχει χωρητικότητα 11 λίτρων, το ύψος σέλας είναι χαμηλό στα 770 mm και το στεγνό βάρος ανακοινώνεται στα 128 κιλά.
Οι εντυπωσιακές λεπτομέρειες είναι πολλές πάνω στο Dragster 300,
Honda: Πατέντα ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας με αφαιρούμενες μπαταρίες για αναδυόμενες αγορές
Η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται να εξετάζει μια εναλλακτική προσέγγιση της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας - Προσιτή και βασική
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
5/3/2026
Μια νέα πατέντα της Honda δείχνει ότι η εταιρεία εξετάζει την ανάπτυξη μιας οικονομικής ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, στοχεύοντας κυρίως στις αναδυόμενες αγορές, όπου η χαμηλή τιμή μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την επιτυχία των ηλεκτρικών οχημάτων.
Οι μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών δεν έχουν ακόμη καταφέρει να βρουν τη συνταγή της επιτυχίας στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Φιλόδοξα εγχειρήματα, όπως η ηλεκτρική LiveWire της Harley-Davidson με την συνεργασία της KYMCO, δυσκολεύτηκαν να πείσουν το καταναλωτικό κοινό, ενώ οι Ιάπωνες κατασκευαστές μέχρι στιγμής έχουν κινηθεί πιο συγκρατημένα, εστιάζοντας κυρίως σε ηλεκτρικά scooter, ένα τμήμα της αγοράς που προσαρμόζεται ευκολότερα στην ηλεκτροκίνηση, αντί να επενδύσουν δυναμικά στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.
Η Honda επιχειρεί να αλλάξει αυτή την προσέγγιση έχοντας ήδη λανσάρει τη WN7 σε Ευρώπη και Ιαπωνία, ωστόσο μια νέα πατέντα δείχνει ότι εξετάζει και μια διαφορετική στρατηγική, την ανάπτυξη εξαιρετικά απλών και προσιτών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, ένα βήμα πάνω από τα ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση.
Μόλις πέρυσι είχαν εμφανιστεί πατέντες για ένα οικονομικό ηλεκτρικό μοντέλο της Honda βασισμένο στο Shine 100 της ινδικής αγοράς, μια μοτοσυκλέτα που κοστίζει περίπου €800 καινούρια. Η νέα πατέντα δείχνει μια ακόμη πιο απλοποιημένη εκδοχή, η οποία θυμίζει έντονα τα χαμηλού κόστους μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που η Honda διαθέτει σε αγορές της Αφρικής.
Σύμφωνα με τα σχέδια, η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί ένα υπάρχον πλαίσιο τύπου ραχοκοκκαλιάς από μοντέλο με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Στη θέση του κινητήρα και του κιβωτίου τοποθετείται ένας ηλεκτροκινητήρας, ενώ οι μπαταρίες βρίσκονται στις δύο πλευρές του πλαισίου.
Το βασικό στοιχείο που η Honda προσπαθεί να πατεντάρει είναι το σύστημα στήριξης των μπαταριών. Αυτές πρέπει να αφαιρούνται εύκολα, ώστε να φορτίζονται σε εσωτερικό χώρο ή να αντικαθίστανται με πλήρως φορτισμένες, αλλά ταυτόχρονα να είναι δύσκολο να κλαπούν, παρότι βρίσκονται σε εμφανή σημεία στις πλευρές της μοτοσυκλέτας.
Η λύση της Honda περιλαμβάνει στιβαρούς μεταλλικούς κλωβούς που λειτουργούν ταυτόχρονα και ως κάγκελα προστασίας από πτώσεις. Τα κλουβιά είναι αρθρωτά και ανοίγουν από το εμπρός μέρος του πλαισίου, επιτρέποντας πρόσβαση στις μπαταρίες. Όταν οι μπαταρίες τοποθετηθούν στη θέση τους, τα κλουβιά κλείνουν και ασφαλίζουν στις πλευρές του “ρεζερβουάρ”, με ένα απλό σύστημα ασφάλισης που βρίσκεται κάτω από κλειδωμένο καπάκι στο επάνω μέρος.
Κατά τα άλλα, η μοτοσυκλέτα είναι εξαιρετικά απλή σε τεχνολογία και εξοπλισμό. Στην κορυφή του "ρεζερβουάρ" υπάρχει μια μικρή οθόνη που δείχνει μόνο τη στάθμη φόρτισης της μπαταρίας. Το ταχύμετρο είναι αναλογικό, με ντίζα και ατέρμονα, παίρνοντας κίνηση από τον εμπρός τροχό, ενώ τα φρένα είναι μηχανικά ταμπούρα.
Πέρα από τον ηλεκτροκινητήρα και τις μπαταρίες, τίποτα πάνω στη μοτοσυκλέτα δεν είναι ούτε εξεζητημένο, ούτε τεχνολογικά προηγμένο σε σύγκριση με μια οικονομική μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που κοστίζει λιγότερο από 1.000 δολάρια στις αναπτυσσόμενες αγορές.
Ένα τέτοιο μοντέλο πιθανότατα θα ήταν υπερβολικά βασικό για αγορές όπως η Ευρωπαϊκή ή των ΗΠΑ και μάλλον οι επιδόσεις του δεν θα επαρκούσαν για τους δρόμους αυτών. Ωστόσο, η ιδέα μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας σχεδιασμένης με απόλυτη προτεραιότητα το χαμηλό κόστος απόκτησης, ακόμα και εάν αυτό γίνεται σε βάρος της καινοτομίας, του στυλ, της αυτονομία ή των επιδόσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση για την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης στις μοτοσυκλέτες από τα κάτω.
