Θα χρησιμοποιούν τον V2 κινητήρα των 1.350 κυβικών που είδαμε στην πρόσφατη ανανέωση των 1390 Super Duke R και Super Duke R EVO
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
5/1/2024
Σε κατασκοπευτικές φωτογραφίες που εξασφάλισε ο γερμανικός και αυστριακός ειδικός τύπος, βλέπουμε να δοκιμάζονται τα ανανεωμένα 1390 Super Adventure S/R αλλά και ένα ολοκαίνουργιο μοντέλο, το 1390 SMT, που θα αποτελέσει τον μεγάλο αδελφό του 890 SMT.
Τα τρία νέα μοντέλα θα χρησιμοποιούν τον ίδιο V2 κινητήρα των 1.350 κυβικών που γνωρίσαμε μέσω των 1390 Super Duke R/R EVO, ο οποίος συμμορφώνεται με τις Euro 5 προδιαγραφές, αυξάνοντας ταυτόχρονα την ονομαστική του ισχύ, που στην περίπτωση του streetfighter έφτασε τους 10 ίππους. Σαφώς, όπως έχουμε δει και στην σειρά των 1290, η απόδοση αυτή θα είναι διαφορετική για να ταιριάζει περισσότερο στον χαρακτήρα των νέων μοντέλων και τις ανάγκες που καλούνται να εκπληρώσουν.
Όσον αφορά το 1390 Super Adventure, η εμφάνισή του δεν έχει αλλάξει από τις τελευταίες κατασκοπευτικές φωτογραφίες που είχαν δει το φως της δημοσιότητας το καλοκαίρι του 2023, διατηρώντας τον ίδιο προβολέα που είδαμε στα 990 Duke και 1390 Super Duke R. Η μέγιστη απόδοση αναμένεται εδώ να φτάνει τους 170 ίππους, ενώ είναι πιθανό να δούμε και εδώ το σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων που γνωρίσαμε στη νέα γενιά του streetfighter των Αυστριακών, χωρίς ακόμα να έχει επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο. Η διαδρομή της εξάτμισης παραμένει ίδια με πριν, όμως βλέπουμε ότι οι συλλέκτες είναι μεγαλύτερης διατομής από πριν, κάτι που ίσως έχει να κάνει με την αυξημένη ροπή.
Αυτό που μπορεί να είναι εντελώς νέο στο 1390 Super Adventure είναι η χρήση νέου κιβωτίου ταχυτήτων, καθώς η KTM εργάζεται ήδη πάνω στη δημιουργία τόσο ενός ημι-αυτόματου, όσο και ενός αυτόματου κιβωτίου. Το πιο πιθανό είναι οι Αυστριακοί να το έχουν στον εξτρά εξοπλισμό ή σαν μία διαφορετική έκδοση (όπως η Honda με τα DCT), με ελαφρώς υψηλότερη τιμή.
Μπορεί η KTM να θέλει να μειώσει τον όγκο στο νέο της adventure μοντέλο, ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι θέλει να κάνει το ίδιο και για την αεροδυναμική προστασία του αναβάτη. Κάτι που βλέπουμε στις κατασκοπευτικές φωτογραφίες που στηρίζει την παραπάνω εντύπωση είναι μία διάταξη από μικρά “πτερύγια” εντός του προβολέα, τα οποία λειτουργούν ως εκτροπείς αέρα. Δεν είναι σίγουρο αν θα τα δούμε στην τελική μορφή παραγωγής -ακόμα και ως αξεσουάρ- δείχνουν όμως ότι η KTM εξετάζει όλες τις ιδέες γύρω από την προστασία του αναβάτη από τα στοιχεία της φύσης. Σε ορισμένα πρωτότυπα δοκιμής είδαμε επίσης και προστατευτικά για τα φρένα, για τα οποία επίσης δεν υπάρχει σαφής απάντηση αν θα τα βρούμε και στο μοντέλο παραγωγής, ή στον κατάλογο των Power Parts, όπως ονομάζει τον εξτρά εξοπλισμό η KTM.
Αν και για την ώρα κρύβεται καλά κάτω από το καμουφλάζ, τα μοντέλα προ-παραγωγής που “πιάστηκαν” στον κατασκοπευτικό φακό φαίνεται να χρησιμοποιούν μία νέα έγχρωμη TFT οθόνη, με μεγαλύτερη διάμετρο από πριν. Ο ακριβής αριθμός των ιντσών δεν μπορεί να υπολογιστεί αυτή τη στιγμή, καθώς όπως είπαμε η οθόνη φαίνεται μερικώς σε κάποιες από τις φωτογραφίες, όμως μοιάζει να πλησιάζει τα επίπεδα των τάμπλετ, δηλαδή τις 11 με 13 ίντσες. Πιθανότατα, η νέα οθόνη θα ανήκει στον βασικό εξοπλισμό, ενώ θα είναι κοινή σε όλες τις εκδόσεις του 1390 Super Adventure.
Αν και τα μοντέλα προ-παραγωγής φαίνεται να βρίσκονται σε αρκετά προχωρημένο στάδιο, το ανανεωμένο adventure των πορτοκαλί με τον αυξημένο σε κυβικά κινητήρα, αναμένεται να παρουσιαστεί την άνοιξη του 2025. Η έκδοση S με τον 19 ιντσών μπροστινό τροχό θα διατηρήσει πιθανότατα την ημι-ενεργητική λειτουργία των αναρτήσεων, ενώ για το 1390 Super Adventure R με τον 21 ιντσών μπροστινό τροχό αναμένουμε πλήρεις ρυθμίσεις που θα γίνονται χειροκίνητα.
Προχωράμε τώρα στο ολοκαίνουργιο 1390 SMT, με το οποίο φαίνεται ότι η KTM θέλει να βρει μία θέση στην κατηγορία των θηριωδών crossover με 17 ιντσών τροχούς, όπου συναντάμε τις BMW M 1000 XR και Ducati Multistrada V4 RS. Μπορεί να μιλάμε για τετρακύλινδρο εν σειρά και V4, αντίστοιχα, όμως οι Αυστριακοί επιλέγουν να πορευτούν με τον V2 κινητήρα των 1.350 κυβικών, ο οποίος αναμένεται να φτάνει τους 190 ίππους σε απόδοση, που το τοποθετούν στον μέσο όρο της κατηγορίας. Για να το πετύχουν αυτό, θα αξιοποιήσουν το σύστημα μεταβλητού χρονισμού που είδαμε και στο 1390 Super Duke R, κάνοντας έτσι τη ζωή τους πιο εύκολη και όσον αφορά τους ρύπους. Στην αυξημένη απόδοση συνεπικουρεί και η διάταξη της εξάτμισης με το μικρότερο τελικό, σε αντίθεση με το ογκώδες που βλέπουμε στο 1390 Super Adventure.
Σχεδιαστικά θυμίζει αρκετά το 890 SMT, ωστόσο η ζελατίνα, τουλάχιστον στο μοντέλο προ-παραγωγής είναι λίγο μεγαλύτερη από του μικρού αδελφού. Ο προβολέας είναι ο νέος που έχουμε ήδη δει στα 990 Duke και 1390 Super Duke R -και που θα υιοθετήσει σε επόμενη ανανέωσή του και το 890 (ή 990) SMT. Στις αναρτήσεις περιμένουμε ότι θα ακολουθήσει την πεπατημένη του μικρότερου αδελφού, έχοντας μικρότερη διαδρομή από το 1390 Super Adventure, πιθανόν κοντά στα 180 χιλιοστά. Όσον αφορά τώρα τις ρυθμίσεις, η KTM μάλλον θα ακολουθήσει αντίστοιχο δρόμο με αυτό των 1390 Super Duke R και 1390 Super Duke R Evo, προσφέροντας μία επιλογή με χειροκίνητες ρυθμίσεις και μία με ημι-ενεργητική λειτουργία.
Σημαντική αλλαγή, που είδαμε και στο 990 Duke, είναι το ψαλίδι που δεν ακολουθεί την τακτική των πορτοκαλί που θέλει τα νεύρα στην εξωτερική πλευρά. Εδώ βλέπουμε ένα συμβατικής εμφάνισης ψαλίδι, με το δεξί μέρος να έχει σχήμα “μπανάνα” προκειμένου να φιλοξενήσει το τελικό της εξάτμισης. Όσον αφορά τα υπόλοιπα στοιχεία, αυτά είναι πιο κοντά στο 890 SMT με το κοστούμι να έχει πιο μαζεμένες διαστάσεις από του adventure μοντέλου με τον ίδιο κινητήρα. Το βάρος του νέου 1390 SMT υπολογίζεται στην περιοχή των 220 κιλών, ενώ για την ώρα δεν διακρίνεται από τις φωτογραφίες, αν το ρεζερβουάρ θα έχει την ίδια χωρητικότητα με αυτή του adventure μοντέλου.
Το νέο 1390 SMT φαίνεται -αν και για την ώρα κρύβεται από το καμουφλάζ- ότι θα χρησιμοποιεί την ίδια TFT οθόνη με το 1390 Super Adventure, η οποία ίσως έχει και λειτουργία αφής, ένα χαρακτηριστικό που έχουμε αρχίσει να συναντάμε όλο και πιο συχνά στη μεγάλη κατηγορία. Μέσω αυτής ο χρήστης θα μπορεί να διαχειρίζεται την σουίτα των ηλεκτρονικών, η οποία αναμένεται να είναι πλήρης, συμβαδίζοντας με τα υπόλοιπα μοντέλα της κατηγορίας. Βέβαια, η KTM μάλλον θα συνεχίσει την πολιτική της, προσφέροντας στον αγοραστή τα πάντα χωρίς χρέωση για τα πρώτα 1.500 χιλιόμετρα, με τον πελάτη να επιλέγει αργότερα για το ποια θα πληρώσει προκειμένου να συνεχίσει να τα απολαμβάνει.
Με το 1390 Super Duke GT να βρίσκεται και αυτό σε στάδιο εξέλιξης, και με τα 1390 Adventure S/R να αναμένονται την άνοιξη του 2025, δεν είναι ξεκάθαρο αν το 1390 SMT θα κάνει την εμφάνισή του μέσα στο 2024 ή αν θα πρέπει να περιμένουμε και γι’ αυτό μέχρι το 2025 για να το δούμε.
Σε συνέχεια των εορτασμών για τα 100 χρόνια της εταιρείας
Από τον
Παύλο Καρατζά
29/5/2026
Δέκα σημαντικές στιγμές στην ιστορία της Ducati ενέπνευσαν ισάριθμες μοναδικές μοτοσυκλέτες, που θα κατασκευαστούν σε μόλις εκατό μονάδες η καθεμία.
Η πίστα του Mugello, όπου οι Desmosedici MotoGP έχουν γράψει πολλές και αξέχαστες σελίδες στην αγωνιστική ιστορία της Ducati, αποτελεί το σκηνικό για την παρουσίαση της Collezione 100. Δέκα μοτοσυκλέτες σε περιορισμένη έκδοση 100 κομματιών η καθεμία, που δημιουργήθηκαν για να σηματοδοτήσουν τα 100 χρόνια ζωής του του κατασκευαστή με έδρα το Borgo Panigale.
Κάθε μοντέλο έχει αποκλειστικό χρωματισμό για την συλλογή αυτή και χρησιμοποιείται επίσης στο καπάκι του ρεζερβουάρ καυσίμου, στο τιμόνι και στην πινακίδα. Στη συλλογή αυτή τα V2 μοντέλα ξεχωρίζουν καθώς φορούν για πρώτη φορά ξηρό συμπλέκτη.
Κάθε μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από ένα ειδικό πίσω σταντ, φινιρισμένο στα ίδια χρώματα με την εμφάνιση, ένα κάλυμμα μοτοσυκλέτας και ένα πιστοποιητικό γνησιότητας. Κάθε ιδιοκτήτης της συλλογής Collezione 100 μπορεί να ολοκληρώσει την εμφάνισή του με ένα κράνος κι ένα μπουφάν σε περιορισμένη έκδοση.
Η Collezione 100 αποτελεί έναν ακόμη σύνδεσμο μεταξύ της Ducati και του κόσμου της τέχνης. Ο Ugo Nespolo, μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες της ιταλικής τέχνης στα τέλη του 20ού αιώνα και παθιασμένος λάτρης της Ducati, συμμετείχε σε αυτό το εγχείρημα. Κάθε μοντέλο της συλλογής 100 θα συνοδεύεται από ένα ζευγάρι αριθμημένων καλλιτεχνικών εκτυπώσεων που φέρουν τον ίδιο σειριακό αριθμό με τη μοτοσυκλέτα και είναι υπογεγραμμένες από τον ίδιο τον Nespolo, ο οποίος έχει ερμηνεύσει κάθε μοντέλο της συλλογής 100 και την ιστορική μοτοσυκλέτα που ενέπνευσε τη διακόσμησή της με το δικό του, πολύχρωμο και δυναμικό στυλ.
Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο Mugello, όπου οι Marc Marquez και ο Pecco Bagnaia παρουσίασαν τις μοτοσυκλέτες της Ducati Lenovo Team MotoGP, με ειδική εμφάνιση για το Ιταλικό GP. Το σχέδιο συνδυάζει ιστορικά λογότυπα της Ducati εμπλουτισμένα με δυναμικά γεωμετρικά μοτίβα στα φέρινγκ όλων των μοτοσυκλετών της επετειακής αυτής συλλογής. Η επόμενη ευκαιρία για να δει το κοινό από κοντά τη Collezione 100 θα είναι στη World Ducati Week, όπου θα μπορεί να τη θαυμάσει σε έναν χώρο αφιερωμένο σε όλους τους Ducatisti στις 3, 4 και 5 Ιουλίου.
Στη συνέχεια, οι δέκα μοτοσυκλέτες θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι που θα τις οδηγήσει στο Goodwood Festival of Speed, μια δημοφιλής εκδήλωση για τους λάτρεις των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών. Τέλος, η συλλογή 100 θα επιστρέψει στη Μπολόνια, όπου θα εκτίθεται σε διάφορα μουσεία της περιοχής. Ας δούμε όμως τις μοτοσυκλέτες της Collezione 100:
Panigale V4 S 100 (750 Imola Desmo – 1972)
Η εμφάνιση της Panigale V4 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της μοτοσυκλέτας που κέρδισε την πρώτη έκδοση του αγώνα Imola 200 Miles το 1972 με τους αναβάτες Paul Smart και Bruno Spaggiari. Η νίκη στην Ίμολα ήταν απρόσμενη και θριαμβευτική, καθώς επιτεύχθηκε ενάντια στον Giacomo Agostini και την MV Agusta.
Η απήχηση του θριάμβου αυτού έφερε τεράστια δημοτικότητα στη Ducati, σε τέτοιον βαθμό που κατόπιν λαϊκής ζήτησης τον επόμενο χρόνο, 1973, κατασκευάστηκε η 750 Supersport Desmo, η πρώτη δικύλινδρη με δεσμοδρομικό σύστημα βαλβίδων από το Borgo Panigale.
Η Panigale V4 S 100 είναι εξοπλισμένη με σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, αεροδυναμικά φτερά και καλύμματα κινητήρα και εξάτμισης από ανθρακόνημα, ενώ φέρει το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Ο ξηρός συμπλέκτης και η εξάτμιση Akrapovič από τιτάνιο και ανθρακονήματα κάνουν επίσης τον ήχο της Panigale V4 S 100 μοναδικό. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο Centenary Bronze.
Panigale V2 S 100 (750 Super Sport Desmo – 1975)
Η εμφάνιση της Panigale V2 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 750 Super Sport Desmo που οδήγησε ο Franco Uncini στο Ιταλικό Πρωτάθλημα του 1975, το οποίο και κέρδισε. Τη μοτοσυκλέτα διαχειριζόταν η ομάδα που ίδρυσε ο Bruno Spaggiari.
Στα τέλη του 1973, η Ducati αποφάσισε να αναθέσει τη διοίκηση της ομάδας στον Spaggiari, τον πρώην αναβάτη αγώνων που είχε θριαμβεύσει στην Ίμολα και ιδιοκτήτη δικής του ομάδας. Ο Spaggiari με την υποστήριξη της Ducati συμμετείχε στο Ιταλικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών με μοντέλα βασισμένα στην ισχυρή 750 Super Sport Desmo παραγωγής.
Η κίτρινη εμφάνιση συνδυαζόταν με λεπτομέρειες σε ένα χαρακτηριστικό καφέ/μπορντό χρώμα που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή στους εσωτερικούς ναυτικούς κινητήρες που συναρμολογούνταν στο εργοστάσιο του Borgo Panigale.
Η Panigale V2 S 100 φέρει σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, σταμπιλιζατέρ τιμονιού και το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Επιπλέον, αυτή η Panigale V2 είναι το πρώτο μοντέλο της νέας οικογένειας Ducati V2 που διαθέτει ξηρό συμπλέκτη, ο οποίος αναπτύχθηκε ειδικά για αυτό το μοντέλο. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο.
Streetfighter V4 S 100 (Ducati 900 Sport Desmo Darmah – 1979)
Η εμφάνιση της Streetfighter V4 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 900 Sport Desmo Darmah του 1979. Στη δεκαετία του 1970 και του 1980, τα μαύρα και χρυσά γραφικά ήταν εξαιρετικά της μόδας στον κόσμο των μηχανοκίνητων αθλημάτων και η Ducati δεν αποτελούσε εξαίρεση. Συγκεκριμένα, εφάρμοσε αυτό το χρωματικό σχήμα στη 900 Sport Desmo Darmah.
Η Streetfighter V4 S 100 εμπλουτίζεται με σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, πίσω φτερό, κάλυμμα κινητήρα και εξάτμιση από ανθρακονήματα, ξηρό συμπλέκτη και το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο Centenary Bronze.
Monster 100 (Monster S4Rs Tricolore – 2008)
Η τρίχρωμη εμφάνιση της Monster 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της Monster S4Rs Tricolore του 2008. Το Monster S4Rs Tricolore αντιπροσώπευε ουσιαστικά μια τελική έκδοση της πρώτης γενιάς Monster, εκείνης που παρήγαγε η Ducati από το 1993 έως το 2008, καθιστώντας το ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μοντέλα της εταιρείας.
Το Monster 100 ξεχωρίζει χάρη στον ξηρό συμπλέκτη του, ο οποίος συνοδεύεται από κάλυμμα από ανθρακονήματα που περιλαμβάνεται στο πακέτο, καθώς και στη σέλα από Alcantara με κεντημένο το λογότυπο Ducati 100. Η πλακέτα Centenary Bronze με το όνομα και τον σειριακό αριθμό του μοντέλου είναι τοποθετημένη στην τιμονόπλακα. Το χρώμα χρησιμοποιείται επίσης στο καπάκι του ρεζερβουάρ καυσίμου και στις δαγκάνες των φρένων, όπως συμβαίνει με όλες τις μοτοσυκλέτες της Collezione 100.
XDiavel V4 100 (750 Super Sport «California Hot Rod» – 1977)
Η εμφάνιση της XDiavel V4 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της ειδικής έκδοσης 750 Super Sport με την ονομασία "California Hot Rod", της μοτοσυκλέτας με την οποία ο Cook Neilson έγραψε ιστορία για τη Ducati κερδίζοντας στον αγώνα Daytona το 1977. Το γεγονός αυτό είχε μεγάλη σημασία, καθώς ήταν η πρώτη φορά που μια ιταλική μοτοσυκλέτα κέρδιζε έναν αγώνα με μοτοσυκλέτες παραγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η παρουσία της Ducati στις Ηνωμένες Πολιτείες περιοριζόταν αποκλειστικά στο διπλής χρήσης Scrambler που εισήγαγαν στη χώρα οι αδελφοί Berliner, αλλά τα πράγματα άλλαξαν το 1977 χάρη στον αξέχαστο θρίαμβο του Cook Neilson.
Η XDiavel V4 100 ξεχωρίζει χάρη στη δερμάτινη σέλα με το κεντημένο λογότυπο Ducati 100, αλλά και τον ξηρό συμπλέκτη. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει δερμάτινη σέλα συνεπιβάτη και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη που δεν είναι εγκεκριμένο για χρήση στο δρόμο.
Diavel V4 RS 100 (900 Replica – 1979)
Η εμφάνιση της Diavel V4 RS 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 900 Replica του 1979, μιας από τις πιο εμβληματικές μοτοσυκλέτες στην ιστορία της Ducati.
Μετά την απίστευτη νίκη της Ducati στο Tourist Trophy του 1978, ο κατασκευαστής του Borgo Panigale ξεκίνησε την παραγωγή μιας σειράς μοτοσυκλετών που θύμιζαν τη διακόσμηση της 900 που κέρδισε στο Isle of Man. Έτσι γεννήθηκε η 900 Replica, που ήταν και η πρώτη ρεπλίκα δρόμου μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας της Ducati.
Η χαρακτηριστική πράσινη και κόκκινη εμφάνιση με λευκές ρίγες, που αντικατόπτριζε το χρωματικό σχήμα της νικηφόρας μοτοσυκλέτας στο Tourist Trophy, αντιπροσωπεύει επίσης το πρώτο παράδειγμα μιας εμφάνισης ιταλικού στυλ, ένα χρωματικό σχήμα που η Ducati θα εφάρμοζε και σε άλλα μοντέλα αργότερα.
Η Diavel V4 RS 100 βασίζεται στη Diavel V4 RS και είναι εξοπλισμένη με κινητήρα Desmosedici Stradale. Το μοντέλο αυτό διαθέτει κάθισμα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, κάθισμα συνοδηγού από Alcantara και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη.
Multistrada V4 RS 100 (500 SL Pantah – 1979)
Η εμφάνιση της Multistrada V4 RS 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 500 SL Pantah του 1979, μιας χρονιάς που σηματοδότησε σημαντικές τεχνικές καινοτομίες στη Ducati με στόχο τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των μοτοσυκλετών που κατασκευάζονταν στο Borgo Panigale.
Ένα νέο μοντέλο που έκανε την εμφάνισή του εκείνη τη χρονιά ήταν το 500 SL Pantah, η πρώτη Ducati με σωληνωτό πλαίσιο (αν και διαφορετικό από τα σύγχρονα) - και τον κινητήρα Pantah.
Δεδομένου ότι η Multistrada V4 RS 100 αναπτύχθηκε με βάση την κορυφαία Multistrada V4 RS, η οποία διαθέτει τον κινητήρα Desmosedici Stradale, η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας περιλαμβάνει επίσης το λογότυπο Desmo στο πίσω φτερό.
Η Multistrada V4 RS 100 διαθέτει σέλα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον αριθμό σειράς σε μια πλακέτα από "Centenary Bronze" στην τιμονόπλακα και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη από ανθρακονήματα.
Scrambler 100 (250 Scrambler – 1962)
Η εμφάνιση της Scrambler 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 250 Scrambler του 1962, της πρώτης έκδοσης της Ducati Scrambler που κατασκευάστηκε αποκλειστικά για την αγορά των ΗΠΑ.
Οι ρίζες της Scrambler συνδέονται στενά με τη φιγούρα του πρώτου Αμερικανού εισαγωγέα της, Joe Berliner, του ανθρώπου που επιθυμούσε έντονα ένα νέο μοντέλο για να πουλήσει στις ΗΠΑ. Η Ducati απολάμβανε την επιτυχία στα μέσα ενημέρωσης του γύρου του κόσμου που είχαν κάνει οι Monetti και Tartarini το 1957 και ο ενθουσιασμός έφτασε ως την Αμερική, ενισχύοντας το προφίλ της Ducati που μέχρι τότε ήταν σχεδόν άγνωστη.
Ο Berliner ζήτησε από τη Ducati μια μοτοσυκλέτα ικανή για χωματόδρομους, ένα concept που δεν είχε προηγουμένως εξεταστεί στο Borgo Panigale, αλλά που τελικά υλοποιήθηκε με το 250 Scrambler το 1962.
Η Scrambler 100 φέρει κι αυτή σέλα από Alcantara με κεντημένο το λογότυπο Ducati 100 και την πλακέτα στην τιμονόπλακα.
Η εμφάνιση της Hypermotard V2 SP 100 είναι εμπνευσμένη από την 860 "24 Horas de Montjuïc". Μετά τη νίκη στο Imola 200 του 1972, η διοίκηση της Ducati πίστευε ότι ο σωστός δρόμος για την ενίσχυση της δημοτικότητας της μάρκας ήταν μέσω αγωνιστικών μοτοσυκλετών που προέρχονταν από την παραγωγή, οι οποίες θα συμμετείχαν κυρίως σε αγώνες αντοχής.
Για τον σκοπό αυτό, η Ducati έπρεπε να επεκτείνει τη γκάμα των δικύλινδρων μοντέλων της με έναν κινητήρα μεγαλύτερου κυβισμού από τον κλασικό 750. Η Ducati 860 έκανε το νικηφόρο ντεμπούτο της το 1973 με το πρωτότυπο 860 Desmo, το οποίο αργότερα θα γινόταν η Ducati 900 Super Sport για δρόμο. Το 1975 οι αναβάτες Salvador Canellas και Benjamin "Min" Grau, που είχαν ήδη κερδίσει το 1973 με τη δικύλινδρη μοτοσυκλέτα κατασκευασμένη στη Μπολόνια, επανέλαβαν την επιτυχία τους στον αγώνα της Καταλονίας, αλλά με τα φωτεινά χρώματα της ομάδας NCR των Nepoti και Caracchi.
Η Hypermotard V2 SP 100 βασίζεται στην έκδοση SP, η οποία διαθέτει ανάρτηση Öhlins και σφυρήλατους τροχούς. Διαθέτει σέλα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον σειριακό αριθμό σε πλακέτα από στην τιμονόπλακα, ενώ έρχεται και με ξηρό συμπλέκτη. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη από ανθρακονήματα.
DesertX 100 (Pantah «Ice» – 1981)
Η εμφάνιση της DesertX 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της Pantah "Ice" του 1981, ένα από τα πιο περίεργα παραδείγματα τοποθέτησης προϊόντων στην ιστορία της Ducati. Δεν ήταν παρά μια τροποποιημένη Pantah 500 που χαρακτηριζόταν από την προσθήκη ασυνήθιστων ελαστικών με καρφιά και την αφαίρεση του συστήματος πέδησης, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε χιόνι.
Εκείνη την εποχή η Ducati ελεγχόταν από κρατικές εταιρείες, οι οποίες διοικούσαν επίσης κατασκευαστές αυτοκινήτων όπως η Alfa Romeo. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η EFIM, φορέας που έλεγχε τόσο τη Ducati όσο και την Alfa Romeo, διοργάνωσε ένα πρωτάθλημα για αυτοκίνητα Alfasud στις παγωμένες πίστες των Άλπεων. Οι αγώνες διεξάγονταν σε δύο γύρους. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου αγώνα, οι πολύχρωμες μοτοσυκλέτες Pantah "Ice" πρόσφεραν εντυπωσιακό θέαμα στο κοινό.
Οι μοτοσυκλέτες Ice κατασκευάστηκαν σε διάφορα χρωματικά σχέδια· αυτή που επιλέχθηκε για τη DesertX 100, κίτρινη με μπλε ρίγες, ανήκει σε ένα μοντέλο που μέχρι πριν από λίγα χρόνια αποτελούσε μέρος της συλλογής του Μουσείου Ducati.
Η DesertX 100 διαθέτει σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον αριθμό σειράς στην τιμονόπλακα. Το ψηλό μπροστινό φτερό, η μάσκα προβολέα και η αλουμινένια μάσκα του ψυγείου ενισχύουν τις off-road δυνατότητες του μοντέλου.
