Παράθυρο κανονισμού: Τα περισσότερα νόμιμα άλογα με δίπλωμα Α2 και Α1!

Ηλεκτρική μοτοσυκλέτα 70 άλογα και δίπλωμα Α2 και 59 άλογα με δίπλωμα Α1!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2021

Μπορεί ο τίτλος του άρθρου να έκανε τα μάτια σας να γουρλώσουν, μπορεί να νομίζετε ότι ήρθε νωρίτερα η Πρωταπριλιά, μπορεί να θεωρείτε ότι πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, αλλά τίποτε από όλα αυτά δεν συμβαίνει. Είναι απόλυτα αληθές και αυτό είναι που ορίζει ο νόμος.

Εδώ βέβαια οφείλουμε να κάνουμε ορισμένες διευκρινήσεις για κάτι που ναι μεν φαίνεται παράλογο, αλλά δεν είναι παράνομο. Η συγκεκριμένη περίπτωση αφορά τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες και ουσιαστικά "εκμεταλλεύεται" την διατύπωση του νόμου, αλλά και τις τεχνικές προδιαγραφές πάνω στις οποίες βασίζεται.

Πιο συγκεκριμένα, το όλο ζήτημα βασίζεται στην οδηγία Νο 85 της UNECE (United Nations Economic Commission for Europe, δηλαδή η οικονομική επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη), η οποία καθορίζει ποια θεωρείται ως μέγιστη και ποια ως στιγμιαία ισχύς για τους κινητήρες εσωτερικής καύσεως και για τους ηλεκτρικούς κινητήρες, αλλά και ποια είναι αυτή στην οποία βασίζονται για να δώσουν τις εγκρίσεις τύπου με τις οποίες κατατάσσονται στις ανάλογες κατηγορίες διπλωμάτων.

Βάσει λοιπόν της οδηγίας Νο 85, η ισχύς που καθορίζει σε ποια κατηγορία διπλωμάτων εντάσσονται οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες είναι η "nominal" ισχύς, με άλλα λόγια η ονομαστική δύναμη που παράγει ο ηλεκτροκινητήρας. Αυτή καθορίζεται ως η συνεχόμενη ισχύς και όχι η στιγμιαία. Και κάπου εδώ βρίσκεται το "παραθυράκι" που δημιουργεί το παράδοξο –αλλά καθ' όλα νόμιμο- φαινόμενο που περιγράφει και ο τίτλος. Η συνεχόμενη ισχύς, λοιπόν, βάσει της οδηγίας για τους ηλεκτροκινητήρες, είναι αυτή που παράγεται για πάνω από μισή ώρα με τέρμα ανοιχτό γκάζι. Οτιδήποτε κάτω από αυτό το χρονικό όριο, θεωρείται ως στιγμιαία ισχύς.

Τι γίνεται λοιπόν στην πράξη; Θα σας δώσουμε ένα παράδειγμα μιας και αυτές τις μέρες έχουμε στα χέρια μας μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Zero, το DSR, για δοκιμή. Για την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα το εργοστάσιο ανακοινώνει ισχύ 70 ίππων, η οποία –όπως θα διαβάσετε και στην δοκιμή όταν δημοσιευθεί στο MOTO- δεν απέχει και πολύ από την ισχύ που μετρήθηκε στον τροχό. Αυτή όμως η ιπποδύναμη έχει ρυθμιστεί από το εργοστάσιο να παράγεται για κάτι λιγότερο από μισή ώρα, καθώς μετά από αυτό το διάστημα το λογισμικό που διαχειρίζεται την απόδοση κόβει την ιπποδύναμη και την ρίχνει κάτω από τους 47 ίππους, καθιστώντας την νόμιμη για τα πλαίσια της κατηγορίας Α2 των διπλωμάτων!

Το αντίστοιχο συμβαίνει και με τους μικρότερους ηλεκτροκινητήρες της Zero που έχουν "στιγμιαία" απόδοση 59 ίππων (!) αλλά εμπίπτουν βάσει της οδηγίας, στην κατηγορία Α1 των διπλωμάτων, αφού μετά από μισή ώρα η ιπποδύναμη περιορίζεται στους 15 ίππους.

Εδώ δημιουργείται εύλογα, βέβαια, ένας προβληματισμός κυρίως για την τελευταία κατηγορία, γιατί στην περίπτωση των Α2 διπλωμάτων η στιγμιαία ισχύς δεν απέχει δραματικά από την ιπποδύναμη που ορίζει η κατηγορία και σίγουρα αποτελεί ένα σημαντικό δέλεαρ για όσους αναβάτες έχουν δίπλωμα Α2, αλλά θα μπορούν να οδηγούν μια δυνατότερη και με καλύτερες επιδόσεις μοτοσυκλέτα σε σχέση με τις επιλογές τους για μοτοσυκλέτες με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Στην περίπτωση όμως των Α1, σκεφτείτε ότι ένας νέος σε εμπειρία αναβάτης θα έχει την δυνατότητα να οδηγήσει μια μοτοσυκλέτα 59 ίππων ουσιαστικά, η οποία παράγει την δύναμη και την ροπή της από μηδέν στροφές. Σίγουρα το λογισμικό που αναλαμβάνει την κατανομή της ισχύος και όλο το ηλεκτρονικό πακέτο που συνοδεύει τις μοτοσυκλέτες έχει δημιουργηθεί με γνώμονα την φιλικότητα και την χρηστικότητα, έτσι ώστε να είναι χρησιμοποιήσιμη η δύναμη κάτω από όλες τις συνθήκες, αλλά δεν παύει να είναι ένα σημείο προβληματισμού, ειδικά αν βάλουμε και στην εξίσωση τους κατόχους διπλωμάτων κατηγορίας Β (Ι.Χ. αυτοκινήτων δηλαδή) που μετά την εξίσωση των διπλωμάτων θα μπορούν πρακτικά να έχουν πρόσβαση σε αυτές τις μοτοσυκλέτες.

Αν και είναι απόλυτα ξεκάθαρο από την αρχή, να τονίσουμε ακόμη μία φορά όμως, πως αυτό το παραθυράκι δεν ισχύει μόνο για την Zero, αλλά για όλες τις εταιρείες που κατασκευάζουν ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες και είναι κάτι που από την μία καταγγέλλουν οι κατασκευαστές κινητήρων εσωτερικής καύσης ως αθέμιτο ανταγωνισμό, ενώ από την άλλη βρίσκει φιλικά προσκείμενους εκείνους τους αναβάτες που θέλουν να κερδίσουν σε επιδόσεις.

Η Zero είναι από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, καθώς έχει τις επιδόσεις μιας μοτοσυκλέτας με κινητήρα εσωτερικής καύσεως και από την άλλη εμπίπτει σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία που περιγράφει η οδηγία. Περισσότερες όμως λεπτομέρειες για τις επιδόσεις της Zero DSR και την συμπεριφορά της, θα μπορέσετε να διαβάσετε σε επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ, στην πλήρη και αναλυτική δοκιμή της.

https://bit.ly/MOTO_678

Νέα Μοντέλα

Yamaha: Εξελίσσει την πιο ισχυρή Tenere με CP3! – Οι Γερμανοί επιβεβαιώνουν το MOTO

Με τον γνωστό μας τρικύλινδρο κινητήρα CP3

Από τον

Παύλο Καρατζά

8/1/2026

Η ισχυρότερη Yamaha Tenere αναμένεται την περίοδο Q42027-2028 φορώντας τον γνωστό μας τρικύλινδρο κινητήρα CP3, τροχούς 21 ιντσών μπροστά και 18 πίσω και μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την στιγμή που σας γράφαμε πως η Ιαπωνική εταιρεία θα παρουσιάσει 10 καινούργια μοντέλα την επόμενη τριετία. Ένα από αυτά όπως σας αποκαλύψαμε θα είναι το μικρό Tenere και είχαμε επίσης αναφέρει πως οι Ιάπωνες είναι πιθανό να λανσάρουν και μεγάλο Tenere, με τον εξαιρετικό κινητήρα CP3 που έχουν στην γκάμα τους και να μας δώσουν ένα τρικύλινδρο Tenere με μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων και ακτινωτούς τροχούς 21/18.

Σε αυτό το σημείο βέβαια χρειάζεται μία απαραίτητη διευκρίνηση. Είναι χρόνια που ακούμε για μεγάλο Tenere, περίπου τρία χρόνια μετά την έλευση του Tenere 700 ξεκίνησε η φημολογία ενώ με την έλευση των πλατφορμών παραγωγής εικόνων, κάθε βδομάδα θα δεις και ένα νέο σχέδιο να έρχεται στην επιφάνεια. Εδώ δεν έχουμε μία τέτοια περίπτωση, ενώ δεν υπάρχει και κάποια φωτογραφία που να έχει διαρρεύσει.

Εκείνο που διαφέρει είναι πως έρχεται στο προσκήνιο άλλη μία πηγή πληροφορίας, αυτή τη φορά από την Γερμανία, όπου συνάδελφοι μας επιβεβαιώνουν όσα έχουμε αναφέρει παλαιότερα, προσθέτοντας πως πλέον έχουμε περάσει σε πιο τελικό στάδιο. Αναφέρουν λοιπόν πως η Yamaha πράγματι ετοιμάζει μία μεγαλύτερου κυβισμού Tenere με τον τρικύλινδρο CP3 κινητήρα των Ιαπώνων και με τροχούς 21 ιντσών μπροστά και 18 ιντσών πίσω, όπως και με μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων, στοχεύοντας από την αρχή στην πραγματική, εκτός δρόμου οδήγηση, στον δρόμο που χάραξε το μεσαίο Tenere.

Το ρεπορτάζ αναφέρει επίσης πως άνθρωποι της εταιρείας τόνισαν ότι έχουν προστατέψει πολύ καλά τα πρωτότυπα που υπάρχουν αυτή την στιγμή και πραγματοποιούν δοκιμές, ενώ το γεγονός πως κυκλοφορούν σε Ιαπωνικό έδαφος είναι από μόνος του λόγος που δεν έχει ακόμη εμφανιστεί κάποια φωτογραφία της τελικής του μορφής.

Ωστόσο είναι κάτι που ετοιμάζουν χρόνια και δυστυχώς δεν έρχεται και άμεσα. Είναι δεδομένο πως δεν θα το δούμε την χρονιά που τώρα ξεκινά, όμως υπάρχουν ελπίδες να κάνει την εμφάνισή του μέσα στο 2027, είτε ώς σκίτσο που θα ανέβει σε κάποιες από τις πλατφόρμες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή των ΗΠΑ, για προετοιμασία Έγκρισης Τύπου, είτε κανονικής φωτογραφίες όταν θα αρχίσει να δοκιμάζεται σε Ευρωπαϊκό έδαφος.

Το μόνο σίγουρο είναι πως η Yamaha θα έχει 10 νέες μοτοσυκλέτες όπως ξεκάθαρα ανέφερε στη συνέντευξή μας, ο Πρόεδρος της Yamaha Motor Europe, που μάλιστα πέρασε τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα για διακοπές με την οικογένειά του. Έχοντας αναλάβει σχετικά πρόσφατα τα καθήκοντα στο υψηλότερο σκαλί διοίκησης που υπάρχει στην Ευρώπη, έχει επιβάλει το δόγμα "Δεν κυκλοφορούμε τα προϊόντα μας παρά μόνο όταν έχουν ολοκληρωθεί πλήρως. (για να ξέρει ο κόσμος πως) Όταν κάνουμε κάτι, το κάνουμε σωστά!”. Που σημαίνει πως όταν εμφανιστεί κάποια κατασκοπευτική φωτογραφία θα είναι μοντέλο σε τελικό στάδιο, με έτοιμη την γραμμή παραγωγής να ξεκινήσει.

Για αυτό και είναι πιθανότερο το 2028 ως ένας ορίζοντας κυκλοφορίας στα καταστήματα, χωρίς όμως να αποκλείεται το δεύτερο εξάμηνο του 2027.

Άλλωστε η δέσμευση του κ.Olivier Prevost για περισσότερα από δέκα μοντέλα μέσα στο 2027, με τουλάχιστον τρεις νέους κινητήρες, δεν γίνεται να συμπληρωθεί αφήνοντας τεράστια κενά στην γκάμα, όπως είναι το επόμενο βήμα μετά το Tenere 700.

Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που θα κυκλοφορήσει ένα μικρότερο και ένα μεγαλύτερο Tenere, όχι επειδή κάποιος χρειάζεται περισσότερα κυβικά και άλογα για το χώμα, αλλά επειδή είναι επιχειρηματικό λάθος να διώχνεις κάποιον από την αγκαλιά της εταιρείας όταν θέλει να κάνει το επόμενο βήμα από την μοτοσυκλέτα που έχει. Αντίστοιχα χρειάζεται και μία για να τον βοηθήσει να κάνει το πρώτο, ή ως δεύτερη βοηθητική μοτοσυκλέτα για χρήση στο χώμα, για όσους μπορούν να έχουν δύο.

Τα κενά στη γκάμα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Yamaha που θέλει να αποφύγει τα λάθη του παρελθόντος όπως ήταν το Super Tenere 1200 που δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί στα ίσια τους υπόλοιπους.

Στο μεταξύ είναι τόσο λογικό βήμα που ιδιώτες το κάνουν μόνοι τους, όπως εδώ:

Ιδιοκατασκευή Yamaha Ténéré 900 - H τρικύλινδρη Adventure που δεν θέλει να φτιάξει η Yamaha

"Τουλάχιστον όχι ακόμα"

Tenere 900 είναι το πιο λογικό όνομα που θα μπορούσε να έχει η νέα μοτοσυκλέτα, αλλά μένει να δούμε και πως θα ονομάζεται και πως μοιάζει.

Το μόνο σίγουρο αυτή τη φορά, είναι πως υπάρχει, εξελίσσεται πολύ καιρό τώρα, αντίστοιχο με το πόσο πήρε την Yamaha να βγάλει το μεσαίο Tenere 700 και πως θα έχει πραγματικές εκτός δρόμου δυνατότητες.