Πέντε μοντέλα που ΔΕΝ θα δούμε το 2020

Για να ξέρουμε τι μας περιμένει
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/7/2019

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να ξεκαθαρίσουμε λίγο το τοπίο σχετικά με το ποια μοντέλα που περιμένουμε και έχουν δημιουργήσει μεγάλη προσμονή, δεν θα δούμε του χρόνου. Ας ξεκινήσουμε με μια από τις πιο πολυσυζητημένες μοτοσυκλέτες που είναι σίγουρο ότι δεν θα μπει στην παραγωγή το 2020.

No1: Suzuki GSX-1300R Hayabusa

Το Hypersport μοντέλο της Suzuki μετρά 20 χρόνια απ' τη δημιουργία του, το 1999, και ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής με τελική μεγαλύτερη από 300km/h. Έκτοτε δέχτηκε αρκετές ανανεώσεις, ενώ το 2008 παρουσιάστηκε και η τελευταία πλέον γενιά της για την ευρωπαϊκή αγορά. Να τονίσουμε πως η Hayabusa συνεχίζει να παράγεται κανονικά αλλά πλέον δεν πληροί της προδιαγραφές Euro4 της Ε.Ε., με αποτέλεσμα να είναι διαθέσιμη μόνο σε συγκεκριμένες αγορές παγκοσμίως. Όπως έχουμε γράψει στο παρελθόν η Suzuki δουλεύει πάνω στη δημιουργία της τρίτης γενιάς της θρυλικής Hypersport μοτοσυκλέτας και καταθέτει ανά τακτά χρονικά διαστήματα πατέντες γι' αυτή. Τα πράγματα όμως έχουν ξεφύγει, διότι οι περισσότεροι με το που δουν τις πατέντες τις συνδέουν με τον άμεσο ερχομό του μοντέλου, όμως στην πραγματικότητα δεν θα γίνει το 2020 αλλά το 2021. Όποτε οι επεξεργασμένες φωτογραφίες και τα διάφορα video που υπάρχουν στο διαδίκτυο με το νέο Hayabusa εξοπλισμένο με turbo κινητήρα και πιο αιχμηρή εμφάνιση, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

 

No2: Suzuki Recursion

Το φουτουριστικό, αλλά με κλασική συνάμα σχεδίαση, concept της Suzuki κοντεύει να κλείσει δεκαετία, από τότε που εμφανίστηκε πρώτη φορά. Ήταν εξοπλισμένο με έναν δικύλινδρο κινητήρα turbo 600cc, με έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο και τράβηξε την προσοχή του κοινού, όμως δεν το είδαμε ποτέ να παίρνει “σάρκα και οστά”. Το εργοστάσιο απ’ το Hamamatsu συνεχίζει όλα αυτά τα χρόνια την εξέλιξη τόσο του κινητήρα, που μεγάλωσε σε κυβισμό και απέκτησε δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους, όσο και του πλαισίου με ενεργό ρόλο στο σύστημα εισαγωγής του αέρα στον κινητήρα, που είδαμε στις πιο πρόσφατες πατέντες της. Παρ' όλα αυτά παραμένει σχεδόν απίθανο να το δούμε στο άμεσο μέλλον. Γενικότερα η Suzuki έχει βάλει μπροστά -από πέρσι κιόλας- ένα πενταετές πλάνο για τη δημιουργία ενός νέου εργοστασίου 40 στρεμμάτων που θα ενισχύσει τις δυνατότητές της στην παραγωγή νέων μοντέλων και στην εξέλιξή τους. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δεν παρουσιάζει τόσα πολλά νέα μοντέλα συγκριτικά με το πιο ένδοξο παρελθόν της. Άλλος ένα είναι ότι έχει στρέψει την προσοχή της στις ασιατικές αγορές, στις οποίες επενδύει περισσότερο (με πιο πρόσφατη τη δημιουργία του Gixxer250) με αποτέλεσμα αυτό να έχει αντίκτυπο στα μοντέλα που προορίζονται για την παγκόσμια αγορά και κατ’ επέκταση την συρρίκνωση της γκάμας της.

 

No3 & No4: Kawasaki SC-01 Spirit Charger και SC-02 Soul Charger

Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει απ’ το Tokyo Motor Show και την έκθεση στο Μιλάνο, τότε που η Kawasaki παρουσίασε ένα σκίτσο και έναν κινητήρα από μελλοντικά concept της, τα οποία δεν έχουν ξαναεμφανιστεί. Με αφορμή τη δημιουργία των H2 και H2R παρουσίασε τον κινητήρα του SC-01 Spirit Charger, έναν τετρακύλινδρο κινητήρα, υπερτροφοδοτούμενο και μικρότερο από 1.000cc. Στο Μιλάνο αργότερα, παρουσίασε μόνο ένα σκίτσο απ’ το SC-02 Soul Charger, χωρίς να μπαίνει σε λεπτομέρειες. Έκτοτε, το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine έχει ασχοληθεί αρκετά με τα concept της Kawasaki και έχει δημιουργήσει ψηφιακά επεξεργασμένες εικόνες, που εικάζουν πώς θα ήταν η μοτοσυκλέτα αν έμπαινε στην παραγωγή. Μάλιστα, το έχει μετονομάσει σε Mach και έχει επεξεργαστεί τον κινητήρα του ZX-6R, βάζοντάς του ένα αντίστοιχο σύστημα υπερτροφοδότησης σαν αυτό του H2. Ως προς την εμφάνιση παραπέμπει σε αυτήν των ομώνυμων μοντέλων απ’ τα 80ies, ενώ οι τροχοί είναι ακτινωτοί και δείχνουν μεγαλύτεροι από 17 ίντσες. Η αλήθεια είναι πως η Kawasaki Heavy Industries έχει όλη την τεχνογνωσία και τις εγκαταστάσεις να δημιουργήσει μια μοτοσυκλέτα σαν αυτή, όμως μέχρι στιγμής δεν έχει δώσει νέα σημάδια πως ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο.

 

No5: Honda RVF1000R

Το σενάριο της δημιουργία της RVF1000R δεν είναι αποτελεί κάποιο τρανταχτό νέο. Συζητήθηκε αρχικά μετά την δημιουργία της απλησίαστης σε τιμή RCV213-S, ενώ έκτοτε έχει απασχολήσει πολλές φορές την επικαιρότητα. Το 2017 μάλιστα, η Honda είχε καταθέσει πατέντες σχετικά με την εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας με V4 κινητήρα και τότε για ακόμη μια φορά το Young Machine έσπευσε να δημιουργήσει άλλη μια ψηφιακή απεικόνιση για το πως θα ήταν η έκδοση παραγωγής. Το πρώτο εξάμηνο του 2019 έχει ήδη περάσει και αρκετές ιστοσελίδες του ξένου τύπου έχουν αναφερθεί στην παρουσίαση του μοντέλου φέτος, όμως η Honda δεν έχει δείξει κάποιο νέο σχέδιό της. Βέβαια, το γεγονός ότι μιλάμε για τη Honda, που είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση επειδή είναι πάρα πολύ προσεκτική ώστε να μην διαρρέουν τα μυστικά της, κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα. Σίγουρα, η έλευση των προδιαγραφών Euro5 και το γεγονός ότι φέτος το CBR1000RR Fireblade SP2 πάει άπατο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motul WSBK, καθώς είναι απ’ τις πιο απαρχαιωμένες τεχνολογικά μοτοσυκλέτες στο θεσμό, αποτελούν δύο απ’ τους πιο σημαντικούς λόγους να δούμε την RVF1000R στην παραγωγή το 2020. Απ’ την άλλη η σιωπή της Honda αφήνει αρκετά ερωτηματικά και γι' αυτό το λόγο και την αφήσαμε τελευταία στη λίστα μας, κρατώντας πάντα μικρό καλάθι.

Τα νέα μοντέλα που θα δούμε σχεδόν σίγουρα στην αγορά το 2020 είναι το KTM 390 Adventure, ενώ πολύ πιθανό είναι να συνοδευτεί απ’ τον ερχομό του SMC 790. Απ’ τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου περιμένουμε τον ερχομό του νέου Suzuki V-Strom 1000, που ο κατασκοπευτικός φακός το έχει ήδη φωτογραφίσει σε προχωρημένο στάδιο της εξέλιξής του. Ακόμη, η πράσινη ιαπωνική εταιρεία ετοιμάζει την επαναφορά των θρυλικών τετρακύλινδρων μοτοσυκλετών των 250cc και τα πράγματα πλέον είναι αρκετά προχωρημένα σχετικά με το Ninja 250. Όμως το μικρό τετρακύλινδρο superbike είναι πολύ πιθανό να μην έρθει στην ευρωπαϊκή αγορά αλλά να περιοριστεί μόνο στις ασιατικές αγορές, εκεί που το δικύλινδρο Honda CBR250RR έχει κάνει πάταγο. Ακόμη, αναμένουμε την έλευση των νέων μοντέλων της Harley Davidson, όπως το Bareknuckle, καθώς και τα υπόλοιπα νέα της μοντέλα.

EICMA 2024: Benelli BKX - Μικρό adventure στα 300 και 125 κ.εκ. 

Και σε έκδοση S με χυτούς τροχούς 17 ιντσών και μικρότερες διαδρομές αναρτήσεων
Benelli BKX 125-300/S EICMA
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/11/2024

Το Benelli BKX έκανε εκ νέου εμφάνιση στη φετινή EICMA και θα έρθει τελικά στην Ευρώπη σε δύο εκδόσεις, adventure και S και με δύο κινητήρες, στα 125 και 300 κ.εκ. αντίστοιχα.

Με το ξεχωριστής σχεδίασης ΒΚΧ που σχεδιάστηκε στο κέντρο της εταιρείας στο Pesaro η Benelli μπαίνει και αυτή στον χορό των on-off/adventure μικρού κυβισμού, με τις προθέσεις της να μας είναι γνωστές από την περσινή EICMA.

Τελικά το 300άρι ΒΚΧ δεν ήρθε όπως αναμενόταν το καλοκαίρι και θα κάνει την εμφάνισή του μαζί με το μοντέλο των 125 κ.εκ. την ερχόμενη χρονιά, ενώ σε αυτά έρχεται να προστεθεί και μία ακόμη έκδοση, η S, με περισσότερο ασφάλτινο προσανατολισμό.

Benelli BKX 125-300/S EICMA 2025

Συγκεκριμένα οι διαφορές μεταξύ των δύο εκδόσεων εντοπίζονται στους τροχούς που στο BKX είναι ακτινωτοί με τη ζάντα μπροστά να έχει διάμετρο 19 ιντσών, ενώ στο S οι ζάντες είναι χυτές αλουμινίου 17 ιντσών και στα δύο άκρα. 

Διαφορές έχουμε και στα ελαστικά με εκείνα για το BKX να είναι χωμάτινων προδιαγραφών και να έχουν διαστάσεις 100/90-19 και 130/80-17 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Από την άλλη τα ελαστικά του BKX S προορίζονται για άσφαλτο με το εμπρός να έχει διάσταση 110/70 και το πίσω 150/60.

Benelli BKX 125-300/S EICMA 2025

Τα 300άρια BKX φέρουν μονοκύλινδρο υγρόψυκτο κινητήρα 292,4 κ.εκ. που αποδίδει και στις δύο εκδόσεις 29,2 ίππους και 2,5 κιλά ροπής στις 9.000 και 7.000 σ.α.λ. αντίστοιχα έχοντας να κινήσει μόλις 155 γεμάτα κιλά στην περίπτωση του adventure, τα οποία πέφτουν στα 150 για το "S".

Στα 125άρια BKX η απόδοση του υγρόψυκτου 4βάλβδιδου μοτέρ βρίσκεται στο όριο της κατηγορίας διπλώματος Α1 με 15 ίππους στις 9.500 σ.α.κ. και 1,3 κιλά ροπής στις 7.500 σ.α.λ. Παράλληλα το βάρος εδώ πέφτει στα 148 κιλά για το on-off και στα 142 κιλά για το S. Για τη διαφορά σε βάρος μεταξύ των 300ριών και των μικρότερου κυβισμού ΒΚΧ "ευθύνεται" και το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα που ενισχύεται στα μεγαλύτερα μοντέλα και γίνεται κλειστό περιμετρικό με έξτρα σωλήνες να περνούν κάτω από τον κινητήρα τους.

Benelli BKX 125-300/S EICMA 2025

Στις αναρτήσεις έχουμε ανεστραμμένο πιρούνι 41 χλστ. πλήρως ρυθμιζόμενο (!) και κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ που ρυθμίζεται ως προς την απόσβεση επαναφοράς και την προφόρτιση του ελατηρίου με τη διαδρομή να φτάνει στα adventure στα 180 χλστ. εμπρός και πίσω, ενώ στις εκδόσεις S είναι 30 χλστ. μικρότερη στα 150 χλστ. και στα δύο άκρα. 

Στο 300άρι BKX η απόσταση από το έδαφος βρίσκεται στα 229 χλστ., τα οποία πέφτουν στα 178 χλστ. για την έκδοση S, ενώ στα 125άρια η απόσταση είναι 233 χλστ. για το adventure μοντέλο και 198 χλστ. για το street. Παράλληλα, στα 1.426 χλστ. βρίσκεται το μεταξόνιο στα on-off και στα 1.396 χλστ. στα street, ενώ σε όλες τις περιπτώσεις το ρεζερβουάρ έχει χωρητικότητα 12 λίτρων.

Τα δύο 300άρια BKX έχουν κοινό σύστημα πέδησης με δίσκο 300 χλστ. εμπρός και 4πίστονη ακτινικά τοποθετημένη δαγκάνα και δίσκο 240 χλστ. πίσω με μονοπίστονη δαγκάνα. Στα 125 ο εμπρός δίσκος είναι 280 χλστ. και η 4πίστονη δαγκάνα έχει συμβατική τοποθέτηση.