Suzuki: Νέες πατέντες για ηλεκτρικό σκούτερ!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

29/4/2020

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, διάφορες εταιρείες μοτοσυκλετών έχουν επενδύσει αμέτρητα ποσά στην έρευνα και εξέλιξη ηλεκτρικών μοντέλων, καθώς αυτή είναι η τεχνολογία του μέλλοντος – πάντα με βάση τα λεγόμενά τους. Από τις πιο πρόσφατες προσπάθειες για δημιουργία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών υψηλών επιδόσεων μαζικής παραγωγής, ήταν η Harley Davidson με την LiveWire, περνώντας όμως πρώτα μια ταραχώδη σχέση με την Alta Motors, η οποία έληξε εκρηκτικά δημιουργώντας το R&D τμήμα της H-D στο Silicon Valley.

Ο κινητήρας της LiveWire τροφοδοτείται με ρεύμα από μια μπαταρία λιθίου όπως συμβαίνει και με τα περισσότερα ηλεκτρικά μοντέλα. Η Suzuki, όπως και η Harley, έχει επενδύσει αρκετά στην έρευνα και ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης εδώ και πολύ καιρό. Όμως, ο τρόπος προσέγγισης της Suzuki στην τροφοδοσία των ηλεκτρικών κινητήρων της με ρεύμα ήταν πολύ διαφορετικός, καθώς ανέπτυξε την τεχνολογία κυψελών καυσίμου με χρήση υδρογόνου, αποφεύγοντας την χρήση μπαταριών λιθίου. Πίσω στο 2007, μας είχε παρουσιάσει το Crosscage, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα είδαμε το Suzuki Burgman Fuel Cell που υιοθετούσε την ίδια φιλοσοφία με κυψέλες υδρογόνου. Μάλιστα, το Burgman εκείνη την εποχή είχε λάβει και πανευρωπαϊκή έγκριση τύπου για την κυκλοφορία του, ενώ πριν από τρία χρόνια ξεκίνησε η 18μηνη δοκιμή του απ’ την Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου.

Παρά λοιπόν τη μέχρι τώρα εξειδίκευση που μπορούμε να πούμε ότι έχει η Suzuki στις κυψέλες υδρογόνου, το εργοστάσιο απ’ το Hamamatsu φαίνεται πως εξετάζει και εξελίσσει και άλλες μεθόδους τροφοδοσίας των ηλεκτρικών κινητήρων. Ένας από τους λόγους που έχει στραφεί σε αυτό, αφορά τη μεταφορά και την αποθήκευση του υδρογόνου – ένας τομέας στον οποίο η Kawasaki έχει επενδύσει ιδιαίτερα. Όπως είχαμε γράψει και στο πρόσφατο παρελθόν, η “Πράσινη” εταιρεία δεν έχει δημιουργήσει μόνο τη πρώτη βιομηχανική μονάδα υγροποίησης υδρογόνου της Ιαπωνίας, αλλά και το πρώτο τάνκερ ικανό να το μεταφέρει. Έτσι, η μεταφορά και η αποθήκευση του υδρογόνου έχει γίνει πιο οικονομική και εύκολη, ωθώντας μας πιο κοντά στην χρήση του ως καύσιμο. Ένας ακόμη λόγος είναι το κόστος παραγωγής των ειδικά κατασκευασμένων ρεζερβουάρ υδρογόνου των αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, που ακόμη και σήμερα παραμένει αρκετά υψηλό. Μέχρι να λυθούν αυτά τα θέματα, έχουμε ακόμη δρόμο και γι' αυτό η Suzuki στράφηκε στη δημιουργία ενός ηλεκτρικού σκούτερ χαμηλών επιδόσεων με μπαταρία λιθίου, το οποίο προορίζεται για την ινδική αγορά.

Τελείως "σπαρτιάτικο", διαθέτει ένα πλαίσιο από ατσάλινους σωλήνες τετράγωνης διατομής, συμβατικό πιρούνι, δύο αμορτισέρ (χωρίς δοχείο εκτόνωσης) με τον κινητήρα να βρίσκεται πίσω απ’ τα πόδια του αναβάτη και την μετάδοση στον πίσω τροχό να γίνεται πιθανότατα μέσω ιμάντα - όχι άμεσα στον άξονά του όπως συμβαίνει με την Vespa Elettrica. Η μπαταρία είναι τοποθετημένη κάτω απ’ τη σέλα με στόχο την ταχύτατη αφαίρεσή της – είτε για επαναφόρτιση είτε για αντικατάσταση με μια γεμάτη από κάποιο σταθμό φόρτισης όπως της ionex. Οι πατέντες εστιάζουν στην ενίσχυση του πλαισίου με αρκετά μέρη, αποτελούμενα από ατσάλινα πρεσσαριστά τμήματα, τα οποία αναφέρεται ότι αποτελούν μια απ’ τις οικονομικότερες λύσεις.

Από τον μινιμαλιστικό εξοπλισμό μέχρι την παντελώς σπαρτιάτικη και αδιάφορη εμφάνιση, γίνεται ξεκάθαρο πώς η Suzuki στοχεύει να δημιουργήσει ένα πολύ ανταγωνιστικό σε τιμή ηλεκτρικό σκούτερ. Όπως αναφέραμε προορίζεται για την ινδική αγορά, όντας όμως ηλεκτρικό η Suzuki δεν χρειάζεται να πονοκεφαλιάζει για το αν θα πληροί τις εκπομπές ρύπων της εκάστοτε αγοράς, οπότε υπάρχει το ενδεχόμενο να του δούμε και στην Ευρώπη. Μπορεί να μην ενθουσιάζει,όμως οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν πώς η τελική του θα φτάνει τα 65km/h – όσα και η Elettrica – και αν το κόστος είναι αρκετά χαμηλό, τότε θα αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα εναλλακτική.

https://bit.ly/MOTO_679

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Το πρώτο Himalayan με τον αερόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα LS410 (εκ του Long Stroke) που βγήκε στις αγορές το 2021 είναι μια ιστορικής σημασίας μοτοσυκλέτα για τη Royal Enfield, καθώς μας σύστησε στον πρώτο σύγχρονο κινητήρα της μετά από πολλές δεκαετίες με τους παλαιάς τεχνολογίας μονοκύλινδρους των αξέχαστων Bullet 350 και 500.

Στην πορεία ήρθε μια νέα, πιο σύγχρονη υγρόψυκτη πτέρυγα με την εμφάνιση του μονοκύλινδρου κινητήρα Sherpa 450 που μας πρωτοσυστήθηκε με το νέο Himalayan 450, αλλά η Royal Enfield δεν ξεχνά τη μοτοσυκλέτα που εγκαινίασε τη νέα εποχή που έχει φέρει πλέον ρεκόρ πωλήσεων στην ινδική εταιρεία.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ινδικού Τύπου, η Royal Enfield ετοιμάζεται να αναβιώσει το αερόψυκτο Himalayan φορώντας του τον μονοκύλινδρο κινητήρα του Scram 440. Πρόκειται για ένα μοτέρ που εξελίχθηκε πάνω στον LS410 μεγαλώνοντας τον κυβισμό του στα 443 cc (μετονομασμένος σε LS440), με συνοδευόμενα μικρά οφέλη στην απόδοση που περιγράφονται από μέγιστη ισχύ 25.4 hp και ροπή 3,5 kgm (24.3 hp / 3,3 kgm ο LS411).

Η μοτοσυκλέτα αναμένεται να έχει την εμφάνιση του πρώτου Himalayan 411 και ανάλογο εξοπλισμό, δηλαδή τροχούς 21-17 ιντσών (μπρος-πίσω), ABS με δυνατότητα απενεργοποίησης και σύστημα πλοήγησης Tripper.

Παράλληλα όμως, η Royal Enfield σχεδιάζει και την επιστροφή του Scram με τον υγρόψυκτο κινητήρα Sherpa. Αυτό μεταφράζεται σε ένα νέο scrambler μοντέλο με αισθητά αυξημένη απόδοση με τον υγρόψυκτο μονοκύλινδρο των 450 cc που αποδίδει 40hp και 4,1 kgm.

Εδώ η Royal Enfield σχεδιάζει την πλήρη ανανέωση του Scram, καθώς έχει διαρρεύσει ένα σχέδιο της υπό εξέλιξη μοτοσυκλέτας (κεντρική εικόνα) που μας δείχνει μια εντελώς διαφορετική σχεδίαση από το Scram 440 που κυκλοφόρησε και στην ελληνική αγορά. Στο νέο σχέδιο βλέπουμε μια σιλουέτα που θυμίζει πολύ Guerilla 450 με άλλη σέλα και ουρά, αλλά και μια ειδοποιό διαφορά: τροχό 19 ιντσών μπροστά, αντί 17 του Guerilla.

Κατά τις πληροφορίες που μεταδίδουν τα ινδικά μέσα, αμφότερα τα νέα αυτά μοντέλα δεν αναμένονται άμεσα στις αγορές, αλλά πιθανότατα θα παρουσιαστούν μέσα στο 2027.