SYM ED1 και EE1 2019 στην EICMA

Τα νέα ηλεκτρικά δίκυκλα της εταιρείας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

7/11/2018

Την τιμητική τους όμως είχαν και τα ηλεκτροκίνητα δίκυκλα της SYM με την δυνατή παρουσία τους φέτος στην EICMA. Η SYM θέλοντας να παραμείνει μέσα στον ρεύμα των καιρών, προσφέρει τις δικές της λύσεις στην οικολογική μετακίνηση παρουσιάζοντας το ED1. Πρόκειται για ένα “ποδήλατο” –χωρίς πετάλια- εφοδιασμένο με τον ηλεκτρικό κινητήρα 600W που τροφοδοτείται από μια αποσπώμενη μπαταρία λιθίου 48V/15Ah. Η αυτονομία είναι μικρή φτάνοντας τα 40 χιλιόμετρα όταν οδηγείται με τη μέγιστη ταχύτητα που ανέρχεται στα 25 χιλιόμετρα την ώρα, καθώς προορίζεται μόνο για αστική χρήση.

Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα 40 κιλά, ενώ διπλώνεται στη μέση, καθιστώντας έτσι εύκολη τη μεταφορά του μέσα στα συνωστισμένα ΜΜΜ.

Το δεύτερο δίκυκλο που παρουσίασε ήταν το EE1 και είναι ένα ηλεκτρικό scooter με αποσπώμενη μπαταρία όπως και στην περίπτωση του ποδηλάτου για εύκολη επαναφόρτιση. Το βάρος του ανέρχεται στα 170 κιλά συμπεριλαμβανομένου του βάρους της μπαταρίας των 102V/52Ah, με την αυτονομία να ποικίλει ανάλογα με τη χρήση. Η SYM αναφέρει πως στους αυτοκινητόδρομους, κινούμενο σταθερή ταχύτητα 100 χιλιομέτρων την ώρα, η αυτονομία του περιορίζεται στα 50 χιλιόμετρα και μέσα στην πόλη μπορεί να φτάσει και τα 100 αναλόγως τη χρήση, με την μέση αυτονομία να βρίσκεται στα 65 χιλιόμετρα.

Δείτε στο τέλος του άρθρου το αναλυτικό gallery

Ακόμη, η μέγιστη ταχύτητα φτάνει τα 130 χιλιόμετρα την ώρα, με την οικονομική λειτουργία να είναι σε ισχύ μέχρι τα 90. Τα ηλεκτρικά δίκυκλα θα είναι διαθέσιμα στην αγορά μέχρι το τέλος του 2018. Τέλος, όσον αφορά τις αποσπώμενες μπαταρίες η SYM αναφέρει πως έχει μεριμνήσει ώστε να είναι συμβατές με τους μελλοντικούς σταθμούς επαναφόρτισης που θα δημιουργηθούν, κλείνοντας το μάτι και αφήνοντας χώρο για εικασίες μιας πιθανής συνεργασίας με την iONEX. Όπως έχουμε αναφερθεί και παλιότερα η iONEX αποτελεί παρακλάδι της Kymco, που με την σειρά της προωθεί με τον δικό της τρόπο τα ηλεκτροκίνητα δίκυκλα, παράλληλα με τη δημιουργία του δικτύου φόρτισης των κοινόχρηστων μπαταριών.

Μια κίνηση που έκανε πολύ έξυπνα, βάζοντας μπροστά την iONEX χωρίς να εμφανίζεται πουθενά το όνομα της, καθώς πιστεύει ότι έτσι είναι πιο εύκολο να προσελκύσει περισσότερους κατασκευαστές να την ακολουθήσουν στην μετάβαση στην ηλεκτρική ενέργεια, αφού θεωρεί πως είναι ένα βήμα που πρέπει να γίνει ταυτόχρονα απ’ όλα τα εργοστάσια.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες