Υβριδική μοτοσυκλέτα Kawasaki: Με διακόπτη boost!

Μια άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/10/2020

 

Μια άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση

Παρά το ότι οι  ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες δείχνουν ξεκάθαρα ότι αποτελούν το μέλλον και το ότι οι μοτοσυκλέτες με κινητήρες εσωτερικής καύσεως έχουν μια κυριαρχία για… περισσότερο από έναν αιώνα, η ιδέα του συνδυασμού των δύο τεχνολογιών δεν έδειξε να κερδίζει και πολύ έδαφος για το "αύριο" της μοτοσυκλέτας. Κι όμως, η Kawasaki έχει αρχίσει να δείχνει έντονο ενδιαφέρον για την ιδέα των υβριδικών, με ένα σχεδιασμό που μπορεί να εξηγήσει και την παρουσίαση του ηλεκτρικού της project στην περσινή EICMA.

To EV Project μπορεί να παρουσιάστηκε πέρσι, αλλά η εξέλιξη του έχει αρχίσει σχεδόν μια δεκαετία πριν. Παρόλα αυτά, αποτελεί μια "περίεργη" περίπτωση καθώς οι επιδόσεις του αφενός υπολείπονται από τον ανταγωνισμό –μέγιστη ιπποδύναμη 27 ίππους και συνεχόμενη παροχή ισχύος μόλις στα 13,5 άλογα- ενώ από την άλλη η το εργοστάσιο είχε καταστήσει σαφές ότι δεν πρόκειται να κατασκευάσει μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Εύλογα λοιπόν δημιουργείται το ερώτημα: προς τι όλος αυτός ο ντόρος πέρσι;

Η απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι η συγκεκριμένη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα είναι απλώς το… μισό ενός άλλου project. Τον τελευταίο χρόνο, το R&D της Kawasaki έχει μια έντονη δραστηριότητα κατοχύρωσης πατεντών για υβριδικές μοτοσυκλέτες, οι οποίες συνδυάζουν έναν συμβατικό κινητήρα εσωτερική καύσης με έναν μικρό ηλεκτροκινητήρα, ο οποίος θα δίνει μια σημαντική ώθηση στις επιδόσεις και στην κατανάλωση, ενώ θα μειώνει και τις εκπομπές ρύπων. Μέχρι στιγμής, η Kawasaki δεν έχει δείξει κάποιο πρωτότυπο ούτε έχει κάνει κάποια επίσημη ανακοίνωση γι' αυτό, αλλά είναι ξεκάθαρα ένας τομέας για τον οποίο ενδιαφέρεται το εργοστάσιο.

Η ηλεκτρικός κινητήρας του EV είναι συνδεδεμένος με ένα κανονικό κιβώτιο κι αυτή είναι σίγουρα μια ασυνήθιστη επιλογή. Και ενώ η επίσημη εκδοχή που έδωσε στην δημοσιότητα πέρσι η Kawasaki είναι πως έγινε για να είναι ο κινητήρας πιο κοντά στα μοτοσυκλετιστικά δεδομένα, βγάζει περισσότερο νόημα αν το δούμε υπό το πρίσμα μιας υβριδικής μοτοσυκλέτας. Οι πρόσφατες πατέντες που κατέθεσε η Kawasaki δείχνουν μια υβριδική μοτοσυκλέτας με έναν συμβατικό και έναν ηλεκτρικό κινητήρα όπου είναι και οι δύο συνδεδεμένοι με ένα συμβατικό κιβώτιο με μονόδρομους συμπλέκτες (έτσι ο κάθε κινητήρας μπορεί να δώσει ανεξάρτητα κίνηση στην μοτοσυκλέτα, ή να συνδυαστούν και οι δύο μαζί). Ο ηλεκτροκινητήρας παίζει ακόμη και τον ρόλο της γεννήτριας, φορτίζοντας την μπαταρία όταν είναι σε χρήση ο κινητήρας εσωτερικής καύσης και δεν χρειάζεται η επιπλέον ηλεκτρική δύναμη που παρέχει.

Στο EV Project, είχαμε δει επίσης ότι η συστοιχία των μπαταριών ήταν τεράστια καταλαμβάνοντας όλο τον χώρο ανάμεσα στο πλαίσιο, ενώ σε μια υβριδική μοτοσυκλέτα δεν θα χρειαζόταν όλον αυτόν τον όγκο μπαταριών, αφήνοντας χώρο για τον συμβατικό κινητήρα και το ρεζερβουάρ.

Στις πατέντες βλέπουμε να απεικονίζεται μια κανονική μοτοσυκλέτα αλλά με ηλεκτρικό κινητήρα, ο οποίος μοιάζει πάρα πολύ με τον ηλεκτροκινητήρα του EV. Ο συμβατικός κινητήρας (φαίνεται στα σκίτσα το καπάκι του στροφάλου) είναι τοποθετημένος μπροστά από αυτόν, με τις συνολικές διαστάσεις να μην ξεπερνούν κατά πολύ αυτές ενός κανονικού κινητήρα.

Εκεί όμως που γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον το όλο ζήτημα, είναι στα χειριστήρια και στα ηλεκτρονικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου και της γκαζιέρας η οποία έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να δίνει στον αναβάτη τον απόλυτο έλεγχο στην συμπεριφορά του ηλεκτρικού κινητήρα. Η γκαζιέρα διαθέτει την συνηθισμένη περιστροφική κίνηση, αλλά διαθέτει επιπλέον και δύο ακόμη λειτουργίες: έναν διακόπτη τύπου joystick τεσσάρων κατευθύνσεων και ένας διακόπτης "boost". Υπάρχει φυσικά το kill switch, αλλά κι ένας διακόπτης που δίνει πρόσβαση σε πρόσθετες λειτουργίες.

Στις πατέντες αναφέρεται ότι ο joystick διακόπτης "μπορεί να πατηθεί ανεξάρτητα στις τέσσερις κατευθύνσεις (μπροστά, πίσω, δεξιά, αριστερά) για να επιλέξει ο αναβάτης ένα από τα travel modes που έχουν προγραμματιστεί για την μοτοσυκλέτα", όπως επίσης και ότι "τα travel modes μπορεί να περιλαμβάνουν ένα οικονομικό και ένα σπορ mode, έτσι ώστε να γίνει επιλογή του Economy αν ο στόχος είναι η μικρή κατανάλωση, ή του Sport αν ο αναβάτης επιθυμεί μια πιο σπορ αίσθηση."

Τόσο αυτός ο διακόπτης όσο και ο διακόπτης του "Boost" κινούνται μαζί με την γκαζιέρα, οπότε ο αντίχειρας πρέπει να παραμένει πάνω τους συνέχεια, ανεξάρτητα από το πόσο πολύ έχει ανοίξει το γκάζι. Σε ό,τι αφορά τον διακόπτη "Boost", η Kawasaki λέει πώς αλλάζει τα χαρακτηριστικά απόδοσης της ροπής, έτσι ώστε να αυξηθεί το απόλυτο νούμερο της απόδοσης. Μάλιστα, όπως διευκρινίζεται, όταν πατηθεί ο διακόπτης δίνει μερικά δευτερόλεπτα επιπλέον δύναμης. Στο κείμενο της πατέντας διευκρινίζεται ότι η γκαζιέρα ελέγχει και τους δύο κινητήρες, με την κεντρική μονάδα να αποφασίζει το ποσοστό της δύναμης που θα παρέχει ο κάθε ένας. Μόλις πατηθούν τα φρένα, απενεργοποιείται και η λειτουργία της ώθησης (Boost).

Σίγουρα αυτές οι πατέντες δεν αποτελούν εχέγγυο ότι αυτή η τεχνολογία θα φτάσει μέχρι την παραγωγή, αλλά η Kawasaki έχει καταθέσει τουλάχιστον εφτά διαφορετικές πατέντες μέσα στους τελευταίους δώδεκα μήνες, οδηγώντας μας στο συμπέρασμα ότι πίσω από αυτές κρύβεται μια σοβαρή εξελικτική διαδικασία. Με δεδομένη την μακροχρόνια πορεία εξέλιξης ηλεκτρικών κινητήρων και με την ανακοίνωση του εργοστασίου πως δεν υπάρχουν άμεσα πλάνα για την κατασκευή μια εξ' ολοκλήρου ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, η αίσθηση είναι όπως η δημιουργία μιας υβριδικής μοτοσυκλέτας ίσως βρίσκεται πιο κοντά απ' ό,τι νομίζουμε.

Ετικέτες

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.