Amarok P1: Από τον Καναδά

Από το

Μαύρο Σκύλο

24/5/2011

Η Amarok P1 είναι η πρώτη αγωνιστική ηλεκτροκίνητη μοτοσυκλέτα που φτιάχνεται στον Καναδά. H Amarok είναι μια εταιρεία που έχει ιδρύσει ο βραβευμένος σχεδιαστής Michael Uhlarik -έχει σχεδιάσει το Yamaha MT-03 αλλά και μοντέλα από τη σειρά των TZR- με αντικείμενο τις συμβουλές και την εξέλιξη σχεδίων για το κλάδο της βιομηχανίας μοτοσυκλετών. Η αγωνιστική μοτοσυκλέτα που παρουσίασαν πρόκειται να λάβει μέρος σε αγώνα του πρωταθλήματος TTXGP το καλοκαίρι. Η κατασκευή της είναι ριζοσπαστική και διαφορετική από όσα βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην εξέλιξη των μοτοσυκλετών, ηλεκτρικών ή όχι. H βασική έμπνευση που είχαν όταν άρχισαν να την σκέφτονται στο τέλος του 2009, έρχεται από την αεροναυπηγική και έτσι άρχισαν να θέλουν το πλαίσιο, τις μπαταρίες και το φαίρινγκ σε μια ενιαία δομή. Με λίγα μέσα και δίχως μεγάλους προϋπολογισμούς η Amarok εξέλιξε και παρουσίασε την μοτοσυκλέτα της, η οποία πράγματι είναι διαφορετική. Δεν έχει πλαίσιο -με τη συμβατική έννοια- αφού ένα αλουμινένιο “κουτί” είναι ταυτόχρονα το φαίρινγκ, κουβαλάει τις μπαταρίες και πάνω του βιδώνεται το αρθρωτό μπροστινό σύστημα. Η P1 ζυγίζει 147 κιλά ενώ η P2 που θέλουν να παρουσιάσουν το τελευταίο τρίμηνο της χρονιάς έχει ως στόχο τα 125 κιλά. Οι μπαταρίες που βρίσκονται μέσα στο αλουμινένιο monocoque είναι λιθίου και αποθηκεύουν ενέργεια 7,5KwH. Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί δυο κινητήρες της -επίσης καναδικής- Agni και συγκεκριμένα τον τύπο 95R. Πρόκειται για κινητήρα που λειτουργεί με συνεχές ρεύμα και αποδίδει ισχύ 22 ίππων, ενώ με αυξημένη τάση μπορεί να δώσει 40 αλλά για πέντε δευτερόλεπτα μόνο. Με την συνολική απόδοση των δυο κινητήρων να φθάνει στους 45 ίππους -και στιγμιαία όμως τους 80- η πρωτότυπη αυτή ηλεκτροκίνητη απέχει ακόμη πολύ από τα όρια του σχεδιασμού της που προσδιορίζονται σε σχέση ισχύος/βάρους αντίστοιχη των κατηργημένων πλέον δίχρονων GP250. Μπορεί να έχει δρόμο μπροστά της - οι μοτοσυκλέτες με τους κινητήρες βενζίνης των 250 κυβικών απέδιδαν εκατό ίππους και ζύγιζαν εκατό κιλά - αλλά και σε αυτήν ακόμη την πρώτη της μορφή φέρνει φρέσκιες ιδέες για το πώς μπορούν να φτιάχνονται οι μελλοντικές μοτοσυκλέτες. Απλές και ελαφριές χωρίς πολύπλοκες μεθόδους και υλικά, αλλά και εύκολες στη συντήρηση και την επισκευή. Άλλωστε αυτές είναι και οι αρετές γενικότερα των κατασκευών στον Καναδά με τη μεγάλη έκταση και τις αντίξοες συνθήκες.

QJMotor Super4: Παρουσιάστηκε η Mini-Superveloce της Κίνας

Η QJMotor παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού εμπνευσμένη από τη θρυλική MV Agusta Superveloce
QJMotor-Super4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/8/2025

Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα

Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.

Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.

Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.

Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.

Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.

Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.

QJMotor Super9

QJ-MV μια παλιά ιστορία

Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.

Lucky Explorer 5.5

Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.

Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.

Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.