BMW R18 M και R18 Aurura: Από ιταλικά χέρια για την έκθεση της Verona

Όταν ο μεγαλύτερος boxer κινητήρας της BMW αποκτά σπορ προσωπικότητα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/1/2022

Σε αυτή την έκθεση custom μοτοσυκλετών που θα γίνει για άλλη μια χρονιά στη Verona της Ιταλίας, η BMW Italia σε συνεργασία με την LowRide και την Garage 221 ετοίμασαν δύο ξεχωριστές R18, η μία εμπνευσμένη από την αγωνιστική παράδοση της BMW και η άλλη από την hotrod αμερικάνικη κουλτούρα.


Όπως είναι εύκολο να καταλάβουμε, η R18 M της LowRide είναι η "σπορ" έκδοση του γιγαντιαίου cruiser της BMW, με τον Ιταλό σχεδιαστή Oberdan Bezzi να έχει δώσει μεγάλη σημασία στη μείωση του βάρους και φυσικά στους χρωματισμούς, που προέρχονται αυτούσιοι από τα εργοστασιακά αγωνιστικά αυτοκίνητα της γερμανικής εταιρείας, και πλέον χρησιμοποιούνται και στις μοτοσυκλέτες της, αντικαθιστώντας τα μοντέλα HP, όπου πλέον ονομάζονται και αυτά "M".

Ο κινητήρας και τα ηλεκτρονικά δεν έχουν αλλαγές, όμως σύμφωνα με τους δημιουργούς της, η μείωση του βάρους και οι ρυθμίσεις των αναρτήσεων, έδωσαν την σπορ χροιά που αναζητούσαν, χωρίς να αλλάξουν την φιλοσοφία και τον ξεχωριστό "cruiser" χαρακτήρα της R18.

Για την κατασκευή επιστρατεύτηκαν πολύ γνωστά ιταλικά ονόματα του χώρου, με την Elaboratorio που ειδικεύεται στην κατασκευή πρωτότυπων να φτιάχνει το φαίρινγκ του προβολέα και τα φτερά των τροχών, την Carbon Italia να κατασκευάζει την εισαγωγή αέρα και διάφορες λεπτομέρειες από carbon και την ER Exhaust Revolution να φτιάχνει μια ειδική εξάτμιση που να ταιριάζει αισθητικά με την βασική ιδέα της R18 M. Η βαφή έγινε από την Dox Art Factory και τα γκριπ, φλας κ.τ.λ. προέρχονται από κορυφαίες after market ιταλικές εταιρείες όπως η Rizoma.

Από την άλλη μεριά, η R18 Aurora της Garage 221 μυρίζει την αλμήρα της θάλασσας των ακτών του Λος Άτζελες, έχοντας ξεκάθαρα hot-rod αισθητική. Το μεγάλο φαίρινγκ στο τιμόνι είναι σήμα κατατεθέν των αμερικάνικων "bagger" μόνο που σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχουν βαλίτσες και το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας ακολουθεί τη φιλοσοφία του σπαρτιάτικου σχεδιασμού των μεταπολεμικών "bobber".

Όπως κι αν έχει, ο συνδυασμός δύο διαφορετικών "ρευμάτων" λειτουργεί αρμονικά στην περίπτωση της R18 Aurura. Εδώ τα περισσότερα εξαρτήματα προέρχονται από προηγούμενα μοντέλα της BMW, όπως για παράδειγμα η σέλα του R1200C του 2005, τα φλας του R100 από το 1982 και ένα κομμάτι του υποπλαισίου από το Κ75 του 1991. Ακόμα και το χρώμα έχει τον ίδιο κωδικό με των RT του 1983. 

Δείτε το πλούσιο photo gallery του άρθρου, με τις φωτό των δύο custom BMW R18

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.