Δοκιμή: Kawasaki ZX-10RR [video]

Επαγγελματίας πρωταθλήτρια
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/7/2018

Η οδήγηση της μοτοσυκλέτας που κέρδισε από τον πρώτο αγώνα του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας που έλαβε μέρος και ταυτόχρονα κερδίζει τα παγκόσμια πρωταθλήματα SBK το ένα μετά το άλλο τα τελευταία χρόνια, είναι πάντα κάτι εξαιρετικό. Για το 2018 όλοι οι κατασκευαστές ανανέωσαν εκ βάθρων τα μοντέλα τους σε αυτή την κατηγορία με σκοπό της προσαρμογή στους νέους κανονισμούς της Dorna για το WSBK. Η Kawasaki ZX-10RR όμως, εξακολουθεί να είναι το μέτρο σύγκρισης, παρά το γεγονός ότι οι νέοι αυτοί κανονισμοί στόχευαν ξεκάθαρα στον περιορισμό της κυριαρχίας της. Έπρεπε φυσικά να μάθουμε ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας της…

Η KawasakiZX-10RR είναι μια σπάνια μοτοσυκλέτα. Πρόκειται για ειδική έκδοση την οποία οι Ιάπωνες κατασκευάζουν σε περιορισμένο αριθμό με σκοπό να φτάσει στα χέρια των αγωνιστικών ομάδων πριν ξεκινήσουν τα εθνικά πρωταθλήματα. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες εκδόσεις R και SE που απευθύνονται σε ιδιώτες, η RR είναι στην κυριολεξία “εργαλείο δουλειάς”. Δουλειά της είναι να κερδίζει αγώνες και πρωταθλήματα. Στα χαρτιά κάποιος που δεν έχει σαφή εικόνα περί τί είδους μοτοσυκλέτα πρόκειται, θα μπορούσε να πει ότι η έκδοση SE με τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις BFF έχει πιο πλούσιο εξοπλισμό και σύγχρονη τεχνολογία από την RR. Μόνο που αν ψάξεις λίγο πιο βαθειά, θα δεις ότι η RR έχει σοβαρές διαφορές από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.

 

Δείτε το video της δοκιμής από την αποκλειστική δοκιμή στα Μέγαρα:

 

 

 

Το μάτι σου θα πιάσει εύκολα τις σφυρήλατες ζάντες της Marchesini και τα semi-slick ελαστικά Pirelli Diablo Supercorsa SP, εμείς βέβαια επενδύσαμε για την δοκιμή της σε slick ελαστικά της Dunlop... όπως θα δείτε παρακάτω.

Όμως όταν την παραλαμβάνεις, έχεις απευθείας έναν συνδυασμό που έχει αισθητά μικρότερο βάρος, μειώνοντας δραματικά την επίπτωση του γυροσκοπικού φαινομένου στις αλλαγές πορείας και βελτιώσει τη λειτουργία των αναρτήσεων.

Το βελτιωμένο κράτημα και η γρήγορη γεωμετρία των semi-slick ελαστικών, έχουν φυσικά θετική επίπτωση στους χρόνους μέσα στην πίστα.

 

 

Οι ακτινικές δαγκάνες της Brembo είναι οι ακριβές monoblock με την ονομασία M50 και όχι οι απλές χυτές που συνήθως συναντάμε στις μοτοσυκλέτες ευρείας παραγωγής. Συνδυάζονται με δύο γιγαντιαίας διαμέτρου 330mm πλευστούς δίσκους και ABS της Bosch που ελέγχεται από την κεντρική μονάδα IMU. Καμία σχέση με τα συμβατικά ABS που επεμβαίνουν με μοναδική παράμετρο τον ρυθμό επιβράδυνσης της περιστροφής των τροχών. Εδώ η πίεση στο κύκλωμα ρυθμίζεται διαρκώς με βάση όλες τις παραμέτρους που συλλέγουν οι αισθητήρες επιτάχυνσης και τα κλισιόμετρα της IMU, καθώς και βάσει των στροφών του κινητήρα και της θέσης του γκαζιού.

Τι σχέση έχει ο κινητήρας με τα φρένα και το ABS; Πολύ απλά, όταν κλείνεις το γκάζι ο κινητήρας προσφέρει επιπλέον φρενάρισμα στον πίσω τροχό (μπορείς να επιλέξεις εσύ σε τρία επίπεδα το φρενάρισμα του κινητήρα), οπότε το ABS του ZX-10RR το γνωρίζει και ρυθμίζει αναλόγως την πίεση των υγρών για την πίσω δαγκάνα. Το hardware είναι όμοιο με των cornering ABS, όμως η Kawasaki έχει δώσει διαφορετικά χαρακτηριστικά στην έκδοση RR, ρυθμίζοντας το ABS αποκλειστικά για γρήγορη οδήγηση μέσα σε πίστα. Αποτελεί μέρος του συστήματος Cornering Management Function, όπου συμμετέχει το ρυθμιζόμενης ευαισθησίας traction control.

Η κεφαλή στην RR έχει διαφορετικό σχήμα εσωτερικά για να μπορέσει να φιλοξενήσει τους εκκεντροφόρους του αγωνιστικού κιτ με τον “άγριο” χρονισμό και το μεγαλύτερο βύθισμα βαλβίδων. Για να υποστηριχθεί αυτή η αλλαγή στους εκκεντροφόρους (…και από την αύξηση του ορίου περιστροφής του κινητήρα αν βάλεις την αγωνιστική ρυθμιζόμενη ECU) τα καπελότα των βαλβίδων έχουν δεχθεί επίστρωση DLC (Diamond Like Carbon). Στο ίδιο σκεπτικό της αξιοπιστίας σε περίπτωση τοποθέτησης του αγωνιστικού κιτ, τα κάρτερ έχουν ενισχυθεί, χρησιμοποιώντας μέθοδο χύτευσης υπό υψηλή πίεση. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δίνει η Kawasaki, ο κινητήρας της RR δεν διαφέρει σε απόδοση από τις υπόλοιπες εκδόσεις, βγάζοντας 200 ίππους στις 13.000 στροφές (210 ίππους με την βοήθεια του Ram Air στις υψηλές ταχύτητες). Αυτό είναι λογικό, από τη στιγμή που καλύπτει τις προδιαγραφές Euro 4 και έχει την ίδια φιλήσυχη εξάτμιση τιτανίου με τις υπόλοιπες εκδόσεις.    

Για να δοκιμάσεις τέτοιου επιπέδου τεχνολογίας και επιδόσεων μοτοσυκλέτες, χρειάζεσαι οπωσδήποτε τον κατάλληλο χώρο, επαρκή χρόνο και… μερικούς φίλους που ξέρουν δύο-τρία πράγμα σχετικά με τις αγωνιστικές superbike.

Θέλεις πίστα, θέλεις λάστιχα και θέλεις εξοπλισμό, αλλιώς τι να δεις και τι να πεις;

Ένα ζευγάρι καινούρια slick ελαστικά της Dunlop και η παρουσία του Σάκη Συνιώρη κρίθηκαν απαραίτητα για την περίσταση. Δουλειά του ήταν να ρυθμίσει τις αναρτήσεις και να κάνει μια σειρά από γρήγορους γύρους, κρατώντας σημειώσεις και κάνοντας παρατηρήσεις. Η δική μας η δουλειά ήταν να οδηγήσουμε τη μοτοσυκλέτα όσο θέλαμε μετά από αυτόν και να κάνουμε τις συγκρίσεις μας σε τις μοτοσυκλέτες του ανταγωνισμού που έχουμε οδηγήσει έως τώρα.

Όσο περισσότερο πίεζε και κατέβαζε χρόνο ο Σάκης, τόσο περισσότερη απόσβεση συμπίεσης ζητούσε από τις αναρτήσεις. Μετά από δέκα γύρους δοκιμών, το πιρούνι ήρθε στα μέτρα του, έχοντας ακόμα μερικά κλικ περίσσευμα σε περίπτωση που θα χρειαζόντουσαν αν βάζαμε ακόμα πιο μαλακή γόμμα ελαστικών.

 

Σε αυτές τις μοτοσυκλέτες ο αναβάτης πρέπει να μάθει να ρυθμίζει και τα ηλεκτρονικά τους, που έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της συμπεριφοράς τους και της συνολικής απόδοσής τους. Τα slick ελαστικά της Dunlop που είχαμε εδώ ήταν με την σκληρή γόμμα (No 4), αλλά καθώς οι κουβέρτες τα κράταγαν ζεστά συνεχώς και η άσφαλτος ήταν καθαρή, με σχεδόν ιδανική θερμοκρασία στην επιφάνειά της, είχαμε πολύ υψηλά επίπεδα κρατήματος για τα δεδομένα της πίστας των Μεγάρων. Αν και ο Σάκης ήθελε να βγάλουμε off το ABS από την αρχή, τελικά τον πείσαμε να το αφήσει ενεργοποιημένο για μερικούς γύρους, καθώς θέλαμε και την δική του άποψη για τον τρόπο που δουλεύει.

Η απόκριση του γκαζιού ρυθμίστηκε στη θέση Track, καθώς στις υπόλοιπες ρυθμίσεις η απόκριση του κινητήρα μειώνεται. Εδώ όμως να προσθέσουμε μια ιδιαιτερότητα της ZX10-RR σχετικά με τους χάρτες απόκρισης του γκαζιού. Στη Rain η απόδοση του κινητήρα είναι σε όλο το φάσμα στροφών περιορισμένη. Στη Sport όμως έχει τη δυνατότητα να αυτορυθμίζεται και προσαρμόζεται στον τρόπο που οδηγείς την δεδομένη στιγμή. Αν διαπιστώσει ότι χουφτώνεις άγρια το γκάζι συνεχώς, χρησιμοποιεί την χαρτογράφηση της ρύθμισης Track, ενώ όταν ηρεμήσεις με το γκάζι επιστρέφει στην ενδιάμεση χαρτογράφηση. Η Sport είναι πολύ χρήσιμη όταν προσπαθείς να μάθεις μια νέα πίστα.

Σίγουρα τα υψηλά επίπεδα πρόσφυσης που είχαμε εκείνη την ημέρα βοηθούσαν το έργο τουABS, όμως το γεγονός ότι ο Σάκης ενθουσιάστηκε με την απόδοση των φρένων και δεν ξαναζήτησε την απενεργοποίηση του ABS, είναι άκρως κολακευτικό για την δουλειά που έχει κάνει η Kawasaki στο λογισμικό των ηλεκτρονικών.

Αναφερόμαστε στο σύνολο των ηλεκτρονικών και όχι μόνο στο ABS, διότι ακριβώς την ίδια γεύση έχει και το traction control. Με τα slick η θέση 1 ήταν η ενδεδειγμένη, όμως ακόμα και με τις πιο παρεμβατικές 2,3 και 4 (έχει συνολικά 8) ο τρόπος που επεμβαίνει το traction control είναι τόσο ομαλός, που γίνεται αντιληπτός μόνο από το “βήξιμο” της εξάτμισης. Με το αγωνιστικό κιτ (περιλαμβάνει ανοιχτή σε ρυθμίσεις ECU, κεντρική καλωδίωση, καλώδιο σύνδεσης με PC) μπορείς να επέμβεις περαιτέρω στο λογισμικό όλων των ηλεκτρονικών. Ακόμα και την ευαισθησία του quick-shifter up/down μπορείς να αλλάξεις, στην περίπτωση που βάλεις αγωνιστικά μαρσπιέ με διαφορετική συνδεσμολογία μοχλικού.

Όσο περισσότερο πίεζε και κατέβαζε χρόνο ο Σάκης, τόσο περισσότερη απόσβεση συμπίεσης ζητούσε από τις αναρτήσεις.

Μετά από δέκα γύρους δοκιμών, το πιρούνι ήρθε στα μέτρα του, έχοντας ακόμα μερικά κλικ περίσσευμα σε περίπτωση που θα χρειαζόντουσαν αν βάζαμε ακόμα πιο μαλακή γόμμα ελαστικών. Πίσω όμως η απόσβεση συμπίεσης έφτασε στο τέρμα και σύμφωνα με τον Σάκη θα χρειαστεί η αντικατάσταση του αμορτισέρ για αγωνιστική χρήση. Όχι μόνο γιατί τα πιο μαλακά ελαστικά με το επιπλέον κράτημα θα το ζορίσουν περισσότερο, αλλά και γιατί θα χρειαστεί να κοντύνει αρκετά η τελική μετάδοση για τις ελληνικές πίστες.

Το κιβώτιο τύπου “κασέτας” που έχει η ZX10-RR, είναι τοποθετημένο σε τέτοιο σημείο, που επιτρέπει στους μηχανικούς να αλλάζουν εύκολα τα γρανάζια του, χωρίς να χρειάζεται να κατεβάσουν τον κινητήρα από το πλαίσιο ή να ανοίξουν τα κάρτερ. Όμως επειδή η αγορά ενός αγωνιστικού κιβωτίου ταχυτήτων είναι ακριβή υπόθεση και χρειάζεσαι εξίσου ακριβό εξειδικευμένο εξοπλισμό για να κάνεις τέτοιες εργασίες στα pits, η φτηνότερη λύση της αλλαγής γραναζιών στην τελική μετάδοση είναι πιο λογική για το επίπεδο των ελληνικών αγώνων. Η κλιμάκωση των σχέσεων του ZX10-RR ήταν αρκετά μακριά για την πίστα των Μεγάρων. Έπρεπε να γυρίζεις πολύ κοντά στο 1 λεπτό για να μην χρειαστεί να βάζεις 1η σχεδόν σε όλες τις στροφές. Όπως σε όλα τα καινούρια superbike, μετά την 1η, όλες οι άλλες σχέσεις είναι κοντά η μία στην άλλη για να διατηρείς εύκολα τον κινητήρα στο φάσμα στροφών που έχει την μέγιστη απόδοσή του.

Φαντάζει ονειρικό να οδηγάς στην πίστα μια superbike που μόλις έχει κατακτήσει το τρίτο στη σειρά παγκόσμιο πρωτάθλημα, φοράει ζεστά slick ελαστικά και την έχει ρυθμίσει ο 11 φορές πρωταθλητής Ελλάδας. Κάνοντας επιφυλακτικά τους πρώτους γύρους η μοτοσυκλέτα έδειχνε πολύ σκληρή και η απόκριση του ψεκασμού κάπως απότομη όταν άνοιγες το γκάζι από τέρμα κλειστό, αλλά ταυτόχρονα ήταν βράχος σταθερότητας παντού και απόλυτα ήρεμη.

Με βάση αυτή την ηρεμία και την σταθερότητα του πλαισίου, ξεθαρρεύεις και αυξάνεις τον ρυθμό σου, μόνο που τότε εμφανίζεται μια έντονη διαχωριστική γραμμή μεταξύ παράδεισου και κόλασης. Η ZX-10RR δεν ανέχεται πάνω στη σέλα της αναβάτες που ψάχνονται και δεν ξέρουν ακριβώς τι της ζητάνε να κάνει. Αν ανοίγεις με θράσσος το γκάζι αλλά δεν έχεις θάρρος να μπεις με φόρα στις στροφές, η ZX10-RR είναι ένα άγριο θηρίο που θέλει να σε ξεφορτωθεί από την πλάτη της. Τιναζεται απότομα εμπρός σε κάθε άνοιγμα του γκαζιού και κάθε λάθος στην επιλογή γραμμής και στην επιλογή ταχύτητας στο κιβώτιο την εκνευρίζουν.

Θέλει να σταματήσεις να την πνίγεις, τραβώντας της συνεχώς τα λουριά και να αρχίσεις να της δίνεις φόρα και ταχύτητα. Ακόμα και στην πίστα των Μεγάρων που η χάραξή της δεν είναι η πιο κατάλληλη για αναδείξει τέτοιου είδους μοτοσυκλέτες, η ZX-10RR καταφέρνει να σε μαγέψει, να σε κάνει να την ερωτευτείς. Με σύμμαχο το υπέροχο BFF πιρούνι της Showa, η ZX-10RR συνεχίζει την παράδοση των ZXR και δίνει απόλυτη εμπιστοσύνη στον αναβάτη για το τι κάνει ο εμπρός τροχός. Από εκνευρισμένο θηρίο μπορεί να γίνει ξαφνικά γλυκό σαν supersport 600 μόλις την εμπειστευτείς.

Σίγουρα το traction control, το wheelie controlκαι το ABS θα μπουν σε λειτουργία αρκετές φορές, αλλά λίγες θα είναι εκείνες που γίνουν αντιληπτές από μέρους σου. Η επέμβασή τους είναι πάντα τόσο ομαλή, που περνά απαρατήρητη από τον αναβάτη. Κάποιες φορές μάλιστα ίσως σε κάνει να βγάλεις και λάθος συμπεράσματα για την δύναμη του κινητήρα. Όπως για παράδειγμα η επέμβαση του wheelie control στην πίσω μεγάλη ευθεία, όπου αλλάζοντας από 2α σε 3η η επέμβασή του μπορεί να σε κάνει να νομίσεις ότι δεν έχει αρκετή δύναμη ψηλά. Όμως αν βγεις από τη στροφή με τη φόρα θα δεις τι πάει να πει πράσινη δύναμη.

Η Kawasaki ισχυρίζεται ότι έχει δώσει ιδιαίτερη προσοχή στις χαμηλές και μεσαίες στροφές, αλλά στην πράξη όλο το παιχνίδι παίζεται μετά τις 9.000. Σε κάθε περίπτωση, ο κινητήρας της Kawasaki σου δείχνει με κάθε τρόπο ότι του αρέσει να δουλεύει ψηλά.

 

Όπως όλες οι υπόλοιπες superbike στις μέρες μας, η ZX10RR έχει πάνω της ηλεκτρονικά από διαστημόπλοιο και δύναμη για να την στείλει έξω από το βαρυτικό πεδίο της γης.

Η διαφορά της βρίσκεται πέρα από αυτά τα κοινά χαρακτηριστικά της κατηγορίας. Η Kawasaki έχει φτιάξει μια μοτοσυκλέτα που γίνεται σύμμαχος του αναβάτη όταν την οδηγεί πολύ γρήγορα και βασικός σκοπός αυτής της έκδοσης είναι η αγωνιστική χρήση.

  

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ           

Αντιπρόσωπος:
TEOMOTO A.E.
Τιμή:
€ 22.890
 
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΚΙΤΣΟ
Μήκος (mm):
2.085
Ύψος (mm):
1.145
Μεταξόνιο (mm):
1.440
Απόσταση από το έδαφος (mm):
145
Ύψος σέλας (mm):
835
Ίχνος (mm):
107
Γωνία κάστερ (˚):
24
 
 
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος:
Δύο δοκών, αλουμινίου
Πλάτος (mm):
740
Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):
-/208
 
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος:
Τετρακύλινδρος, υγρόψυκτος εν σειρά με 4 Β/Κ και 2ΕΕΚ
Διάμετρος επί διαδρομή (mm):
76,0x 55,0
Χωρητικότητα (cc):
998
Σχέση συμπίεσης:
13:1
Ισχύς (ΗΡ/rpm):
200 (210 με Ram Air) 13.000
Ροπή (kg.m/rpm):
11,6/11.500
Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):
200
Τροφοδοσία:
ΨεκασμόςridebywireMikuni 47mmμεδύο μπεκ ανά αυλό
Σύστημα εξαγωγής:
Εξάτμιση τιτανίου 4 σε 1 με καταλύτη
Σύστημα λίπανσης:
Υγρό κάρτερ
Σύστημα εκκίνησης:
Μίζα
 
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Συμπλέκτης:
Υγρός, πολύδισκος, μονόδρομος
Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:
Γρανάζια/1,681
Τελική μετάδοση / σχέση:
Αλυσίδα/2,294
 
Σχέσεις
1η
2,600
2α
2,214
3η
1,944
4η
1,722
5η
1,550
6η
1,391
 
 
 
ΚΙΛΑ ΑΝΑ ΙΠΠΟ
 
Κενή
Γεμάτη
Θεωρητικά
0,96 (0,91)
1,03 (0,98)
 
ΠΙΣΩ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Μονό αμορτισέρ Showaτεχνολογίας BalanceFree
Διαδρομή (mm):
114
Ρυθμίσεις:
Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση συμπίεσης/επαναφοράς
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
Σφυρήλατη αλουμινίου Marchesini6 x 17
Ελαστικό:
Pirelli Diablo Supercorsa SP 190/55-17
Πίεση:
-
ΦΡΕΝΟ
Μονός δίσκος 220mm με δαγκάνα δύο εμβόλων και ρυθμιζόμενο ABS
 
ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
ΨηφιακόπολυόργανοLCD, ρυθμιζόμενοtractioncontrol, ρυθμιζόμενο wheeliecontrol, ρυθμιζόμενο corneringABS, ρυθμιζόμενοφρένοκινητήρα, ridingmodes
 
ΕΜΠΡΟΣ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Τηλεσκοπικό πιρούνι Showa τεχνολογίας FreeBalance
Διαδρομή/Διάμετρος (mm):
43/120
Ρυθμίσεις:
Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση συμπίεσης/επαναφοράς
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
3,5 x 17
Ελαστικό:
Pirelli Diablo Supercorsa SP 120/70-17
Πίεση:
-
ΦΡΕΝΟ
Δύο δίσκοι 330mm με monoblock δαγκάνες Μ50 της Brembo και corneringABS
 
ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΗΣΗ
Ισχύς (ΗΡ/rpm):
182,97/-
-/-
ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ:
Η δυναμομέτρηση αυτή έγινε από τον ιδιοκτήτη της ZX10-RR πριν λύσει τη μοτοσυκλέτα για να βάλει τα ηλεκτρονικά και την εξάτμιση του αγωνιστικού κιτ, στο δυναμόμετρο που του Άκη Γεωργόπουλου, όπου γίνονται και όλες οι δυναμομετρήσεις του ΜΟΤΟ. Δυστυχώς το διάγραμμα δεν έχει στροφές, αλλά τουλάχιστον έχουμε μια καλή εικόνα για τον τρόπου που βγάζει τη δύναμή του στο δρόμο. Τα 182,97 άλογα είναι εντυπωσιακός αριθμός και μόλις πριν λίγα χρόνια δεν τον βλέπαμε ούτε από τα θηρία των 1300-1400 κυβικών.
 
ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
 
ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΑΝΑ ΣΧΕΣΗ
Κόφτης:
13.500
Μέγιστη ισχύς:
182,97
 
 
1η
2,600/163
2α
2,214/191
3η
1,944/218
4η
1,722/246
5η
1,550/273
6η
1,391/304
Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):
17/
 
 
 
 
 

 

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες της Kawasaki ZX-10RR στα Μέγαρα:

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…