Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

EICMA: SYM Jepardo 250/300 2026 - Η επόμενη γενιά των μεσαίων GT

Με δύο κινητήρες στα 250 και 300 κ.εκ. - Και τη νέα σχεδιαστική γλώσσα της SYM
SYM Jepardo 250-300 2026 - EICMA 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/11/2025

Το SYM Jepardo ανήκει στην τριάδα των μοντέλων που παρουσίασε η SYM στο Μιλάνο, ως το επόμενης γενιάς μεσαίου κυβισμού GT σκούτερ της ταΐβανέζικης εταιρείας.

Για τους μεγαλύτερους το Jepardo έχει όνομα που θυμίζει το διάσημο αμερικάνικο τηλεπαιχνίδι που κράτησε για 42 ολόκληρα χρόνια, όμως στην πραγματικότητα η έμπνευση για αυτό το όνομα προέρχεται από το ιταλικό Ghepardo, τον Γατόπαρδο ή αλλιώς Τσίτα. 

Η σχεδίασή του είναι δυναμική και χαρακτηρίζεται από έντονες ακμές και γωνίες με την τετράδα των εμπρός LED να του δίνει μια ξεχωριστή ταυτότητα. Το ίδιο κάνει και η σχεδίαση του πίσω φωτιστικού σώματος που "αντιγράφει" επιτυχημένα εκείνη του κεντρικού προβολέα και κάνει αδύνατο να μπερδέψει κανείς το Jepardo με κάποιο άλλο σκούτερ.

SYM Jepardo 250-300 2026 - EICMA 2025

Το μεσαίου κυβισμού GT έχει εξοπλιστεί με TFT οθόνη που συνδέεται με κινητό και προσφέρει έλεχγο τηλεφωνικών κλήσεων, mirroring αλλά και πλοήγηση Google Maps και keyless σύστημα ενεργοποίησης/εκκίνησης. Τη χρηστικότητα η ρυθμιζόμενη σε ύψος ζελατίνα που δεν χρειάζεται εργαλεία για να αλλάξει θέση όπως και η μικρή σχάρα στο πίσω μέρος με τις ενσωματωμένες χειρολαβές, ενώ κάτω από τη σέλα υπάρχει χώρος για δύο κράνη. 

Ο αναβάτης έχει τη δυνατότητα να ρυθμίσει σε μήκος την "πλατούλα" της μεγάλης σέλας, το traction control είναι στάνταρ και τα φωτιστικά σώματα είναι full LED, ενώ περιλαμβάνονται επίσης δύο θύρες φόρτισης Type A και Type C.

SYM Jepardo 250-300 2026 - EICMA 2025

Το Jepardo έχει ανακοινωθεί με δύο διαφορετικούς υγρόψυκτους κινητήρες και οι δύο 4βάλβδιδοι με έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο στα 249 και 278 κ.εκ. αντίστοιχα. Οι διαφορές στην απόδοση είναι μικρές μεταξύ τους: ο 250άρης αποδίδει 24,27 ίππους και ο "300άρης" 25,6, ενώ η ροπή είναι 2,44 και 2,65 kg.m αντίστοιχα με τη χωρητικότητα του ρεζερβουάρ να βρίσκεται στα 12 λίτρα. 

Για το φρενάρισμα φροντίζουν δίσκοι 260 και 240 χλστ. εμπρός και πίσω αντίστοιχα και την ανάρτηση έχουν αναλάβει ένα συμβατικό πιρούνι και διπλά αμορτισέρ πίσω που ρυθμίζονται ως προς την προφόρτισή τους.

Το Jepardo είναι ένα σχετικά μεγάλο σκούτερ ως γνήσιο παιδί της GT κατηγορίας με το μήκος να φτάνει στα 2.210 χλστ. και το πλάτος στα 760 χλστ. Το μεταξόνιο βρίσκεται στα 1.535 χλστ. και το ύψος της σέλας στα 755 χλστ., κάτι που θα βολέψει και τα χαμηλότερα αναστήματα.