Ducati Panigale V4 2018 / Speciale

Η στροφή της Ducati…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/11/2017

Ιστορική ημέρα για την Ducati η σημερινή, καθώς διακλαδώνεται το μέλλον της εταιρίας: Οι V2 θα συνεχίσουν να υπάρχουν, τώρα όμως ανοίγεται κι ένα νέο μονοπάτι, οι V4 μοτοσυκλέτες ήρθαν για να μείνουν για την Ducati…

Από κοντά η νέα Panigale είναι εντυπωσιακή, δεν σε ιντριγκάρει τόσο όσο η απερχόμενη κι αυτό γιατί έχεις συνηθίσει τους προβολείς και το επιθετικό αυτό στιλ που τότε είχε κάνει αίσθηση. Είναι εντυπωσιακή η V4 γιατί αν και λίγο μεγαλύτερη στους αριθμούς σε σύγκριση με την προηγούμενη Panigale, δείχνει μικρότερη, με πιο μαζεμένες διαστάσεις. Τρία εκατοστά μακρύτερη για να κερδίσει σε σταθερότητα, τώρα που η ιπποδύναμη έχει αυξηθεί και λίγο φαρδύτερη εξαιτίας του κινητήρα. Τίποτα από όλα αυτά δεν φαίνεται στην πράξη!

Η αύξηση του μεταξονίου ήταν απαραίτητη για να ανταπεξέλθει σε σταθερότητα τώρα που η ιπποδύναμη αυξήθηκε στα 214 άλογα, ενώ η Spesiale που θα παραχθεί σε μόλις 1500 κομμάτια και μάλιστα πολύ αργά, σε βάθος χρόνων εξαιτίας της διαθεσιμότητας των περιφερειακών, φτάνει τα 226 άλογα ενώ είναι 10 κιλά ελαφρύτερη!

Τα νούμερα είναι εντυπωσιακά. Φτάνουν για να αναδείξουν την Panigale V4 στην μοτοσυκλέτα με την καλύτερη αναλογία ίππων/κιλών της κατηγορίας της, και μία από τις καλύτερες στη σύγχρονη εποχή. Η απόδοσή της είναι ένα από τα πολύ εντυπωσιακά χαρακτηριστικά της. Τα ηλεκτρονικά είναι ένα άλλο..

Η Panigale V4 εισάγει το ντριφτάρισμα με φρένο στην παραγωγή. Το Slide Control στην επιτάχυνση το έχουμε ξανά δει ως ορολογία στην Yamaha R1, αλλά με φρένο είναι κάτι καινούριο. Βέβαια εδώ να πούμε ότι η περιγραφή λειτουργίας που μας έχει δώσει η Yamaha για το δικό της slide control διαφέρει από αυτή που μας έδωσε η Ducati. Ελπίζουμε να έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε περισσότερα και κυρίως να δούμε τις διαφορές στην πράξη. Επίσης τα συνδυαζόμενα φρένα, το σύστημα της Bosch που είναι κορυφαίο στον κόσμο, μπορούν τώρα να λειτουργήσουν ανεξάρτητα με το ABS στην πρώτη θέση να δουλεύει σαν supermoto…

Το Cornering ABS της προηγούμενης Panigale αποτέλεσε την βάση του συστήματος και πλέον εισακούστηκε κι ένα παλιό αίτημα, να μπορεί να απενεργοποιηθεί ανεξάρτητα στον πίσω τροχό, καθώς οι γρήγοροι οδηγοί αντιμετώπιζαν πρόβλημα σε συνθήκες πίστας. Με την προσθήκη αυτής της ρύθμισης η Ducati δεν υπόσχεται ένα ABS παραγωγής που να δουλεύει σε όλες τις διαφορετικές πίστες του κόσμου, αλλά μία ρύθμιση που μέχρι ένα καλό επίπεδο οδήγησης του αναβάτη, θα είναι απαραίτητο βοήθημα…

Το ντριφτάρισμα με την νέα Panigale, πρόκειται να είναι εντυπωσιακό σαν να είσαι ο Stoner, χωρίς όμως να επενδύσεις τον απαραίτητο χρόνο για να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο. Η Ducati υπόσχεται πως η νέα superbike θα βοηθά τον αναβάτη της να διασκεδάσει αφαιρώντας το άγχος, σε ένα trackday και να είναι λιγότερο απόλυτη στην γρήγορη οδήγηση, στον δρόμο, συγκριτικά με τον προκάτοχό της.

Άλλη μια πρωτιά της Ducati είναι το Cornering Quick Shifter! Φυσικά και έχει λειτουργία Up/Down αλλά εποπλέον γνωρίζει αν η μοτοσυκλέτα στρίβει ή όχι και αναλόγως ρυθμίζει τον ψεκασμό για ομαλότερες ή πιο άμεσες αλλαγές ταχυτήτων!

Συνομιλώντας με τους ανθρώπους της Ducati, είπαμε για ορισμένα από τα στοιχεία του σχεδιασμού της: Η νέα μοτοσυκλέτα φτιάχτηκε γύρω από τον κινητήρα, σχεδιάστηκε πρώτα ο κινητήρας κι έπειτα η υπόλοιπη μοτοσυκλέτα γύρω του. Η θέση του κινητήρα στην μοτοσυκλέτα έχει αντιγραφεί από την MotoGP αγωνιστική και ήταν στην πράξη η εύκολη λύση. Όταν έχεις έναν κινητήρα σε ένα λευκό χαρτί, η εύκολη λύση είναι να τον τοποθετήσεις με έναν τρόπο για τον οποίο έχεις ήδη δεδομένα. Το δύσκολο με αυτή την επιλογή ήταν να επιτύχουν μία προσθόβαρη κατανομή βάρους, περισσότερο από το 50-50 που έχει η προηγούμενη Panigale, για να ενισχύσουν την σταθερότητα στην επιτάχυνση. Με 54% κατανομή βάρους εμπρός, τα κατάφεραν και με το παραπάνω και μένει να φανεί στην πράξη, πόσο διατηρήθηκε η ευελιξία της μοτοσυκλέτας για την οποία δεν είχαμε κανένα παράπονο στην V2 ζωή της… Η Ducati συνεχίζει και στην V4 να σχεδιάζει με ιδανικό ύψος αναβάτη κάτω από το 1.80 ξεκινώντας με αναφορά το 1.75 πρακτική που θα διατηρήσει και στο μέλλον, την στιγμή που στα υπόλοιπα μοντέλα της αυτό έχει αλλάξει. Σαν αρχική θέση οδήγησης όμως, ανεβαίνοντας στατικά επάνω της, το εύρος ύψους αναβάτη που τις ταιριάζει, φαίνεται να είναι ευρύτερο...

Η εμπειρία των MotoGP δεν είναι διάχυτη επάνω στην νέα superbike, κι αυτό είναι καλό, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να μιλάμε για μία τελείως εξωτική μοτοσυκλέτα. Αντιθέτως οι γνώσεις από εκεί, χρησιμοποιήθηκαν για να επιλύσουν κάθε πρόβλημα που προέκυψε στην πορεία, ή απέναντι σε κάθε δυσκολία, όπως η κατασκευή του στροφάλου και λύσεις για την οδήγηση της εισαγωγής και τις ψύξης. Με την MotoGP μοτοσυκλέτα μοιράζονται επίσης την ίδια διάμετρο, στοιχείο όμως που προέκυψε από ανάγκη και όχι από αντιγραφή…

Περνώντας αρκετή ώρα με τους ανθρώπους της Ducati, θα μεταφέρουμε αναλυτικότερα στο τεύχος, όλα όσα μάθαμε για την νέα superbike, και όχι –σύμφωνα με τους ίδιους- δεν χρησιμοποίησαν κάποιο τρικ για να περάσουν προδιαγραφές θορύβου.. Τα κατάφεραν να ακούγεται ξεκάθαρα μοναδική χωρίς να χρειαστεί να παίξουν με τα όρια του νόμου.

 

Δύο συν μία εκδόσεις

Η Panigale V4 θα είναι διαθέσημη σε δύο εκδόσεις εξοπλισμού στα μοντέλα ευρείας παραγωγής, καθώς και σε μία ειδική έκδοση στα χρώματα της Tricolore. Η βασική έκδοση έχει πιο βαριές ζαντές, πιρούνι Showa BPF, αμορτισέρ Sachs και λείπει το Quick/shifter. Η έκδοση S έχει σφυρίλατες ζάντες, Ohlins NiX ημί-ενεργητικές αναρτήσεις με λογισμικό 2.0 και όλα τα νέα ηλεκτρονικά. H Speciale είναι μια S με σχεδόν όλο τον κατάλογο των Performance Parts. 

Speciale – 226 άλογα συν, δέκα κιλά μείον!

Το καλό με την Speciale είναι που αρκετά από τα περισσότερα άλογα, έρχονται με την τοποθέτηση της εξωπραγματικής Akrapovic τιτανίου, και μαζί και κάποια από την εξοικονόμηση βάρους. Αυτό σημαίνει πως αν μπεις στην ουρά για παραγγελία, έχοντας αποκτήσει την «απλή» V4, τότε κάποια στιγμή θα καταφέρεις να αυξήσεις την ιπποδύναμη της μοτοσυκλέτας σου, χωρίς να έχεις κυνηγήσει την ακριβότερη Speciale που θα παραχθεί σε 1500 κομμάτια. Είναι βέβαια οι σημαντικά ελαφρύτεροι τροχοί μαγνησίου και τα κορυφαία φρένα της Brembo ικανά να μεταμορφώσουν τόσο πολύ την μοτοσυκλέτα, που ακόμα κι αν έχεις τα άλογα να μην πετύχεις την αίσθηση της Speciale…

 

Δείτε τις φωτογραφίες της Ducati για την νέα Panigale V4:

 

Ετικέτες

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.