Με το νέο Yamaha Tracer 900 στην Κεφαλονιά

Πόσο κόστισε και πως ταξιδεύει το ανανεομένο Tracer 900
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/8/2018

Σήμερα συμπληρώνω σχεδόν 20 μέρες συμβίωσης με το καινούριο Yamaha Tracer 900 και ανάμεσα σε όσα έχω κάνει μαζί του αυτές τις ημέρες ήταν και ένα ταξίδι-αστραπή δικάβαλος στην Κεφαλονιά.

 

Βασικά, ο αρχικός προγραμματισμός ήθελε να κάτσουμε έξι ημέρες στο καταπράσινο νησί του Ιονίου, αλλά με αυτόν τον σκατόκαιρο που έκανε τον Ιούλιο, η παραμονή μας εκεί περιορίστηκε σε μόλις δύο ημέρες.

Καθώς το Tracer 900 δεν είναι δικό μου αλλά μας το έχει παραχωρήσει η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε. δεν είχε κάποιον έξτρα εξοπλισμό για την μεταφορά αποσκευών, ούτε είχα εγώ στη διάθεση μου κάποιου είδους tank-bag ή σάκους που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω.

Με λίγη φαντασία κατάφερα να μετατρέψω σε tank-bag έναν μαλακό σάκο πλάτης που είχα και χάρη στο πλατύ και επίπεδο ρεζερβουάρ, ήταν αρκετά σταθερό πάνω στην μοτοσυκλέτα καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής Αθήνα-Κυλλήνη των 280 χιλιομέτρων.

Ούτε πίσω έχει σχάρα, όμως και εδώ με λίγη δημιουργική φαντασία βρήκαμε τη λύση. Χαλαρώσαμε εντελώς τα λουριά ενός μεγάλου μήκους σάκου πλάτης και έτσι όλο του το βάρος ακούμπαγε στις μακριές χειρολαβές του συνεπιβάτη και δεν καταπονούσε την πλάτη του. Εδώ να προσθέσω ότι ο συνεπιβάτης που είχα είναι μακράν ο πιο γκρινιάρης που υπάρχει πάνω στον πλανήτη γη (για την γυναίκα μου μιλάω φυσικά!) και το γεγονός ότι δεν έβγαλε άχνα, ούτε όταν πηγαίναμε, ούτε όταν γυρίζαμε δείχνει εν μέρει και πόσο άνετη και σωστά εργονομικά είναι η πίσω σέλα του Tracer 900. Εμπρός είναι εξίσου καλή και θα ήταν ψέμα αν έλεγα ότι με κούρασε σε αυτή την τρίωρη διαδρομή, αλλά παρά το μεγάλο μήκος της σιγά-σιγά σε σπρώχνει εμπρός, επειδή είναι κάπως κατηφορική και επειδή τα μαρσπιέ είναι αρκετά πίσω τοποθετημένα.

Η νέα μεγαλύτερη και ρυθμιζόμενη σε ύψος ζελατίνα κάνει πολύ καλή δουλειά σε ότι αφορά την προστασία από την πίεση του αέρα και γενικά δεν έχω κανένα αρνητικό σχόλιο επ’ αυτού. Ίσως ο αεροδυναμικός θόρυβος να είναι λίγο πιο έντονος απ’ όσο θα ήθελα μετά τα 130km/h αλλά συνολικά η άνεση στην εθνική βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο.

Άλμα προόδου σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο είναι σίγουρα η σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες. Αν χουφτώσεις το γκάζι εξακολουθεί να ελαφρώνει, αλλά με σταθερό γκάζι το νέο Tracer 900 πατάει με σιγουριά στο έδαφος, είτε έχει ένα άτομο στη σέλα, είτε δύο άτομα και ψιλο-χύμα δεμένους δύο σάκους πάνω του.

Ένα άλλο εντυπωσιακό στοιχείο του νέου μοντέλου είναι η εμφανώς μικρότερη κατανάλωση όταν οδηγάς στρωτά. Σε αυτό το ταξιδάκι η μέση κατανάλωση ήταν στα 5,2 λίτρα και με το ρεζερβουάρ των 18 λίτρων έβγαλα άνετα αυτονομία άνω των 280 χιλιομέτρων. Σημαντική η μεγάλη αυτονομία, διότι η τιμή της βενζίνης στην Κεφαλονιά είναι μόνο για τα μέλη της οικογένειας του Λάτση και του Βαρδυνογιάννη.

Αυτά που δεν μου αρέσουν όσο στο νέο Tracer 900 είναι ακριβώς τα ίδια που δεν μου άρεσαν και στο προηγούμενο μοντέλο και πίστευα ότι η Yamaha θα τα είχε κάνει, διότι είναι εξόφθαλμα ελαττώματα. Το βασικότερο είναι οι χούφτες στο τιμόνι, που προσθέτουν βάρος και όγκο αλλά καμία απολύτως προστασία. Το δεύτερο είναι οι ενδείξεις στα όργανα. Σίγουρα οι πιο απαιτητικοί μπορούν να πάρουν την έκδοση GT με τα έγχρωμα όργανα της R1, όμως και η βασική έκδοση του νέου Tracer 900 θα έπρεπε να είχε βελτιωθεί. Δεν με χαλάνε καθόλου τα μονόχρωμα ψηφιακά όργανα και είναι απολύτως τίμια για την τιμή που κάνει η βασική έκδοση του Tracer 900. Όμως η Yamaha θα έπρεπε με την ευκαιρία της ανανέωσης να προσθέσει μια ένδειξη αυτονομίας ή τουλάχιστον να βελτιώσει την ακρίβεια του δείκτη βενζίνης. Μέχρι και τα 180 χιλιόμετρα σου δείχνει ότι το ρεζερβουάρ είναι  εντελώς γεμάτο (!!!) και μετά από λίγο αρχίζουν να σβήνουν οι μπάρες η μία μετά την άλλη κάθε 20-30 χιλιόμετρα που κάνεις. Πραγματικά δεν έχει νόημα η βαθμονόμηση που έχουν κάνει στο δείκτη βενζίνης.

Να πούμε όμως και δύο λόγια για την αγαπημένη μου Κεφαλονιά που είχα σχεδόν δέκα χρόνια να επισκευτώ. Με εξαίρεση την χυδαία ακριβή βενζίνη, η Κεφαλονιά φέτος τον Ιούλιο ήταν από τα πιο φτηνά νησιά για να κάνει ένα ζευγάρι ποιοτικές διακοπές. Εμείς είχαμε έδρα τον Πόρο, όπου με 20-25 ευρώ έτρωγαν δύο άτομα του σκασμού, ακόμα και σε ψαροταβέρνα (έδωσα 23 ευρώ για ψητό λαυράκι, καλαμαράκια, χωριάτική και δύο αναψυκτικά). Λόγω του βροχερού καιρού, για μπάνιο προλάβαμε να πάμε μόνο στην Σκάλα, όπου δύο ξαπλώστρες με μαλακό στρώμα είχαν 10 ευρώ (χωρίς το μαλακό στρώμα είχαν 7 ευρώ οι δύο), ο freddo σερβιρισμένος στην παραλία με μπουκαλάκι νερό είχε 3,5 ευρώ και ένα μεγάλο club sandwich με τηγανιτές πατάτες είχε 7 ευρώ.  Τα εισιτήρια του πλοίου με επιστροφή για δύο άτομα και την μοτοσυκλέτα (άνω 250cc) ήταν 60 ευρώ περίπου. Με το Tracer 900 έκαψα ακριβώς 20 ευρώ βενζίνη για να πάω (ταχύτητα ταξιδιού 130-140km/h) και 25 ευρώ όταν γύριζα (ταχύτητα ταξιδιού 130-150km/h).

Buell Super Cruiser - Έναρξη παραγωγής για την cruiser των 175 ίππων

Η πρώτη πραγματικά καινούργια Buell έπειτα από 10+ χρόνια
Buell Super Cruiser
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/10/2025

Ύστερα από δύο χρόνια αναμονής και υποσχέσεων, η Buell ανακοίνωσε επίσημα ότι η νέα Super Cruiser πέρασε στη φάση παραγωγής, σηματοδοτώντας την πρώτη πραγματικά καινούρια μοτοσυκλέτα της εταιρείας εδώ και πάνω από δέκα χρόνια.

Η πρώτη μοτοσυκλέτα με αριθμό πλαισίου (VIN) 0001 ολοκληρώθηκε στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας, όπως γνωστοποίησε η αμερικανική εταιρεία. Το μοντέλο είχε πρωτοπαρουσιαστεί το Φεβρουάριο του 2023, δημιουργώντας ενθουσιασμό, και πλέον γίνεται πραγματικότητα, περνώντας στην φάση παραγωγής.

Σύμφωνα με τη Buell, το πρώτο Super Cruiser δεν θα πουληθεί, αλλά θα τοποθετηθεί στο Barber Motorsports Museum στην Αλαμπάμα, ως σημείο αναφοράς στην ιστορία της μάρκας.

Buel Super Cruiser

Από τον Erik Buell στον Bill Melvin

Η ιστορία της Buell έχει περάσει από πολλά σκαμπανεβάσματα. Ο ιδρυτής της, Erik Buell υπήρξε ένας οραματιστής της μοτοσυκλέτας, με πολλές αποτυχίες και άλλες τόσες αναγεννήσεις (Buell Motorcycle Company, Buell American Motorcycles, Erik Buell Racing). Σήμερα, ο Erik δεν έχει πλέον άμεση σχέση με την εταιρεία.

Ο νυν CEO Bill Melvin ξεκίνησε ως διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων που όλοι περίμεναν πως θα πουλήσει την κληρονομιά της Buell σε τρίτους. Ωστόσο, αποφάσισε να επενδύσει, οδηγώντας την εταιρεία σε νέα τροχιά.

“Αυτές οι χειροποίητες μοτοσυκλέτες είναι ένας πραγματικός συνδυασμός επιδόσεων και τέχνης. Είμαστε υπερήφανοι για την ομάδα που με αφοσίωση και δεξιοτεχνία μετέτρεψε το Super Cruiser από ιδέα σε παραγωγή”, δήλωσε ο Melvin.

Buel Super Cruiser

Η Buell ανακοίνωσε ότι οι παραδόσεις θα ξεκινήσουν μόλις ολοκληρωθούν οι τελικές πιστοποιήσεις από τις αμερικανικές αρχές, κάτι που αναμένεται σε 2 έως 4 μήνες, χωρίς να δίνεται καμία πληροφορία για την πιο τουριστική μοτοσυκλέτα της Buell, την Supertouring 1190.

Αυτό αφορά την αγορά των ΗΠΑ. Για την Ευρώπη, τα πράγματα είναι λιγότερο ξεκάθαρα. Η εταιρεία δηλώνει πως ακολουθεί “συντηρητική προσέγγιση” για να αποφύγει τα λάθη του παρελθόντος.

Buell Super Cruiser

“Επιλέξαμε έναν αργό και σταθερό ρυθμό αύξησης της παραγωγής ώστε κάθε μοτοσυκλέτα να ανταποκρίνεται στην υπόσχεσή της”, πρόσθεσε ο Jason Anderson, Διευθυντής παραγωγής και ποιότητας της Buell.

Η Super Cruiser, με 175 ίππους, έρχεται για να βάλει τη Buell ξανά στο χάρτη. Αν και η παρουσία της εταιρείας στην Ευρώπη παραμένει αβέβαιη, η μοτοσυκλέτα μπορεί να σταθεί βάσει προδιαγραφών απέναντι ακόμη και στο Diavel V4. Η Buell ανακοινώνει επίσημο βάρος μόλις 220 κιλών χωρίς βενζίνη, με τον V4 κινητήρα να έχει χωρητικότητα 1.190 κ.εκ. και περιεχόμενη γωνία κυλίνδρων στις 72 μοίρες. Η Buell υπόσχεται 50 μοίρες μέγιστη κλίση και περιφερειακά υψηλών προδιαγραφών με τους σήμα κατατεθέν εμπρός δίσκους που δένουν στο χείλος της ζάντας να αντιστοιχούν σε συμβατικούς 320 χλστ. Οι δαγκάνες είναι ακτινικής τοποθέτησης τεσσάρων εμβόλων και οι αναρτήσεις προέρχονται από τη FOX. Η τιμή της στις ΗΠΑ ξεκινά από τα 22.000 ευρώ.