Μεταβλητή αεροδυναμική (και) από την Honda

Νέα πατέντα και ίσως νέο V4 Superbike από τους Ιάπωνες
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/12/2018

Μια νέα σειρά από σχέδια καταχώρησης πατέντας από την Honda, αναζωπυρώνει ξανά τα ιντερνετικά σενάρια που θέλουν την επιστροφή των V4 superbikes από τους Ιάπωνες. Έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο παρελθόν για τις φήμες περί νέας RVF1000 από την Honda και σας έχουμε δείξει αντίστοιχες πατέντες που απεικονίζουν μια V4 superbike, όμως πάντα κρατάμε μικρό καλάθι σχετικά με το αν αφορούν ή όχι κάποια συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα παραγωγής. Κι αυτό το κάνουμε διότι η Honda συνηθίζει πολλές φορές να κατοχυρώνει πατέντες, αλλά στο τέλος δεν τις βλέπουμε στην παραγωγή, τουλάχιστον όχι άμεσα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η πατέντα για έναν δικύλινδρο εν σειρά (μάλλον του CB 500) με μηχανικό υπερσυμπιεστή.

Επιστρέφοντας στην είδηση των ημερών, τα σχέδια που βλέπετε εδώ αφορούν την δυναμική διαχείριση της ροής του αέρα στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας. Λέγοντας δυναμική, εννοούμε ότι υπάρχει μηχανισμός που ανοίγει και κλείνει δύο αεραγωγούς, μεταβάλλοντας έτσι την αεροδυναμική συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας εν κινήσει. Ο ένας αεραγωγός βρίσκεται στο σημείο που υπάρχει συνήθως η σέλα του συνεπιβάτη (άρα αν το δούμε στην παραγωγή θα είναι σε αυστηρά μονόσελη μοτοσυκλέτα, όπως ήταν τα VFR 750R RC30 και RVF 750R RC 45). Η λογική λέει πως ανοίγοντας και κλείνοντας αυτόν τον αεροαγωγό, μπορείς να ρυθμίζεις το επίπεδο των στροβυλισμών ή να ρυθμίζεις την υποπίεση που δημιουργείται πίσω από την μοτοσυκλέτα. Ο δεύτερος και μεγαλύτερος σε διάμετρο αεραγωγός βρίσκεται κάτω από την σέλα του αναβάτη και η έξοδός του σημαδεύει το πάνω τμήμα του πίσω ελαστικού.

Ξέρουμε πως η περιστροφή του πίσω τροχού δημιουργεί αναταράξεις στη ροή του αέρα και φυσικά πως στο συγκεκριμένο σημείο παγιδεύεται αέρας που όχι μόνο φρενάρει τη μοτοσυκλέτα, αλλά μπορεί να την ανασηκώσει. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να θυμηθούμε πως στα δοκιμαστικά της Jerez η Ducati δοκίμασε φτερά στην ουρά, ώστε να πιέζει στο έδαφος τον πίσω τροχό και να δίνει στους αναβάτες την δυνατότητα να φρενάρουν καλύτερα με το πίσω φρένο. Η ιδέα της Honda να μεταβάλει εν κινήσει την αεροδυναμική συμπεριφορά ανοίγοντας και κλείνοντας “εσωτερικούς” αεραγωγούς δεν είναι κάτι καινούριο. Η ιδέα αυτή έγινε γνωστή λόγω της Lamborgini Hurrican Perfomante και στην έκθεση του Μιλάνου την χρησιμοποιούσε και το πρωτότυπο RS 660 της Aprilia. Καθώς στους αγώνες απαγορεύονται τα εξωτερικά κινούμενα αεροδυναμικά βοηθήματα (δηλαδή οι κινούμενες πτέρυγες) η λύση των εσωτερικά κινούμενων αεραγωγών είναι σίγουρα μια έξυπνη εναλλακτική λύση.

Όμως πέρα από τους αγώνες και τις εξειδικευμένες μοτοσυκλέτες όπως είναι τα superbikes, αυτός ο αεραγωγός κάτω από την σέλα θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε όλες τις μοτοσυκλέτες, όχι για λόγους αεροδυναμικής απόδοσης, όσο για λόγους αποβολής της τεράστιας θερμότητας που παράγουν πλέον οι μοτοσυκλέτες των προδιαγραφών Euro4 και σε λίγα χρόνια των Euro 5. Πραγματικά υπάρχουν μοτοσυκλέτες που σε κάνουν να υποφέρεις το καλοκαίρι από την ζέστη του κινητήρα τους και ένας τέτοιου είδους αεραγωγός που θα απκμακρύνει τον καυτό αέρα σε ένα σημείο που είναι μακριά από το σώμα του αναβάτη, είναι σίγουρα καλοδεχούμενο.

Όσο για τον νέο V4 της Honda και πότε θα το δούμε στην παραγωγή, έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στην… Ducati και το Panigale V4R. Αν η ιταλική μοτοσυκλέτα σπάσει την κυριαρχία της Kawasaki και δημιουργήσει τον απαραίτητο ενθουσιασμό γύρω από το όνομά της, πιθανόν και η Honda να αποφασίσει να απαντήσει με μια RVF1000R.

      

Ducati DesertX 2026 - Όλα αλλάζουν, η φιλοσοφία παραμένει [VIDEO]

Νέος κινητήρας, νέο πλαίσιο, βελτιωμένες αναρτήσεις, ηλεκτρονικά, εμφάνιση, κ.α.
Ducati DesertX 2026
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Η δεύτερη γενιά του DesertX αλλάζει όλα τα βασικά συστατικά της συνταγής, χρησιμοποιώντας τον νέο “πασπαρτού” κινητήρα της εταιρείας, νέο πλαίσιο, νέες αναρτήσεις και νέα ηλεκτρονικά, διορθώνει ατοπήματα του παρελθόντος (ευκολία πρόσβασης στο φίλτρο αέρα) ενώ την ίδια ώρα κρατάει ατόφια τη φιλοσοφία των εξαιρετικών επιδόσεων στο χώμα, βελτιώνοντάς τη μάλιστα.

Πριν πιάσουμε τις μεγάλες αλλαγές οδηγικής ουσίας, να πούμε πως η Ducati δούλεψε πολύ στην εμφάνιση του νέου DesertX, και αυτό φαίνεται παντού. Αν το προηγούμενο μοντέλο έμοιαζε σκαλισμένο σε… μενίρ, μονολιθικό και ημιτελές σε κάποια σημεία, το νέο έχει πολύ πιο εκλεπτυσμένο design που κάνει πολύ καλή εντύπωση. Ένας μαύρος αεραγωγός σπάει την πολλή ασπρίλα του ρεζερβουάρ μπροστά και στη μέση, ενώ η κόκκινη κάθετη γραμμή δεν είναι ευθεία όπως πριν αλλά τεθλασμένη βοηθώντας πολύ να μειωθεί οπτικά ο όγκος. Οι κυψέλες στη ζελατίνα μας αποχαιρέτισαν για χάρη απεικόνισης ενός κύματος -λάσπης το πιθανότερο-, η ποδιά του κινητήρα μίκρυνε αρκετά, ενώ επιτέλους αποχαιρετίσαμε το πλαστικό κάλυμμα του μοτέρ με το μέταλλο να μένει εκτεθειμένο στα βλέμματα, όπως πρέπει.

DesertX 2025-2026

Πολύ ομορφότερη και σύγχρονη είναι η ουρά, αν και έχασε την πρακτική χειρολαβή για τις μανούβρες, ομορφότερο και το τελείωμα στο κοντύτερο τελικό της εξάτμισης. Το υποπλαίσιο παραμένει ακάλυπτο, αλλά τα πλαϊνά πλαστικά επεκτάθηκαν προς τα πίσω κρύβοντας το κίτρινο αμορτισέρ για πιο ομοιογενή χρωματική εμφάνιση. Χρυσό αντί για μαύρο είναι το πιρούνι, λευκά αντί κόκκινα τα λογότυπα Brembo στα φρένα, ενώ χάσαμε το εντυπωσιακό ψαλίδι με την τρύπα στη μέση, για χάρη ενός πολύ πιο συμβατικού σε εμφάνιση. Τέλος, σε μια κίνηση που σε κάποιον παλαιότερο θυμίζει τη μετάβαση από τα GSX-R του 90 σε εκείνα του 91, η Ducati πρόσθεσε ενιαίο κάλυμμα στους δυο στρογγυλούς προβολείς του DesertX.

Ducati DesertX 2026

Πρώτη μεγάλη, και αναμενόμενη αλλαγή ουσίας ο κινητήρας, που είναι ο νέος V2 890 που τοποθετείται πλέον σε όλες τις μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale. Αποδίδει 110 ίππους στις 9.000 rpm και 9,38 kgm στις 7.000 rpm, με το 70% της ροπής διαθέσιμο ήδη από τις 3.000 rpm. Διαθέτει σύστημα μεταβλητού χρονισμού εισαγωγής (IVT), κάτι που δεν υπήρχε στο προηγούμενο μοντέλο me ton Testastretta 937 των . Τα διαστήματα συντήρησης είναι μεγάλα: έλεγχος βαλβίδων στα 45.000 km και αλλαγή λαδιών κάθε 15.000 km ή δύο χρόνια. Το κιβώτιο έχει πιο κοντές τις πρώτες τέσσερις σχέσεις για off-road χρήση και μακρύτερη έκτη για ταξίδι. Το Quick Shift 2.0 είναι νέας σχεδίασης και δεν χρησιμοποιεί εξωτερικό αισθητήρα.

Ducati DesertX 2026

Συνεχίζουμε με το monocoque πλαίσιο νέας σχεδίασης, με τον κινητήρα να λειτουργεί ως φέρον στοιχείο και το φιλτροκούτι ενσωματωμένο στη δομή. Η θέση στο φιλτροκούτι έχει αλλάξει ώστε το φίλτρο να αφαιρείται σε λίγα δευτερόλεπτα, αντίθετα με το προηγούμενο μοντέλο που έπρεπε να αφαιρεθεί το ρεζερβουάρ. Το πίσω υποπλαίσιο παραμένει χωροδικτύωμα, ενώ το αλουμινένιο ψαλίδι είναι ειδικά εξελιγμένο για το μοντέλο και συνεργάζεται με σύστημα προοδευτικού μοχλικού, κάτι που διαφοροποιεί σημαντικά τη λειτουργία της πίσω ανάρτησης σε σχέση με πριν.

Ducati DesertX 2026

Περνάμε στις αναρτήσεις, όπου μπροστά βρίσκουμε ένα πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι της KYB στα 46 mm, με διαδρομή 230 mm και ανεξάρτητες ρυθμίσεις στα δύο καλάμια, με την Ducati να κάνει λόγο για καλύτερη off-road συμπεριφορά και βελτιωμένη απορρόφηση των ανωμαλιών του δρόμου. Πίσω υπάρχει πλήρως ρυθμιζόμενο μονό αμορτισέρ της KYB με 220 mm διαδρομή και εύκολη ρύθμιση προφόρτισης με το χέρι. Η προσθήκη προοδευτικού μοχλικού χαρίζει πιο μαλακή αρχική βύθιση με ταυτόχρονα μεγαλύτερη αντίσταση υπό πίεση.

Ducati DesertX 2026

Στα φρένα μπροστά βρίσκουμε δυο ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες Brembo M4.32 με δύο νέους δίσκους 305 mm. Υπάρχει Cornering ABS τεσσάρων επιπέδων, με δυνατότητα απενεργοποίησης στα Riding Modes Enduro και Rally. Η μπροστινή διάταξη επιτρέπει τοποθέτηση ψηλού φτερού χωρίς πρόσθετα κιτ.

Ducati DesertX 2026

Οι τροχοί παραμένουν 21 ίντσες μπροστά και 18 πίσω, ακτινωτοί tubeless, με ελαστικά Pirelli Scorpion Rally Street σε διαστάσεις 90/90-21 και 150/70-18.
Το ρεζερβουάρ είναι νέο, πολυμερές, 18 λίτρων, στενότερο και ελαφρύτερο, με τη μάζα του καυσίμου τοποθετημένη χαμηλότερα για αυξημένη ευελιξία και καλύτερο έλεγχο. Το ύψος σέλας είναι 880 mm και μπορεί να πέσει στα 840 mm με κιτ, ενώ το βάρος της μοτοσυκλέτας ανακοινώνεται στα 209 κιλά (211 προηγουμένως) χωρίς καύσιμο.

Ούτε όμως η εργονομία έμεινε χωρίς αλλαγές: τα μαρσπιέ μετακινήθηκαν πιο πίσω, η σέλα και το τιμόνι πιο μπροστά, το μπροστινό φτερό είναι ψηλότερα τοποθετημένο και το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας είναι 20 mm χαμηλότερο σε σχέση με πριν.

Ducati DesertX 2026

Στα ηλεκτρονικά υπάρχει νέα IMU 6 αξόνων που διαχειρίζεται Traction Control, Wheelie Control, Engine Brake Control και Cornering ABS, ενώ υπάρχουν έξι Riding Modes (Sport, Touring, Urban, Wet, Enduro, Rally). Η οθόνη είναι νέα TFT 5 ιντσών ανάλυσης 800x480, με δύο θύρες USB και νέο joystick χειρισμού. Διαθέτει cruise control και είναι έτοιμη για Ducati Multimedia System και πλοήγηση turn-by-turn.

Περιμένουμε να δούμε αν η Ducati παρουσιάσει αργότερα κάποια ακόμα πιο “πολεμική” έκδοση της μοτοσυκλέτας σε Rally ύφος.

Ετικέτες