Triumph Thruxton TFC: Μια έκδοση με βελτιωμένες επιδόσεις

Τα πρώτα στοιχεία για το Rocket III
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/1/2019

Για το 2019 η Triumph αποφάσισε να μας εκπλήξει με την δημιουργία μιας έκδοσης περιορισμένης παραγωγής, του Thruxton R. Τα Triumph Factory Custom (TFC) δεν είναι η πρώτη φορά που εμφανίζονται στην γκάμα της βρετανικής εταιρείας, καθώς το 2014 είχε επαναληφθεί το ίδιο σενάριο δημιουργώντας τις περιορισμένες εκδόσεις των Bobber και Scrambler. Το πρόγραμμα των TFC ξεκίνησε τότε απ’ τους ίδιους τους εργαζόμενους που έχουν μεγάλη αγάπη για το customizing, και τότε στα πλαίσια μιας φιλικής κόντρας αποφάσισαν να κατασκευάσουν δύο custom ώστε να διαγωνιστούν μεταξύ τους. Όταν τα μοντέλα εμφανίστηκαν στο κοινό είχαν μεγάλη απήχηση, κι έτσι η Triumph αποφάσισε φέτος να δώσει συνέχεια παρουσιάζοντας την TFC Thruxton.

Το μοντέλο θα παραχθεί συνολικά σε 750 αντίτυπα που πάνω στην τιμονόπλακά τους θα είναι και η αρίθμησή τους. Παράλληλα κάθε μοτοσυκλέτα θα συνοδεύεται με πιστοποιητικό αυθεντικότητας με την υπογραφή του Nick Bloor, διευθύνων σύμβουλου της Triumph, ένα εξατομικευμένο custom βιβλίο και μια κουκούλα προστασίας. Αποτελώντας μια περιορισμένη έκδοση τα υλικά κατασκευής της είναι κορυφαία με τα carbon μέρη να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο τόσο στην εμφάνιση όσο και στις επιδόσεις καθώς η TFC είναι πέντε κιλά ελαφρύτερη απ’ την Thruxton R, παρά το γεγονός ότι είναι εξοπλισμένη και με φαίρινγκ κλασσικής σχεδίασης. Τα τελικά των Vance & Hines εκτός ότι αναδεικνύουν τον χαρακτηριστικό ήχο που παράγει ο κινητήρας των 1200 κυβικών λόγω του στροφάλου με τα ασύμμετρα σημεία ανάφλεξης, είναι υπεύθυνα και για την αύξησης της ιπποδύναμης κατά 10 ίππους φτάνοντας τους 107.

Ακολουθεί αναλυτικό gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό μετά τα τεχνικά χαρακτηριστικά

Το πιρούνι της Showa έχει δώσει τη θέση του στο NIX 30 της Öhlins διαμέτρου 43mm που είναι ρυθμιζόμενο ως προς την προφόρτιση των ελατηρίων αλλά και την απόσβεση συμπίεσης και επαναφοράς. Τα κορυφαία φρένα της Brembo μαζί με τους δίσκους 310mm που υπάρχουν στην απλή έκδοση έχουν μεταφερθεί αυτούσια στην TFC όπως και το πίσω, ενώ φυσικά το ABS και το Traction Control βρίσκονται στον στάνταρ εξοπλισμό. Τα Racetec RR της Metzeler εξοπλίζουν την TFC αναδεικνύοντας την κλασσική σπορ συμπεριφορά που έχει το Thruxton, ενώ η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας ολοκληρώνεται απ’ τον εξοπλισμό της με τα αξεσουάρ που υπάρχουν στον κατάλογο της Triumph. Το μαύρο που κυριαρχεί σ’ ολόκληρη τη μοτοσυκλέτα έρχεται σε αντίθεση με τα χρυσά σιρίτια και τις αναρτήσεις της Öhlins εκπέμποντας έτσι την αίσθηση της πολυτέλειας σε περίσσιο βαθμό.

Παράλληλα με την κυκλοφορία της Thruxton TFC, η Triumph ανακοίνωσε πως θα παρουσιάσει το νέο Rocket III –που πρόσφατα είχαμε δει- ως concept της TFC έκδοσης, με περισσότερες πληροφορίες και τεχνικά χαρακτηριστικά να έρχονται την 1η Μαΐου. Πάντως από όσα έχουμε δει ως τώρα, η Triumphς φαίνεται πως έχει καταφέρει να σμιλεύσει μια μυώδη εικόνα για την μοτοσυκλέτα της που με τις carbon λεπτομέρειες, το σύστημα εξαγωγής της Arrow και τον όγκο που έχει, μοιάζει λες και βγήκε κατευθείαν απ’ το γυμναστήριο.

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ                              Triumph Thruxton TFC
Αντιπρόσωπος:
ΗΛΙΟΦΙΛ Α.Ε.
Τιμή:
Αναμένεται
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Ύψος σέλας (mm):
810
Γωνία κάστερ (˚):
22,8
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος:
Ατσάλινο σωληνωτό χωροδικτύωμα
Πλάτος (mm):
-
Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):
-
 
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος:
Τετράχρονος, δικύλινδρος, υδρόψυκτος, με 1 ΕΕΚ και 4Β/Κ
Διάμετρος επί διαδρομή (mm):
97,6 x 80
Χωρητικότητα (cc):
1.200
Σχέση συμπίεσης:
-
Ισχύς (ΗΡ/rpm):
107
Ροπή (kg.m/rpm):
11,7/4.850
Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):
89
Τροφοδοσία:
Ηλεκτρονικός ψεκασμός
Σύστημα εξαγωγής:
2 σε 2 της Arrow
Σύστημα λίπανσης:
Υγρό Κάρτερ
Σύστημα εκκίνησης:
Μίζα
 
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Συμπλέκτης:
Υγρός, πολύδισκος, μονόδρομος και υποβοηθούμενος
Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:
Γρανάζια
Τελική μετάδοση / σχέση:
Αλυσίδα – Γρανάζια
ΠΙΣΩ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Δύο αμορτισέρ της Ohlins με piggy-back
Διαδρομή (mm):
120
Ρυθμίσεις:
Πλήρως ρυθμιζόμενες
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
32 ακτινών 17 x 5
Ελαστικό:
160/60-17
ΦΡΕΝΟ
Ένας δίσκος 220mm με διπίστονη δαγκάνα της Nissin και ABS
 
ΕΜΠΡΟΣ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Ανεστραμμένο πιρούνι NIX30 της Ohlins
Διαδρομή/Διάμετρος (mm):
120/43
Ρυθμίσεις:
Πλήρως ρυθμιζόμενο
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
32 ακτινών 17 x 3,5
Ελαστικό:
120/70-17
ΦΡΕΝΟ
Δύο πλευστοί δίσκοι 310mm με τετραπίστονες δαγκάνες της Brembo και ABS

 

Ετικέτες

Aprilia RSV1000 2026 - Αντίπαλος των Panigale V2, R9 και Street Triple RS 765

Κατοχύρωση εκ νέου του εμβληματικού ονόματος, με άρωμα νέου δικύλινδρου Sport μοντέλου
Aprilia RSV1000 - Κατοχύρωση ονόματος
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/3/2025

Δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του δικύλινδρου RSV1000 Mille, το 2010 και την αντικατάστασή του από την RSV4 μοτοσυκλέτα της Aprilia, η μητρική Piaggio κατοχυρώνει ξανά το όνομα της δικύλινδρης Superbike της, με τις πρώτες σκέψεις να δείχνουν φυσικά έναν νέο αντίπαλο στις πιο οικονομικές δικύλινδρες και τρικύλινδρες προτάσεις που πλέον αγωνίζονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport.

Με τις επιδόσεις αλλά και τις τιμές των τετρακύλινδρων Superbike να βρίσκονται πλέον στα ύψη, αφορώντας ολοένα και μικρότερο κοινό, οι εταιρείες αναγεννούν την ιδέα της Sport οδήγησης με λιγότερους κυλίνδρους, πιο βατές ιπποδυνάμεις και χαμηλότερες τιμές, αποσκοπώντας στην προσέλκυση ευρύτερης βάσης αναβατών.

Η Ducati με το Panigale V2, η Triumph με το Street Triple RS 765 και η Yamaha με το R9, έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως δικύλινδρα και τρικύλινδρα μοντέλα μπορούν να ανταγωνιστούν με επιτυχία τα τετρακύλινδρα στα WorldSSP, ενώ παράλληλα μοτοσυκλέτες όπως το Aprilia RS660, το Honda CBR500RR, το Yamaha R7, το Triumph Daytona 660, το Suzuki GSX-8R, κ.α. αποτελούν τίμιες sport προτάσεις, για καθημερινή οικονομική αλλά και διασκεδαστική μετακίνηση.

RSV1000

Έχοντας τα παραπάνω στο μυαλό, η κίνηση της Piaggio να κατοχυρώσει εκ νέου το όνομα RSV1000 Mille -αρχικά στις Η.Π.Α.-, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί προάγγελο για την επιστροφή ενός δικύλινδρου sport μοντέλου στην γκάμα της εταιρείας, το οποίο θα προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του RS660 των 100 hp και του RSV4 των… 217 hp.

Εάν όντως το Noale σκέφτεται κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να ακολουθήσει δυο δρόμους. Ο πρώτος είναι ο ακριβότερος, τον οποίο και συνήθως αποφεύγουν όποτε μπορούν τα εργοστάσια, και αφορά στην εξέλιξη μιας ολοκαίνουργιας πλατφόρμας. Ο δεύτερος και πιο οικονομικός θα ήταν να προσαρμόσουν στη νέα RSV1000 Mille τον ήδη εξελιγμένο -και πολύ πιο ταπεινό σε επιδόσεις- V2 που έχει φορεθεί προηγουμένως στα Shiver και Dorsoduro και είχε παραχθεί σε κυβισμούς 750, 900 και 1.200. Πλέον ο συγκεκριμένος V2 παράγεται στην Κίνα μέσω της συνεργασίας Piaggio-Zonsen, ενώ αρχικά είχε κυκλοφορήσει στα 896 κ.εκ. για το Shiver 900, τώρα ετοιμάζεται έκδοσή του στα 996 κ.εκ. για την επερχόμενη κινέζικη naked μοτοσυκλέτα Zonsen Cyclone SR1000 που είχαμε δει ως πρωτότυπο το 2021.

Η SR1000 μοιράζεται το πλαίσιο χωροδικτύωμα του Shiver, καθώς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, έχοντας μονόμπρατσο ψαλίδι και ένα τεράστιο πίσω ελαστικό 240.

Mille

Στα 996 κ.εκ. ο V2 αυτός αποδίδει 105 hp, ενώ πληροί τις κινέζικες προδιαγραφές ρύπων που πλησιάζουν εκείνες της Ευρώπης. Μια ιπποδύναμη χαμηλή για sport μοτοσυκλέτα του λίτρου, αλλά στα πρότυπα της νέας sport οικονομικής κατηγορίας, και συνοδευόμενη με τη σεβαστή ροπή των χιλίων κυβικών. Παρόλα αυτά, το Dorsoduro 1200 απέδιδε 130 hp από την έκδοση του κινητήρα στα 1.197 κ.εκ. δείχνοντας πως η Aprilia θα μπορούσε να βγάλει εύκολα περισσότερους ίππους αν το επιθυμεί. Θυμίζουμε πως το Aprilia RSV1000 Mille R στις τελευταίες του εκδόσεις παραγωγής απέδιδε κοντά ή και λίγο πάνω από τους 140 hp. 

Ένας ακόμη παράγοντας για την ιταλική εταιρεία με το έντονο αγωνιστικό προφίλ θα ήταν και η δυνατότητα αγωνιστικής εμπλοκής της νέας RSV1000 σε Πρωταθλήματα όπως το WorldSSP, ακόμα και μια νέα κατηγορία στο MotoGP που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τη Moto3.