Αυτή τη στιγμή μόνο η Kawasaki -και η Bimota πλέον με τον κινητήρα της Kawasaki- έχει στην παραγωγή ένα κινητήρα με υπερτροφοδότηση, όπου στην έκδοση δρόμου είναι ρυθμισμένη στους 200 (Z-H2 και H2-SX) και 231 (H2/H2 Carbon) ίππους, ενώ η έκδοση χωρίς προδιαγραφές για χρήση στο δρόμο (H2R) φτάνει τους 300 ίππους. Όμως και οι άλλοι τρεις Ιάπωνες “ψάχνονται” με τα συστήματα υπερπλήρωσης, χωρίς όμως να έχουν ξεπεράσει το στάδιο των πρωτότυπων. Η Suzuki ήταν εκείνη που περιμέναμε να δείξει πρώτη έναν δικύλινδρο εν σειρά turbo κινητήρα, όμως τα τελευταία νέα θέλουν να βγάζει στην παραγωγή την ατμοσφαιρική έκδοση, αφήνοντας για το (μακρινό…) μέλλον την turbo έκδοση. Πρόσφατα το φως της δημοσιότητας είδαν και οι πατέντες της Honda για έναν επίσης δικύλινδρο εν σειρά με έναν κλασικό μηχανικό υπερσυμπιεστή (χωρίς κιβώτιο ταχυτήτων και με δύο “λοβούς” τύπου βίδας, αντί για το κιβώτιο και την φτερωτή που χρησιμοποιεί η Kawasaki).
Τώρα είναι η σειρά της Yamaha να μας δείξει την άποψή της για το θέμα. Η Yamaha ακολουθεί το δρόμο του τρικύλινδρου εν σειρά κινητήρα, προσπαθώντας να περιορίσει το συνολικό πλάτος για να βρει χώρο για τα εξαρτήματα που συνοδεύουν τον υπερσυμπιεστή καυσαερίων. Η Yamaha έδωσε στη δημοσιότητα κάποιες λεπτομέρειες που σχετίζονται με το πρωτότυπο που δοκιμάζει.
Η μοτοσυκλέτα είναι ένα MT-10, όμως ο κινητήρας είναι ο τρικύλινδρος του MT-09, με πολλές αλλαγές εσωτερικά. Πέρα από τη μείωση της σχέσης συμπίεσης, αυτός ο κινητήρας είναι υποτετράγωνος, δηλαδή έχει μικρότερη διάμετρο (67,5mm) και μεγαλύτερη διαδρομή (73mm). Η μέγιστη ιπποδύναμη είναι στους 180 ίππους στις μόλις 8.500 στροφές και η ροπή φτάνει τα εξωφρενικά 18kg/m με το 90% να βρίσκεται μεταξύ 3.000 και 7.000 στροφών. Εξίσου εντυπωσιακά χαμηλότερες είναι και οι εκπομπές ρύπων, κατά 50% από εκείνες που ορίζουν οι προδιαγραφές Euro5. Το μόνο πρόβλημα με τους υπερσυμπιεστές καυσαερίων είναι η χρονική καθυστέρηση στην αύξηση της πίεσης (turbo-lag) και γι΄αυτό η Kawasaki με την Honda διάλεξαν το δρόμο των μηχανικών υπερσυμπιεστών που μειώνουν στο ελάχιστο αυτή την καθυστέρηση.
Η Yamaha πάντως λέει πως οι δοκιμές στον πρωτότυπο κινητήρα έδειξαν ότι με τρίτη σχέση στις 3.000 στροφές χρειάστηκε μόλις ένα δευτερόλεπτο για να φτάσει η ροπή στο 90%. Για ένα βαρύ αυτοκίνητο ίσως αυτό να μην είναι πρόβλημα, όμως για μια ελαφριά μοτοσυκλέτα δεν είναι ό,τι καλύτερο όταν οδηγείς σε επαρχιακούς δρόμους ανοιγοκλείνοντας το γκάζι… Ένα κοινό πρόβλημα όλων των υπερτροφοδοτούμενων κινητήρων είναι η αύξηση της θερμοκρασίας του συμπιεσμένου αέρα. Τα intercooler είναι απαραίτητα, αλλά μέχρι στιγμής εξακολουθούν να παρουσιάζουν μεταβολές στις απόδοση του κινητήρα όταν οι θερμοκρασίες ανέβουν ψηλά (π.χ. γρήγορη οδήγηση στην πίστα).
