Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Ινδονησία: Νίκη Fermin Aldeguer - Τραυματισμός Marc Marquez από λάθος Bezzecchi

2ος ο Pedro Acostα και 3ος ο A.Marquez - Σύγκρουση και πτώση για M.Marquez και Bezzecchi
Fermin Aldeguer Gresini Racing Mandalika 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/10/2025

Ο 20χρονος Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing) έγινε ο δεύτερος νεότερος αναβάτης στην ιστορία της κορυφαίας κατηγορίας που παίρνει νίκη, έπειτα από μία κυριαρχική εμφάνιση και με τους Marco Bezzecchi και M.Marquez να πέφτουν στον πρώτο γύρο.

Πολλή υγρασία την ηλιόλουστη ημέρα του αγώνα με θερμοκρασία περιβάλλοντος άνω των 30 βαθμών και πάνω από 60 στην πίστα της Mandalika.

Ο Bezzecchi ξεκίνησε πάλι όπως και χθες πηγαίνοντας προς τα πίσω για να στρίψει έκτος στην πρώτη στροφή με τον Acosta να προηγείται και λίγες στροφές μετά ήρθε η καταστροφή για τον Ιταλό, ο οποίος εμβόλισε τον Marquez από πίσω για να πέσουν και οι δύο και να εγκαταλείψουν τον αγώνα. Το λάθος ήταν του Bezzecchi που χτύπησε τον Marquez, τον έριξε κάτω και μετά τον ακολούθησε στην αμμοπαγίδα, πάνω στη μοτοσυκλέτα για να πέσει και αυτός εκεί χτυπώντας ελαφρά τον Ισπανό και στο αριστερό πόδι, που ενδέχεται να έσπασε την δεξιά του κλείδα κατά την πτώση.

Ο Acosta παρέμεινε μπροστά με τον Luca Marini να τον ακολουθεί και τον Fermin πιο πίσω έχοντας τον Raul Fernandez 4ο και τον Alex Rins στην 5η θέση, ενώ ο Quartararo ακολουθούσε 6ος και ο A.Marquez είχε ανέβει 7ος. Οι πτώσεις συνέχισαν με τον Mir να πέφτει στον 2ο γύρο.

Οι τέσσερεις πρώτοι του αγώνα που δεν έχουν πάρει μέχρι στιγμής νίκη στην καριέρα τους στην μεγάλη κατηγορία χωρίζονταν από 4,5 δέκατα από τον πρώτο μέχρι των 4ο, ενώ ο Aldeguer ανέβηκε 2ος στον 4ο γύρο περνώντας μπροστά από τον Marini και την τετράδα να έχει αποκτήσει μικρή διαφορά από τους υπόλοιπους. Τελευταίος σε αυτό το σημείο του αγώνα και σήμερα ο Pecco Bagnaia.

Στον 7ο γύρο ο Aldeguer πέρασε μπροστά και άνοιξε για να ηγηθεί του αγώνα. Ο Acosta προσπάθησε να μείνει κοντά του στην αρχή και να πάρει ξανά τα ηνία. Σύντομα αποδείχθηκε όμως ότι δεν έχει την ταχύτητα για να πιάσει τον αναβάτη της Gresini που άρχισε να χτίζει γρήγορα διαφορά, με τον Bagnaia να πέφτει και να εγκαταλείπει τον αγώνα στον 9ο γύρο από την τελευταία θέση. Ανήμπορος να κάνει οτιδήποτε ο Ιταλός που ήταν ανίκητος στον αμέσως προηγούμενο γύρο στην Ιαπωνία και τώρα μυστηριωδώς δεν μπορούσε να κάνει τίποτα απολύτως όλο το τριήμερο.

Δέκατος γύρος και η διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων έχει ανοίξει σε πάνω  ένα δευτερόλεπτο με τον Marini να παραμένει τρίτος και να δείχνει ικανός να περάσει τον Acosta, έχοντας πίσω του τον Raul Fernandez. Οι τρεις τους είχαν ξεφύγει από τους υπόλοιπους στον 11ο γύρο όμως δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση να ακολουθήσουν τον Aldeguer που κινούνταν στον δικό του ρυθμό μπροστά έχοντας ανοίξει διαφορά τριών δευτερολέπτων.

Παρά την πτώση των M.Marquez και Marco Bezzecchi, οι Acosta και Marini κρατούσαν ψηλά το ενδιαφέρον έχοντας την δική τους κόντρα για το δεύτερο σκαλί του βάθρου με τον Fernandez να τους "παρακολουθεί" και τους Rins και A.Marquez λίγο πιο πίσω.

Λίγο μετά τα μέσα του αγώνα ο Aldeguer ήταν πέντε δευτερόλεπτα μπροστά από τον Marini με τον Fernandez να μπαίνει στη μάχη για το βάθρο κάνοντας την επίθεσή του στον Marini με επαφή μεταξύ των δύο και αυτή τη μάχη την εκμεταλλεύτηκε ο Fernandez για να τους περάσει, αλλά ακόμη περισσότερο κερδισμένος βγήκε ο Rins που πέρασε τρίτος πίσω από τον Acosta! 

Ο αναβάτης της KΤΜ είχε τον έλεγχο, όμως δεν μπορούσε να αποσπαστεί από τους υπόλοιπους. Ανέβασε ρυθμό στον 18ο γύρο, όμως τον ακολούθησαν και οι υπόλοιποι με τον Rins να κάνει την επίθεσή του και να περνά μπροστά στο 19ο γύρο και τον A.Marquez να βρίσκεται πίσω από τον Acosta.

Μπροστά ο... ξεχασμένος Aldeguer είχε ανοίξει διαφορά σχεδόν εννέα (9) δευτερολέπτων από τους "διώκτες" του στον 22ο κάνοντας παράλληλα εξαιρετική διαχείριση των ελαστικών του, την καλύτερη από όλους στο grid, σύμφωνα και με τον M.Marquez. Σε αυτόν τον γύρο ο A.Marquez πέρασε τον Acosta και έπειτα επιτέθηκε και στον Rins, το οποίο και κατάφερε να περάσει με συνοπτικές διαδικασίες για τη δεύτερη θέση και την Gresini να βλέπει και τους δύο αναβάτες της στο βάθρο.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος ο A.Marquez είχε ανοίξει μια μικρή διαφορά από τους υπόλοιπους με τον Acosta τρίτο, τον Binder να έχει ανέβει 4ος και τον Fernadez να βρίσκεται 5ος. Ο Rins έχανε διαρκώς θέσεις για να πέσει στην 6η και έπειτα στην 7η, με τον Luca Marini να τον προσπερνά και τον Jack Miler να πέφτει τρεις γύρους πριν το τέλος.

Ο Acosta δεν εγκατέλειψε τη μάχη για το δεύτερο σκαλί του βάθρου και πέρασε τον A.Marquez δύο γύρους πριν το τέλος, με τον Binder να ακολουθεί τέταρτος και τον Fernandez 5ο. 

Έτσι έμεινε η κατάταξη και στο πέσιμο της καρό σημαίας με τον Fermin Aldeguer να διαχειρίζεται εξαιρετικά τον αγώνα επιδεικνύοντας απίστευτη ωριμότητα για να πάρει την πρώτη νίκη ως rookie, κάτι που τελευταία φορά είχε γίνει από τον πρωτοεμφανιζόμενο τότε Jorge Martin το 2021! Ο Aldeguer είναι πίσω μόνο από τον M.Marquez 

Στην 4η θέση τερμάτισε τελικά ο Brad Binder με τον Luca Marini να υπερισχύει του Raul Fernandez για να κλείσει την πρώτη πεντάδα.

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

Διαφορά (δλ.)

1

Fermin ALDEGUER

BK8 Gresini Racing MotoGP

41'07.651

 

2

Pedro ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

41'14.638

6.987

3

Alex MARQUEZ

BK8 Gresini Racing MotoGP

41'15.547

7.896

4

Brad BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

41'16.552

8.901

5

Luca MARINI

Honda HRC Castrol

41'16.780

9.129

6

Raul FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP Team

41'17.360

9.709

7

Fabio QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

41'17.545

9.894

8

Franco MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

41'17.738

10.087

9

Fabio DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

41'18.001

10.350

10

Alex RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

41'20.874

13.223

11

Miguel OLIVEIRA

Prima Pramac Yamaha MotoGP

41'27.420

19.769

12

Johann ZARCO

CASTROL Honda LCR

41'35.248

27.597

13

Somkiat CHANTRA

IDEMITSU Honda LCR

41'55.686

48.035

14

Jack MILLER

Prima Pramac Yamaha MotoGP

42'03.191

55.540