Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP: KTM - Beirer “Ο Vinales μάς έσωσε στην αρχή της σεζόν”

O επικεφαλής του αγωνιστικού τμήματος της KTM μιλάει για τον Vinales, τον Acosta και την RC16
Beirer on Vinales
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/1/2026

Ο Pit Beirer επικεφαλής του αγωνιστικού τμήματος της KTM στα MotoGP, , αποκάλυψε ότι ο Maverick Vinales έπαιξε κομβικό ρόλο στην πορεία της ομάδας στο ξεκίνημα της σεζόν 2025, όπως χαρακτηριστικά είπε “μας έσωσε”.

Ο Ισπανός, δέκα δέκα φορές νικητής σε Grand Prix, μετακινήθηκε στην Tech3 KTM το 2025 και από τους πρώτους αγώνες εξελίχθηκε στον πιο ανταγωνιστικό αναβάτη της αυστριακής ομάδας.

Μετά από ένα δύσκολο χειμερινό τεστ, όπου η KTM δεν είχε σημειώσει τη βελτίωση που περίμενε με την RC16, ο Vinales πάλεψε για τη νίκη στον τέταρτο γύρο της χρονιάς στο Qatar, τερματίζοντας δεύτερος στην πίστα.

Παρότι στη συνέχεια έχασε το βάθρο λόγω ποινής για πίεση ελαστικών, η κατεύθυνση που έδωσε στο στήσιμο της μοτοσυκλέτας έγινε το νέο σημείο αναφοράς για όλους τους αναβάτες της KTM.

Beirer on Vinales

“Ο Maverick μας έσωσε”, δήλωσε ο Beirer.
“Οι αναβάτες άρχιζαν να πιστεύουν ότι η μοτοσυκλέτα δεν ήταν καλή και δεν είχαμε καινούριο εξοπλισμό.
Ο Maverick, αντίθετα, έλεγε συνέχεια ότι η μοτοσυκλέτα είναι αρκετά καλή για βάθρο”.

 Ο εσωτερικός ανταγωνισμός ως κίνητρο

Η δυναμική παρουσία του Vinales άσκησε σημαντική πίεση στον Pedro Acosta, κάτι που ο Beirer παραδέχεται ότι αξιοποίησε σε μια προσωπική συζήτηση με τον νεαρό αναβάτη.

“Καθόμασταν στο φορτηγό και του είπα, Είσαι τρομερά καλός. Είσαι το μέλλον αυτού του σπορ. Μπορείς να φτάσεις το επίπεδο του Marc Marquez.

Αλλά αν είσαι τόσο καλός όσο πιστεύεις, πρώτα πρέπει να είσαι ο καλύτερος αναβάτης της KTM.
Ο Maverick είναι συνεχώς μπροστά σου κι εσύ λες ότι δεν μπορείς να οδηγήσεις τη μοτοσυκλέτα.

Αν ο Vinales τερματίζει τέταρτος ή πέμπτος, τότε πρέπει κι εσύ να είσαι εκεί, ίσως και τρίτος.
Και μετά μπορούμε να μιλήσουμε για τη μοτοσυκλέτα".

Beirer on Vinales

Ένας τραυματισμός στο Γερμανικό Grand Prix διέκοψε τη φόρα του Vinales, όμως οι αναβαθμίσεις στην RC16 μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα επέτρεψαν στον Acosta να εξελιχθεί σε σταθερό διεκδικητή βάθρων.

Στο τέλος της χρονιάς, ο Acosta ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της KTM, ολοκληρώνοντας τη σεζόν στην 4η θέση της γενικής κατάταξης.

Beirer on Vinales

Για την KTM, η μεταγραφή του Vinales αποδείχθηκε πολλά παραπάνω από μια απλή αλλαγή αναβάτη, ήταν ο μοναδικός που κράτησε ζωντανή την πίστη στην μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ σε ένα κακό ξεκίνημα στο 2025, δείχνοντας την πορεία για να φτάσει το (παραδοσιακά) αυστριακό εργοστάσιο να διεκδικεί βάθρα στο 2ο μισό του πρωταθλήματος.