Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP 2026: Οι αρχιμηχανικοί όλων των ομάδων για τη νέα σεζόν

Με αλλαγές που έδωσαν τέλος σε κάποιες πολυετείς συνεργασίες
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

13/1/2026

Συνήθως τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν σχεδόν αποκλειστικά στους αναβάτες του MotoGP, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως εκείνοι έχουν μία σημαντική ομάδα τεχνικών πίσω τους που παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στο κάθε αποτέλεσμα με μπροστάρη τον αρχιμηχανικό του κάθε αναβάτη.

Οι αρχιμηχανικοί των ομάδων παίζουν έναν ιδιαίτερα κρίσιμο ρόλο στην επιτυχία ή αποτυχία μιας ομάδας και παρακάτω θα δούμε ποιοι είναι αυτοί λίγο πριν αρχίσει η νέα σεζόν.

 

Ducati Lenovo Team

Ξεκινώντας με τους Πρωταθλητές, ο Marc Marquez θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τον Marco Rigamonti μετά την επιτυχία της συνεργασίας τους που τους έφερε και τον τίτλο το 2025. Ο teammate του, Francesco Bagnaia θα είναι για 8η σεζόν με τον Christian Gabbarini.

 

BK8 Gresini Racing MotoGP

Ο Alex Marquez, που τερμάτισε δεύτερος το 2025, στοχεύει σε μια καλύτερη θέση το 2026 και θα συνεχίσει με τον Donatello Giovanotti, ενώ ο teammate του Fermin Aldeguer συνεχίζει με τον Frankie Carchedi που έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με τους Joan Mir, Fabio Di Giannantonio και Marc Marquez.

 

Aprilia Racing

Ο Marco Bezzecchi είχε μία εξαιρετική σεζόν το 2025 κατακτώντας την τρίτη θέση της γενικής κατάταξης και θα έχει ξανά δίπλα του τον Francesco Venturato. Ο Jorge Martin παραμένει με τον Daniele Romagnoli για έκτη σεζόν, έχοντας κατακτήσει μαζί τον τίτλο το 2024, πριν μετακομίσει στο εργοστάσιο της Noale.

 

Red Bull KTM Factory Racing

Ο Pedro Acosta και ο Paul Trevathan θα είναι μαζί το 2026, ενώ μία μεγάλη αλλαγή έχουμε όσον αφορά τον Brad Binder που μετά από δέκα χρόνια σταμάτησε την συνεργασία του με τον Andres Madrid και ο νέος του αρχιμηχανικός θα είναι ο Phil Marron που συνεργαζόταν με τον Toprak Razgatlioglu από το 2019, κατακτώντας τρεις τίτλους WorldSBK.

 

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

Ο Fabio Di Giannantonio θα συνεχίσει με τον Massimo Branchini για το 2026. Ο teammate του Franco Morbidelli έκανε μία πολύ καλή σεζόν και θα έχει πλάι του  τον Matteo Flamigni που έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με Marco Bezzecchi και Valentino Rossi.

 

Monster Energy Yamaha MotoGP

Τα πράγματα παραμένουν τα ίδια για την Yamaha που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη της V4 μοτοσυκλέτας, με τους Fabio Quartararo και Alex Rins να συνεχίζουν με τους Diego Gubellini και David Muñoz αντίστοιχα.

 

Trackhouse MotoGP Team

Ο Raul Fernandez κατέκτησε την 10η θέση γενικής και σημαντικό ρόλο στην επιτυχία αυτή έπαιξε και ο Noe Herrera, γι’ αυτό και συνεχίζουν μαζί. Το ίδιο ισχύει και για τον Ai Ogura, που θα έχει και πάλι τον Giovanni Mattarollo στο πλευρό του.

 

Honda LCR

Ο Johann Zarco ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της Honda το 2025 θα βασιστεί ξανά στην εμπειρία του David Garcia το 2026, ενώ ο rookie Diogo Moreira θα συνεργαστεί με τον πρώην αρχηγό της ομάδας του Somkiat Chantra, Klaus Nohles.

 

Honda HRC Castrol

Ο Christian Pupulin θα είναι ο αρχιμηχανικός του Luca Marini, ενώ ο teammate του Joan Mir θα παραμείνει με τον Santi Hernandez. Να σημειωθεί εδώ πως ο Hernandez είναι ο πρώην αρχιμηχανικός της ομάδας του Marc Marquez και συνεργάστηκε μαζί του μέχρι το τέλος του 2023, κατακτώντας μαζί έξι τίτλους MotoGP με τα χρώματα της Honda (2013, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019).

 

Red Bull KTM Tech 3

Ο Enea Bastianini δεν είχε μία καλή σεζόν και πέρυσι ο αρχιμηχανικός του Alberto Giribuola αντικαταστάθηκε από τον Xavi Palacin. Το 2026 θα έχει δίπλα του τον Andres Madrid, πρώην αρχιμηχανικό του Binder. Ο Maverick Viñales θα παραμείνει με τον Manuel Cazeaux, αλλά ο Ισπανός έχει προσθέσει στην ομάδα του τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Jorge Lorenzo.

 

Prima Pramac Yamaha MotoGP

Ο Jack Miller συνεχίζει να συνεργάζεται με τον Giacomo Guidotti, ενώ ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής WorldSBK Toprak Razgatlioglu θα έχει δίπλα του τον έμπειρο Alberto Giribuola, που αποχώρησε από την KTM.