Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

Ο Eric de Seynes νέος ιδιοκτήτης της Moto2 ομάδας της Fantic Racing!

Το καινούργιο εγχείρημα του δραστήριου πρώην CEO της Yamaha Motor Europe
Eric de Seynes, νέος ιδιοκτήτης της Fantic Moto2 Racing Team
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/1/2026

Ο Eric De Seynes έχει γράψει ιστορία ως ο πρώτος μη Ιάπωνας CEO της Yamaha Motor Europe, ενώ από το 2024 είναι Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Iwata στην Ευρώπη, και μέλος του διοικητικού συμβουλίου στην εταιρεία Decathlon. Τώρα, ο δραστήριος και παθιασμένος με τη μοτοσυκλέτα Γάλλος γίνεται ο νέος ιδιοκτήτης της Moto2 αγωνιστικής ομάδας της Fantic Racing.

Στη θητεία του ως CEO της Yamaha Europe, ο De Seynes είχε ενεργή ενασχόληση με τις αγωνιστικές δραστηριότητες της εταιρείας, που μεταξύ άλλων περιελάμβαναν και τα μεγάλα Πρωταθλήματα WorldSBK και MotoGP.

Αφού τώρα η Fantic Racing εξασφάλισε τον τίτλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ομάδων το 2025, η Fantic Racing Moto2 ανακοίνωσε στις 11/1 μια μεγάλη αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της, με τον Erid de Seynes να αναλαμβάνει το τιμόνι της για το 2026, με αναβάτες τους Barry Baltus και Tony Arbolino.

Μαζί με τον Mariano Roman, στη θέση του επικεφαλής αγώνων της Fantic, ο Stefano Bedon και ο Roberto Locatelli θα συνεχίσουν να ηγούνται της ομάδας ως Project Manager και Team Manager, αντίστοιχα. Με ένα καλά εδραιωμένο τεχνικό προσωπικό που θα παραμείνει για το 2026 και με αναβάτες τους Barry Baltus, τρίτος στη συνολική κατάταξη αναβατών του 2025, μαζί με τον νέο αναβάτη Tony Arbolino, ο οποίος έχει 29 βάθρα στην καριέρα του, συμπεριλαμβανομένων εννέα νικών, η Fantic Racing ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει μια άλλη σεζόν ως κορυφαία διεκδικήτρια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Moto2.

Eric de Seynes, ιδιοκτήτης της ομάδας: “Πρώτα απ' όλα, αυτή είναι μια ανθρώπινη ιστορία, που καθοδηγείται από το πάθος. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας μου, η μοτοσυκλέτα και ειδικά ο κόσμος των αγώνων μου έχουν δώσει πολλά. Το όραμά μου είναι να προστατεύσω αυτό το όνειρο των αγώνων, ώστε να συνεχίσει να εμπνέει την επόμενη γενιά. Από αυτή την άποψη, για μένα, η Moto2 είναι μια μαγική κατηγορία. Ενώ το MotoGP είναι ένας πολύ μοναδικός κόσμος, το Moto2 αντιπροσωπεύει την κορυφή αυτού που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε πυραμίδα των ‘normal’ αγώνων. Κοιτάζοντας τη μεγαλύτερη εικόνα, θέλω να υποστηρίξω το ταλέντο και την επόμενη γενιά που θα χτίσει το μέλλον του αθλήματος. Για να ενισχύσω την αξιοπιστία αυτής της δέσμευσης, το Moto2 είναι το σημείο αναφοράς. Με αυτό το πνεύμα επέλεξα να επενδύσω στην ομάδα, με πλήρη σεβασμό σε όλα όσα έχουν χτιστεί και επιτευχθεί μέχρι τώρα. Ο τίτλος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ομάδων που κατακτήθηκε την περασμένη σεζόν είναι μια επιπλέον απόδειξη του πόσο σταθερό είναι το συγκεκριμένο project. Ως ιδιοκτήτης της ομάδας, ο στόχος μου είναι να ενισχύσω αυτό το έργο: προσφέρω την πλήρη υποστήριξή μου σε μια νικήτρια ομάδα, στις αξίες του αθλήματος και στο πάθος που μοιραζόμαστε, καθώς και στους δύο αναβάτες που έχουν δεσμευτεί για το επόμενο έτος. Βρισκόμαστε μόλις στην αρχή αυτού του νέου ταξιδιού, με μακροπρόθεσμη προοπτική. Είμαστε έτοιμοι να εργαστούμε σκληρά και να αποδώσουμε. Πέρα από το να είμαστε μια νικήτρια ομάδα, θέλω επίσης να γίνουμε σημείο αναφοράς για τους οπαδούς που αγαπούν τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, προσφέροντας στις νέες γενιές την ευκαιρία να ζήσουν το όνειρο των αγώνων.”

Ετικέτες