Aleix Espargaro “Το Σάββατο, όταν πήγα για ύπνο, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα κέρδιζα τον αγώνα της Κυριακής”

Άλλο ο αγώνας Sprint Race του Σαββάτου άλλο ο κυρίως αγώνας της Κυριακής
motomag Aleix Espargaro “Το Σάββατο, όταν πήγα για ύπνο, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα κέρδιζα τον αγώνα. Ωστόσο ο χθεσινός αγώνας αποδείχτηκε εφιάλτης”
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

11/3/2024

Ο Aleix Espargaro μετά την τρίτη θέση που πέτυχε στον Sprint Race αγώνα του Σαββάτου στο Qatar σύμφωνα με τα λεγόμενα του ήταν βέβαιος πως θα κέρδιζε τον αγώνα της Κυριακής ωστόσο τα πράγματα για τον αναβάτη της Aprilia Racing την επόμενη ημέρα στο Qatar θύμιζαν περισσότερο εφιάλτη παρά ωραίο όνειρο.

Ο Espargaro μετά το βάθρο που σημείωσε το Σάββατο ήταν για πολλούς ένα εκ των φαβορί για να κερδίσουν τον αγώνα της Κυριακής ωστόσο μετά από τον πρώτο γύρο οι προβλέψεις πήγαν περίπατο ενώ σε κανένα σημείο του αγώνα δεν μπόρεσε να βρεθεί κοντά στον ανταγωνισμό με τον ίδιο να τερματίζει στην όγδοη θέση.

Ο αναβάτης της Aprilia Racing μετά το τέλος του αγώνα χαρακτήρισε την έλλειψη ρυθμού του την Κυριακή ντροπιαστική, λέγοντας ότι ένα πρόβλημα ελαστικών θα μπορούσε να είναι η μόνη λογική εξήγηση για τα προβλήματά που είχε.

Aleix Espargaro “Το Σάββατο, όταν πήγα για ύπνο, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα κέρδιζα τον αγώνα. Ωστόσο ο χθεσινός αγώνας αποδείχτηκε εφιάλτης”

"Είχα κάποιο πρόβλημα με το πίσω ελαστικό. Από τον γύρο προθέρμανσης ένιωσα ότι το πίσω ελαστικό ήταν σαν να βρίσκεται σε πάγο. Δεν είχε καθόλου πρόσφυση. Ήταν ένας εφιάλτης σε όλο τον αγώνα. Δεν μπορούσα να στρίψω, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Το βράδυ του Σαββάτου μετά το Sprint Race, όταν πήγα για ύπνο, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα κέρδιζα τον αγώνα της Κυριακής. Έτσι ένιωθα.

Αλλά ο αγώνας της Κυριακής ήταν ένας εφιάλτης. Ήμουν εξαιρετικά αργός, οπότε ήταν ντροπιαστικό. Πρέπει να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε με τη Michelin και με την ομάδα τι πήγε λάθος. Το Σάββατο, ήμουν πολύ γρήγορος. Ακόμη και στον τελευταίο γύρο ένιωθα ότι μπορούσα να κινηθώ στο 1.52, την Κυριακή σχεδόν έπεφτα σε κάθε στροφή. Ήμουν πολύ τυχερός που τερμάτισα στην πρώτη 10άδα".

Aleix Espargaro “Το Σάββατο, όταν πήγα για ύπνο, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα κέρδιζα τον αγώνα. Ωστόσο ο χθεσινός αγώνας αποδείχτηκε εφιάλτης”

Τα πράγματα όμως δεν κύλησαν καλά στο Qatar ούτε και για τον teammate του Espargaro, Maverick Vinales. Ο Vinales ο οποίος τερμάτισε δύο θέσεις πιο πίσω από τον Espargaro στην δέκατη θέση με τη σειρά του ανέφερε το τι πήγε στραβά.

"Φυσικά, δεν είμαι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα επειδή το επίπεδό μας είναι πολύ υψηλότερο. Έχουμε βελτιωθεί στον τομέα της εκκίνησης ωστόσο πρέπει να βρούμε λύσεις για το φρενάρισμα.

Ειδικά τώρα με την κάθετη δύναμη και τη διαφορά στην αεροδυναμική, το μπροστινό ελαστικό πιέζεται από τη λάθος πλευρά, οπότε πρέπει προσπαθήσουμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα. Γενικότερα δεν φθείρω το εμπρός ελαστικό με τον τρόπο που οδηγώ ωστόσο στο Qatar συνέβη το αντίθετο, αυτό είναι μία ένδειξη πως κάτι κάνουμε λάθος όσον αφορά στο στήσιμο της RS-GP.”

Με αμφότερους τους δύο αναβάτες της Aprilia Racing να δηλώνουν προβληματισμένοι από τα ελαστικά της Michelin στο Qatar, μένει να δούμε αν σε δύο εβδομάδες στην Πορτογαλία λυθούν τα συγκεκριμένα προβλήματα.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.