Αλλαγές στους κανονισμούς των MotoGP για το 2019

Αφορούν τις επανεκκινήσεις αγώνων
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

20/12/2018

Η επιτροπή των Grand Prix που συνεδρίασε διαδικτυακά στις 18 Δεκεμβρίου, αποτελούμενη από τους Carmelo Ezpeleta, Paul Duparc, Herve Poncharal και Takanao Tsubouchi, προχώρησε στις εξής αποφάσεις με άμεση ισχύ:
 

Η κατάταξη του αγώνα και η δυνατότητα επανεκκίνησης σε έναν αγώνα που έχει διακοπεί

Για την αποφυγή παρερμηνειών απ’ την πλευρά των ομάδων, των αναβατών, των εκφωνητών και άλλων μέσων ενημέρωσης, η επιτροπή των Grand Prix τροποποίησε τους κανονισμούς ώστε να τους αποσαφηνίσει καλύτερα.

Κατάταξη σε έναν διακεκομμένο αγώνα

Αν ο αλυτάρχης αποφασίσει να διακόψει τον αγώνα οποιαδήποτε στιγμή απ’ τον γύρο προθέρμανσης κι έπειτα, η κόκκινη σημαία θα εμφανίζεται στην γραμμή τερματισμού, σε όλα τα σημεία των κριτών και θα ανάψουν τα κόκκινα φώτα στην πίστα. Οι αναβάτες θα πρέπει άμεσα να επιβραδύνουν και να επιστρέψουν στα pits.
Τα αποτελέσματα θα είναι τα αποτελέσματα που πάρθηκαν απ’ το τελευταίο σημείο όπου ο πρωτοπόρος του αγώνα και όλοι οι άλλοι ενεργά αγωνιζόμενοι αναβάτες –που βρίσκονταν στον ίδιο γύρο- ολοκλήρωσαν έναν πλήρες γύρο χωρίς να έχει εμφανιστεί η κόκκινη σημαία.
Εξαιρέσεις:

1)   Αν ο αγώνας διακοπεί μετά την καρό σημαία θα ισχύσει η ακόλουθη διαδικασία:

·         Για όλους τους αναβάτες που είδαν την καρό σημαία πριν την διακοπή του αγώνα, θα δημιουργηθεί μια μερική κατάταξη βασισμένη στον τερματισμό του τελευταίου γύρου του αγώνα.

·         Για όλους τους αναβάτες που δεν είδαν την καρό σημαία πριν τη διακοπή του αγώνα, θα δημιουργηθεί μια μερική κατάταξη απ’ τον προτελευταίο γύρο του αγώνα.

·         Η τελική κατάταξη θα δημιουργηθεί απ’ τον συνδυασμό των δύο μερικών κατατάξεων βάσει της διαδικασίας γύρου/χρόνου.

2)    Σε έναν αγώνα που έχει διακοπεί, αν ο πρωτοπόρος του αγώνα και όλοι οι άλλοι ενεργοί αναβάτες που βρίσκονται στον ίδιο γύρο έχουν ολοκληρώσει έναν γύρο πριν την εμφάνιση της κόκκινης σημαίας και εκείνη την ώρα υπάρχει ένας αναβάτης στα pit, τα οποία κλείνουν λόγω της κόκκινης σημαίας χωρίς ο αναβάτης να περάσει το σημείο χρονομέτρησης, τα αποτελέσματα θα ληφθούν απ’ το τελευταίο σημείο χρονομέτρησης που πέρασαν ο πρωτοπόρος του αγώνα και όλοι οι άλλοι ενεργοί αναβάτες που βρίσκονταν στον ίδιο γύρο με αυτόν.

Εάν ένας αναβάτης έχει πρόβλημα με τον σένσορα χρονομέτρησής του, τα αποτελέσματα θα ληφθούν απ’ τον τελευταίο γύρο που υπήρξε μέτρηση.

Αν μέσα σε πέντε (5) λεπτά μετά την εμφάνιση της κόκκινης σημαίας, οι αναβάτες δεν έχουν μπει στα pits περνώντας απ’ την καθορισμένη είσοδο με το σημείο ελέγχου του χρόνου οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα τους, δεν θα καταταχθούν.

Μπορεί να υπάρξουν εξαιρέσεις σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις.

Για την κατηγορία των MotoGP – Κατατάξεις σε αγώνες που έχουν διακοπεί.

Οι κανονισμοί μέχρι στιγμής επιτρέπουν την πολλαπλή επανεκκίνηση των αγώνων MotoGP που έχουν διακοπεί με την πιθανότητα να πραγματοποιηθούν πολλές εκκινήσεις. Στην περίπτωση που δεν είναι δυνατή μία επανεκκίνηση, έχει αποφασιστεί ότι τα αποτελέσματα θα βασίζονται σε αυτά του προηγούμενου αγώνα αν έχουν ολοκληρωθεί πέντε (5) ή περισσότεροι γύροι.

Επανεκκίνηση ενός αγώνα που διακόπηκε

Οι θέσεις στη σχάρα εκκίνησης θα ορίζονται βάσει της σειράς τερματισμού του αγώνα πριν την διακοπή.

Οι αναβάτες που κατατάσσονται με διαφορά ενός γύρου θα ξεκινούν τον αγώνα απ’ τα pits.

Οι αναβάτες που κατατάσσονται με διαφορά δύο γύρων δεν θα έχουν το δικαίωμα επανεκκίνησης.

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.