Ανοιχτή επιστολή Ezpeleta: "Πράξτε υπεύθυνα"!

Παρότρυνση υπευθυνότητας και αισιοδοξία για το μέλλον
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

20/3/2020

Με την κατάσταση που επικρατεί παγκοσμίως λόγω της πανδημίας, ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta, δημοσίευσε μια ανοιχτή επιστολή για να μοιραστεί τις σκέψεις του για το μέλλον των αγώνων, να τονίσει τη σημασία των φιλάθλων και να μας παροτρύνει όλους να πράξουμε ανάλογα και υπεύθυνα, ώστε να ξεπεράσουμε τον κορωνοϊό όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Παρακάτω ακολουθεί η επιστολή του Ezpeleta.

 

"Αγαπητοί φίλοι,

Σήμερα, θα ξεκινούσε το αγωνιστικό τριήμερο της Ταϊλάνδης και θα ήταν ο δεύτερος αγώνας της φετινής σεζόν. Ολόκληρο τα paddock των MotoGP και το προσωπικό του θα έκανε αυτό που όλοι λαχταρούμε: Θα αγωνιζόταν. Θα θέλαμε πάρα πολύ να δούμε τους αναβάτες της κάθε κατηγορίας να μάχονται στην πίστα και να μας προσφέρουν θέαμα και μάχες μέχρι και την τελευταία στροφή, όπως γίνεται κάθε φορά στην Ταϊλάνδη.

Θα θέλαμε να δούμε όλα τα διεθνή μέλη των paddock να δουλεύουν σκληρά για τους φιλάθλους τόσο αυτούς που ταξιδεύουν από κάθε άκρη της γης για να βρεθούν στην πίστα και να απολαύσουν τον αγώνα από κοντά όσο και αυτούς που μας παρακολουθούν απ’ το σπίτι τους.

Η πανδημία του COVID-19 έχει εξαπλωθεί πλέον σε ολόκληρο το πλανήτη και η διεξαγωγή των αγώνων του πρωταθλήματος είναι πλέον αδύνατη, λόγω των προληπτικών μέτρων που έχουν λάβει οι εκάστοτε Κυβερνήσεις για την προστασία και την υγεία των πολιτών τους. Γι' αυτό τώρα, πέρα από κάθε άλλη φορά, θα πρέπει να κατανοήσουμε πλήρως την ευθύνη μας και να υποστηρίξουμε ο ένας τον άλλον, ακολουθώντας τους περιορισμούς και τις συστάσεις των Αρχών για το καλό όλων μας. Ο κορωνοϊός πλέον έχει καταφέρει να σταματήσει τη Γη να κινείται και είναι άγνωστο το πότε θα επιστρέψουμε στους φυσιολογικούς μας ρυθμούς. Αλλά είμαστε σίγουροι ότι όχι μόνο θα καταφέρουμε να επιστρέψουμε στη καθημερινότητά μας, αλλά θα επανέλθουμε δριμύτεροι και πιο δυνατοί από ποτέ. Πρόκειται για ένα προσωρινό διάλειμμα του Πρωταθλήματος και θέλω να πω σε όλους ότι δεν χρειάζεται να χάνουμε την ψυχραιμία και την αυτοπεποίθησή μας.

Από την εποχή που η Dorna ανέλαβε την διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Grand Prix, πριν από 29 ολόκληρες σεζόν, ήταν ξεκάθαρο πως η αποστολή μας ήταν οι αγώνες και θα συνεχίσουμε με τον ίδιο στόχο. Ο ανταγωνισμός κυλά στο αίμα μας και δεν μπορώ να φανταστώ ότι υπάρχει κάποιο σενάριο ικανό να μας σταματήσει απ’ το να κάνουμε αυτό που ξέρουμε: Να αγωνιζόμαστε. Ο COVID-19 έχει επηρεάσει όλα τα πρωταθλήματα και η πανδημία έπληξε και την αρχή των MotoGP. Όμως θα ανταπεξέλθουμε και οι αγώνες μοτοσυκλέτας θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να πραγματοποιούνται – όπως έκαναν πάντα απ’ την αρχή της Ιστορίας τους, το 1949.

Παρά τις προκλήσεις που έχουμε κληθεί να αντιμετωπίσουμε παραμένουμε χαρούμενοι και περήφανοι, γνωρίζοντας ότι οι αγώνες μοτοσυκλέτας είναι στο απόγειο της Ιστορίας τους – όπως αποδείχτηκε μέσα απ’ τις χειμερινές δοκιμές των MotoGP, όπου οι χρόνοι των αναβατών ήταν πιο ανταγωνιστικοί από ποτέ. Στο Qatar, πήραμε μια γεύση χάρη στους εκπληκτικούς αγώνες που μας χάρισαν οι Moto2 και Moto3 – οι οποίοι ήταν μόλις το ορεκτικό απ’ αυτά που περιμένουμε.

Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με τα Motul WSBK, αν και ευτυχώς καταφέραμε να δούμε τον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος στην Αυστραλία – και τι αγώνα...! Τα FIM Enel MotoE World Cup, FIM Moto3 Junior World Championship και κάθε άλλο Κύπελλο και πρόγραμμα που οδηγεί στο δρόμο για τα MotoGP έχει δεχτεί αλλαγές στο ημερολόγιό του και κάνουμε ότι μπορούμε για την ομαλή διεξαγωγή τους βάσει των δυνατοτήτων μας.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τις FIM και IRTA, τους κατασκευαστές, τους αναβάτες από όλα τα πρωταθλήματα, τα μέλη των ομάδων, τους διοργανωτές, τους χορηγούς, τις διαδικτυακές και τηλεοπτικές πλατφόρμες, τον Ειδικό Τύπο και κάθε έναν εργαζόμενο της Dorna που βρίσκονται σε κάθε άκρη της γης, για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν την όλη κατάσταση με τρομερή υπομονή, επαγγελματισμό και πραγματική κατανόηση. Είναι μεγάλη μας τιμή και χαρά που έχουμε τόσο αξιόλογους συνεργάτες.

Όλα αυτά γίνονται για να σιγουρευτούμε ότι θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε και να προσφέρουμε απίστευτες στιγμές έντασης στους φίλαθλους το συντομότερο δυνατόν. Η δίψα τους είναι ακόρεστη και μας ακολουθούν πιστά από πίστα σε πίστα ή μέσα απ’ τις πλατφόρμες που έχουμε. Σε εσάς οφείλουμε την απίστευτη Ιστορία που έχουν μέχρι σήμερα οι αγώνες μοτοσυκλέτας.

Οπότε για όλους τους φιλάθλους εκεί έξω, απομένει μόνο ένα πράγμα να σας πω: Ανυπομονούμε να σας ξαναδούμε σύντομα στην πίστα!"

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.