Άρση περιορισμών και προπονήσεις με μοτοσυκλέτα μετά τον κορωνοϊό

Τίποτα τελεσίδικο ακόμη
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/5/2020

Βιαζόμαστε για την έναρξη της αγωνιστικής σεζόν, ενώ η χρονιά έχει φτάσει ήδη στην μέση, που θα την πατήσουμε σαν τον σκύλο που είχε καιρό να βγει βόλτα. Θα ορμήσει στον δρόμο αλαφιασμένος και θα τον πατήσουν τα αυτοκίνητα… Σε μία αγωνιστική σεζόν που για τα εθνικά πρωταθλήματα δεν έχει ξεφύγει από τον κίνδυνο να μην ξεκινήσει ποτέ για φέτος, ή να μείνει στην αρχή της όπως στο Motocross, οι αγωνιζόμενοι παλιοί και νέοι, αντιμετωπίζουν την αυριανή άρση των πρώτων μέτρων, σαν το κόψιμο της αλυσίδας που μας σφίγγει -όλους μας- τον λαιμό τόσο καιρό. Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και δεν γίνεται αύριο να ξεχυθούμε δεξιά και αριστερά και προς το παρόν κανείς δεν επιτρέπεται να βρεθεί σε πίστες για προπόνηση. Ο τρόπος που θα γίνουν όλα αυτά αναμένεται να αποσαφηνιστεί από αύριο, κατά την συνεδρίαση της επιστημονικής επιτροπής για τον αθλητισμό που έχει συσταθεί παρά τον Υφυπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού Λευτέρη Κ. Αυγενάκη.

Μέχρι να υπάρξει σαφή απάντηση από τον Υφυπουργό και την επιστημονική επιτροπή σχετικά με τον τρόπο που θα γίνονται οι προπονήσεις, και ακριβώς τι εννοούμε προπόνηση στην Ελλάδα, ή ποιον θεωρούμε αγωνιζόμενο το 2020, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως έχει την απάντηση για το τι θα ισχύει με τις προπονήσεις! Κι αυτή η απάντηση – δυστυχώς- δεν είναι σίγουρο πως θα μπορέσει να δοθεί αύριο, Δευτέρα 4 Μαΐου.

Κι αυτό γιατί η μοτοσυκλέτα, όπως συμβαίνει κάθε φορά σε αυτό τον τόπο, είναι μία υποκατηγορία που βαριέται να ρίξει άπλετο φως ο Υφυπουργός, πρώτα γιατί δεν την γνωρίζει, κι έπειτα γιατί αν ακούσει πόσοι λίγοι ασχολούνται με αυτό το πράγμα, θα χασμουρηθεί (δικαίως?) και θα πάει παρά κάτω. Για να μην γελιόμαστε: Η επιστημονική επιτροπή θα κληθεί να μιλήσει για προπονήσεις με βάση τον στίβο, την εκπροσώπηση στους Ολυμπιακούς Αγώνες, το ποδόσφαιρο κτλ, αθλήματα που διαφέρουν έτη φωτός από την μοτοσυκλετα – προφανώς- ξεκινώντας από τους χώρους προπονήσεων.

Θέτοντας κανόνες και όρια για τον στίβο ή το ποδόσφαιρο η μοτοσυκλέτα θα βγει εξ αρχής εκτός, για τον απλούστατο λόγο πως δεν υπάρχει μέρος που να πληροί τους κανόνες ενός σταδίου ή να έχει το προσωπικό ενός σταδίου για να κάνει όλα όσα έχει εισηγηθεί η επιστημονική επιτροπή. Οι ομοσπονδίες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας – μας ενδιαφέρει εδώ το αυτοκίνητο καθώς τα ίδια προβλήματα θα κληθεί να λύσει- προσπαθούν να επιστήσουν την προσοχή της επιτροπής στις ιδιαιτερότητες του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Αν και σε αυτό το κομμάτι ο μηχανοκίνητος αθλητισμός δεν αντιμετωπιστεί ξεχωριστά, με βάση τις πραγματικές του δυνατότητες, τότε το πρόβλημα μετά την Δεύτερα θα είναι τεράστιο!

Αρχικά λοιπόν η επιστημονική επιτροπή έκανε λόγο για έγκριση της ομοσπονδίας σε πίστες που φέρουν ορισμένα χαρακτηριστικά που απλά δεν υφίστανται για τα Ελληνικά δεδομένα! Η αρχική τους σκέψη είναι να υπάρχει πρόστιμο για παραβιάσεις υγειονομικών κανονισμών αλλά και πρόστιμο για προπονήσεις αγωνιζομένων που δεν πρόκειται να αγωνιστούν αυτή την χρονιά. Την ίδια ώρα που το Υπουργείο δεν θέλει να ακούσει την λέξη αγώνες και δεν είναι καθόλου σίγουρο πως τα εθνικά πρωταθλήματα θα τα καταφέρουν φέτος να διεξαχθούν!

Εδώ και μία εβδομάδα που συνεδριάζει για το θέμα και δεν θα το πιάσει αύριο για πρώτη φορά, απλά αύριο πιστεύει πως θα βγει απόφαση πράγμα αμφίβολο, η επιστημονική επιτροπή δίνει βαρύτητα στον αθλητισμό γενικά και όχι ειδικά για τον μηχανοκίνητο. Μέχρι να γίνει αυτό, οποιαδήποτε γενική απόφαση θα είναι πρακτικά αδύνατο να ακολουθηθεί ειδικά, κι έτσι ο ρόλος εδώ των ομοσπονδιών είναι να επιστήσουν την προσοχή και να απαιτήσουν απαντήσεις στα δεκάδες ερωτήματα.

Στο κομμάτι της μοτοσυκλέτας που μας αφορά, έχοντας επικοινωνήσει με την ΑΜΟΤΟΕ, περιμένουμε την εξέλιξη των εν αναμονή αποφάσεων, προς το παρόν όμως τα πράγματα για τις προπονήσεις με μοτοσυκλέτα δεν έχουν ξεκαθαρίσει, ενώ εξακολουθεί να υφίσταται και ο περιορισμός μετακινήσεων. Δυστυχώς δεν μπορούμε να βρεθούμε από αύριο στις Σέρρες δηλαδή, αλλά ανυπομονούμε για την στιγμή που χωρίς την γκιλοτίνα ενός βαρύ προστίμου, θα μπορούμε να το κάνουμε…

Στο δελτίο τύπου που εξέδωσε το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, αναφέρει ρητά πως θα επιτραπούν οι προπονήσεις για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό από 5 Μαΐου όμως όλες οι προδιαγραφές που αναφέρονται ως εκεί αφήνουν τον μηχανοκίνητο αθλητισμό ακάλυπτο. Μέχρι να αποσαφηνιστεί αυτό το πλαίσιο -και μακάρι να γίνει αύριο- χρειάζεται υπομονή. 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.