Carmelo Ezpeleta: Το μέλλον MotoGP & SBK. Γιατί δεν έδωσε θέση στην Kawasaki

… και γιατί δεν σηκώνει το τηλέφωνο ο Rossi
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/2/2020

Το μεγάλο αφεντικό της Dorna έδωσε πριν λίγες ημέρες μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη, όπου όχι μόνο αποκαλύπτει τα σχέδια για το μέλλον των MotoGP και των SBK, αλλά και δημοσιοποιεί γεγονότα που αφορούν συγκεκριμένες ομάδες, εταιρείες και αναβάτες. Πραγματικά είναι πολύ δύσκολο να βρεις έναν γενικό τίτλο για όσα λέει ο Carmelo Ezpeleta, καθώς απαντά με ευθύτητα σε όλα τα καυτά θέματα των αγώνων μοτοσυκλέτας.

Από τα οικονομικά στοιχεία των ομάδων, από ποιες εταιρείες μπορούν να συμμετέχουν στα MotoGP, έως το μέλλον του Rossi και την υπόθεση doping του Iannone, οι απόψεις του Ezpeleta είναι κάθε μία της μια είδηση για ξεχωριστό άρθρο. Ας ξεκινήσουμε από την άποψή του για τον σαφή διαχωρισμό των MotoGP και των SBK. Ο Ezpeleta είπε πως για την Dorna, τα MotoGP είναι ξεκάθαρα το No1 πρωτάθλημα και τα SBK είναι η No2 κατηγορία. Αυτό εξόργισε πολύ κόσμο, που θεωρεί πως τα SBK πρέπει να έχουν την ίδια βαρύτητα.

Όμως η απόφαση της Dorna να αγοράσει τα δικαιώματα των SBK από την Flamini βασιζόταν εξ αρχής σε αυτό το σκεπτικό. Έτσι όταν η Kawasaki ζήτησε από την Dorna να συμμετάσχει σε μερικούς αγώνες των MotoGP ως Wild Cart ο Jonathan Rea με την ZX10RR, η απάντηση ήταν αρνητική. Οι λόγοι της άρνησης είναι ξεκάθαρα οικονομικής φύσεως σύμφωνα με τον Ezpeleta και στόχος του είναι να προστατέψει τα συμφέροντα των ομάδων που ήδη συμμετέχουν στα MotoGP. Οι ομάδες των MotoGP χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, τις εργοστασιακές και τις ανεξάρτητες δορυφορικές. Κάθε ομάδα υπογράφει συμβόλαιο συμμετοχής με την Dorna, το οποίο περιέχει οικονομικές υποχρεώσεις αλλά και οικονομικές απολαβές για τις δύο πλευρές.

Τα συμβόλαια αυτά σε συνδυασμό με τον περιορισμό των συμμετοχών σε κάθε αγώνα, είναι το βασικό εργαλείο των ομάδων για να πάρουν (πολλά…) χρήματα από όσους θέλουν να διαφημιστούν στα φαίρινγκ των μοτοσυκλετών τους. Αν μπορούσε ο καθένας να συμμετέχει επιλεκτικά σε αγώνες των MotoGP, αυτομάτως θα γινόταν ένα χάος με τους χορηγούς. Δηλαδή αν επέτρεπαν στην Kawasaki να τρέχει όποτε ήθελε στα MotoGP, αυτομάτως θα υποβαθμιζόταν η αξία του συμβολαίου συμμετοχής, που έχουν στα χέρια τους οι ομάδες των MotoGP και τις δεσμεύει να ακολουθούν όλο το πρωτάθλημα:

Η απάντηση στην Kawasaki ήταν αρνητική, διότι αυτή τη στιγμή έχουμε καταφέρει η θέση μιας ομάδας στα MotoGP να έχει πραγματική εμπορική αξία. (Όντως η KTM έπρεπε να πληρώσει την Tech 3 για να μπορέσει να έχει 4 μοτοσυκλέτες στο πρωτάθλημα και δεν μπορούσε να φτιάξει δεύτερη δική της ομάδα).

Οι συμμετοχές Wild Card θα παραμείνουν προνόμοιο μόνο για τις ομάδες που ήδη συμμετέχουν στο πρωτάθλημα”, συμπλήρωσε. Αυτό με την σειρά του σημαίνει πως αν η Kawasaki, BMW ή οποιαδήποτε άλλη εταιρεία θέλει να μπει στα MotoGP θα πρέπει να πληρώσει μια δορυφορική ομάδα που ήδη έχει συμβόλαιο συμμετοχής με την Dorna, όπως είναι η LCR, η Avintia, η Pramac κ.τ.λ. Οι θέσεις είναι συμπληρωμένες και σύμφωνα με όσα θα ισχύσουν από το 2022 έως το 2026, οι δορυφορικές ομάδες θα πάρουν 1,5 εκ ευρώ από την Dorna, αντί για το 1εκ. που παίρνουν έως τώρα, δηλαδή θα καλύπτει σχεδόν το μισό κόστος ενοικίασης μιας μοτοσυκλέτας που ανέρχεται περίπου στα 2-2,5εκ. ευρώ. Ταυτόχρονα όλες οι ομάδες θα πάρουν επιπλέον χρήματα για τους δύο αγώνες που θα προστεθούν στο ημερολόγιο και θα είναι στην Ασία!

Τα εργοστάσια και η Dorna θέλουν να εκμεταλλευτούν εμπορικά τις τεράστιες πληθυσμιακά αγορές τις Ασίας και σύμφωνα με τον Ezpeleta, όσες πίστες προστεθούν στην Ασία θα αφαιρεθούν από εκείνες της Ιβηρικής Χερσονήσου με το σύστημα rotation. Μιλάει για το γεωγραφικό φάσμα της Ιβηρικής Χερσονήσου, βάζοντας μέσα σε αυτές τις πίστες και το Portimao της Πορτογαλίας, που μέχρι τώρα ήταν μόνο στο πρόγραμμα των SBK. Δεν αποκάλυψε για ποιες πίστες τις Ασίας μιλάει, αλλά είπε πως οι αποφάσεις έχουν παρθεί ήδη. Προφανώς και η Ινδονησία είναι μία από αυτές, το ζήτημα ήταν να κατονομάσει τις υπόλοιπες. Κι αν για κάποιους όλα αυτά τα διαδικαστικά θέματα δεν έχουν τόσο πιπεράτη γεύση, το αφεντικό της Dorna φρόντισε να πει και δύο ιστορίες πίσω από τη σκηνή με κεντρικούς ήρωες τον Valentino Rossi, τον Alvaro Bautista και τον Andrea Iannone. Ο Rossi για τον Ezpeleta είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο των MotoGP, τόσο σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο, όσο και σε εμπορικό επίπεδο.

Η εταιρεία VR46 έχει τόσες εμπορικές και αγωνιστικές δραστηριότητες που ο Valentino Rossi μπορεί να επιλέξει όποιον δρόμο θέλει για το μέλλον του. Ο Ezpeleta είπε πως μιλώντας με τον Rossi κατάλαβε πως ο Ιταλός superstar δεν σκοπεύει να ζητήσει από την Dorna να φτιάξει δική του ομάδα στα MotoGP, όμως την ίδια στιγμή δεν απέκλεισε την περίπτωση να του το ζητήσει στο μέλλον. Είπε επίσης πως η ηλικία του Rossi δεν πρέπει να αποτελέσει κριτήριο για την αποχώρησή του από τους αγώνες. “Από φυσική κατάσταση, τώρα είναι πιο δυνατός παρά ποτέ! Γιατί τώρα γυμνάζεται ενώ παλιά όχι. (?)

Εκτιμώ τον Rossi και έχουμε μια σχέση αλληλοσεβασμού, έστω κι αν δεν μου απαντάει στα τηλέφωνα! Θα τον πάρω για τα γενέθλια του και ξέρω από τώρα πως δεν θα το σηκώσει. Ξέρω επίσης πως αργότερα θα με πάρει εκείνος πίσω. Έτσι κάνει πάντα. ” Με αφορμή την φιλολογία γύρω από την αποχώρηση του Rossi, ο Ezpeleta αποκάλυψε πως εκείνος ήταν που πίεσε τον Bautista να μην σταματήσει και να πάει στα SBK. Βγάζει περισσότερα χρήματα απ’ ότι θα έβγαζε αν έμενε σε κάποια μικρή ομάδα των MotoGP”! Σε ότι αφορά την υπόθεση του Iannone, ο Ezpeleta πιστεύει πως ο Ιταλός αναβάτης δεν προσπάθησε να κρύψει κάτι κι αυτό είναι πειστήριο που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας.”Έδωσε αμέσως δείγμα όταν του ζητήθηκε. Αυτό το επιβεβαιώνω με απόλυτη σιγουριά. Πιστεύω πως αν ήθελε να κρύψει κάτι θα καθυστερούσε τη δειγματοληψία ώστε να πιεί νερό και να αλλάξει την περιεκτικότητα των ούρων. Έκανε και το τεστ με τα μαλλιά και περιμένουμε τα αποτελέσματα. Η FIM πρέπει να φτιάξει δική της λίστα με ποιες ουσίες απαγορεύονται και ποιες όχι, αντί να έχουμε την ίδια με του κλασσικού αθλητισμού”.      

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.