Δοκιμές Qatar Moto2 & Moto3: Έσπασαν ρεκόρ

Στην τελική ευθεία για το πρωτάθλημα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/3/2019

Μια βδομάδα μετά τις επίσημες δοκιμές της MotoGP κατηγορίας, ήταν η σειρά των αναβατών της Moto2 και Moto3 να μπουν στην πίστα του Qatar και να δοκιμάσουν τις μοτοσυκλέτες τους. Οι άνεμοι την πρώτη μέρα ήταν αρκετά ισχυροί με ταχύτητες που ξεπερνούσαν τα 30km/h δυσκολεύοντας το έργο των αναβατών, όμως τις υπόλοιπες μέρες τα καιρικά φαινόμενα μειώθηκαν αισθητά.

Moto2

Οι ισχυροί άνεμοι δεν είχαν τόσο έντονη επίδραση στις μοτοσυκλέτες της μεσαίας κατηγορίας, αλλά παρ’ όλα αυτά εμπόδιζαν τους αναβάτες να επικεντρωθούν στις δοκιμές τους. Να σας θυμίσουμε πως από φέτος οι μοτοσυκλέτες της Moto2 χρησιμοποιούν τον νέο τρικύλινδρο κινητήρα της Triumph που βασίστηκε πάνω σ’ αυτόν του Street Triple 765, κι ως εκ τούτου το πρωτάθλημα είναι αρκετά ανανεωμένο! Ο Brad Binder κατάφερε να κυριαρχήσει την πρώτη μέρα, ενώ στην τελευταία έξοδο στην πίστα έσπασε και το φράγμα των δύο λεπτών, όντας ο μοναδικός αναβάτης που το κατάφερε εκίνη την μέρα. Τέσσερα δέκατα πίσω του στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Sam Lowes, κρατώντας οριακά στην ουρά του τον Iker Lecuona με διαφορά δύο εκατοστά του δευτερολέπτου! Ο Jorge Navarro που μέχρι εκείνη την ώρα βρισκόταν πίσω του, δεν κατάφερε να αυξήσει τους ρυθμούς του με αποτέλεσμα να ολοκληρώσει τη μέρα του στην τέταρτη θέση. Την πεντάδα ολοκλήρωσε ο Alex Marquez.

Με τις συνθήκες να καλυτερεύουν τη δεύτερη μέρα, οι χρόνοι των αναβατών δεν άργησαν να πέσουν. Απ’ την αρχή κιόλας οι εννέα πρώτοι είχαν ήδη σπάσει το φράγμα των δύο λεπτών, με τον Remy Gardner να βρίσκεται στην κορυφή και πολύ κοντά στο να πέσει και κάτω απ’ το 1:59. Στη συνέχεια κατάφερε να ολοκληρώσει το εγχείρημά του, όμως ο Sam Lowes κατόρθωσε να τεθεί επικεφαλής του πίνακα με ελάχιστη διαφορά, ενώ οι δυο τους ήταν οι μοναδικοί που γύρισαν στο 1:58 μέχρι το τέλος της ημέρας, σπάζοντας το ρεκόρ του καλύτερου γύρου που είχε πετύχει ο Jonas Folger πριν από τρία χρόνια. Μέχρι το τέλος, οι υπόλοιποι αναβάτες δεν κατάφεραν να πέσουν κάτω απ’ το 1:59, παρά το γεγονός ότι είχαν την ευκαιρία να το επιχειρήσουν ανενόχλητοι, αφού τόσο ο Lowes όσο κι ο Gardner δεν βγήκαν ξανά στην πίστα. Τρίτος στον πίνακα βρέθηκε ο Jorge Martin που μαζί με το ρεκόρ του Folger έσπασε και την κυριαρχία της Kalex στον πίνακα. O Xavi Vierge βρισκόταν πολύ κοντά του στην τέταρτη θέση, ενώ την πεντάδα συμπλήρωσε ο Alex Marquez.

Η τελευταία μέρα είχε τις πιο ήπιες καιρικές συνθήκες συγκριτικά με τις δύο προηγούμενες, με αποτέλεσμα περισσότεροι αναβάτες να γυρίζουν κάτω απ’ το 1:59, αποδεικνύοντας πως με τον κινητήρα της Triumph οι μοτοσυκλέτες της Moto2 είναι πιο γρήγορες απ’ ότι παλιότερα. Μέχρι το τέλος της ημέρας, πάνω από 20 αναβάτες γυρίζαν κάτω απ’ τα δυο λεπτά, ενώ οι 10 πρώτοι ήταν κάτω απ’ το 1:59 με τον Brad Binder να κλείνει οριακά τη δεκάδα, καθώς ο ταχύτερος χρόνος του ήταν στο 1:59,999. Στην ένατη θέση ήταν ο Luca Marini –ο ετεροθαλής αδερφός του Rossi- έχοντας μπροστά του Alex Marquez στην όγδοη θέση, θυμίζοντας την διαμάχη που έχουν μεταξύ τους οι μεγαλύτεροι αδερφοί τους. Ο Jorge Navarro ήταν ο μόνος που μπόρεσε να μπει εμβόλιμος μεταξύ της κυριαρχίας της Kalex στις κορυφαίες θέσεις, ολοκληρώνοντας τις δοκιμές του έβδομος. Μπροστά του ήταν ο Xavi Vierge, ενώ ο Marcel Schrotter έκλεισε την πεντάδα. Ο Augusto Fernandez για μόλις 2 χιλιοστά του δευτερολέπτου δεν κατάφερε να βρεθεί εντός της τριάδας, με τον Gardner να καταλαμβάνει τη τρίτη θέση. Ο Tom Luthi βρέθηκε δεύτερος, ενώ ο Sam Lowes ήταν ο πιο γρήγορος. Το φετινό πρωτάθλημα της Moto2 έρχεται άκρως ανανεωμένο τόσο λόγω του νέου κινητήρα όσο και με τους νέους αναβάτες που την πλαισιώνουν, προσδίδοντας έτσι επιπλέον ενδιαφέρον.

Moto3
Ο κυρίαρχος για τα δύο πρώτα σκέλη των δοκιμών της μικρότερης κατηγορίας ήταν ο αναβάτης που πέρσι έπαιξε κορόνα γράμματα την καριέρα του στους αγώνες, τραβώντας την μανέτα της μοτοσυκλέτας του Manzi στον αγώνα της Moto2 στο Misano, Romano Fenati. Η εμπειρία που απέκτησε απ’ την συμμετοχή του στην Moto2 του έδωσε ένα μικρό προβάδισμα για να βρεθεί στην κορυφή των χρονομετρήσεων, όμως δεν παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος, αφού ο team mate του Tony Arbolino κατάφερε να τον ξεπεράσει στο τελευταίο σκέλος των δοκιμών. Γενικότερα την πρώτη μέρα των δοκιμών κυριάρχηασαν οι αναβάτες της Honda, με τις οκτώ πρώτες θέσεις να συμπληρώνονται απ’ αυτούς. Ο Lorenzo Dalla Porta βρέθηκε στην τρίτη θέση του πίνακα, έχοντας μισό δευτερόλεπτο διαφορά απ’ τον Fenati και με τον Macros Ramirez να βρίσκεται σχεδόν κολλητά πίσω του. Ο Kazuki Masaki ήταν ο μοναδικός αναβάτης εντός δεκάδας που κατάφερε να σπάσει την κυριαρχία της Honda και ήταν ο πιο γρήγορος αναβάτης της KTM. Ο Can Ocnu που πέρσι είχε κάνει το ντεμπούτο του ως πρωτοεμφανιζόμενος στον τελευταίο αγώνα της Moto3 όντας και ο μικρότερος σε ηλικία αναβάτης με νίκη στην κατηγορία, βρέθηκε μόλις δύο θέσεις πριν το τέλος του πίνακα.

Με τα ισχυρούς ανέμους να κοπάζουν την δεύτερη μέρα, οι αναβάτες κατάφεραν να βελτιώσουν τους χρόνους τους και να βρουν το ρυθμό τους πιο εύκολα. Ως εκ τούτου, έθεσαν πιο γρήγορους χρόνους στον πίνακα και οι αναβάτες της KTM κατάφεραν να βρεθούν εντός της τριάδας στο τέλος της ημέρας, με τον Aron Canet να έχει από μικρή έως ελάχιστη διαφορά απ’ τους δύο πρώτους. Την έκτη θέση κατέλαβε ο Darryn Binder, ενώ όγδοος ήταν ο Kazuki Masaki ολοκληρώνοντας την παρουσία της KTM στις δέκα πρώτες θέσεις. Ο πιο γρήγορος αναβάτης ήταν για ακόμη μια φορά ο Romano Fenati που απ’ το πρώτο κιόλας σκέλος βρέθηκε στην κορυφή και δεν μετακινήθηκε απ’ αυτή. Στο πρώτο σκέλος τον πλησίασε ο Niccolo Antonelli, όμως οι χρόνοι του στο τέλος της ημέρας τον τοποθέτησαν στην τελευταία θέση της δεκάδας. Προς το τέλος ο Lorenzo Dalla Porta κατάφερε να γράψει τον πιο γρήγορο χρόνο του, ερχόμενος δεύτερος όπου και παρέμεινε μέχρι την έναρξη του τρίτου σκέλους. Ο Tony Arbolino ήρθε δεύτερος με αποτέλεσμα να ανταλλάζει ουσιαστικά θέσεις με τον team mate του, Fenati, συγκριτικά με την πρώτη μέρα.

Στην τελευταία μέρα των δοκιμών για την μικρότερη κατηγορία, οι αναβάτες είχαν βρει πλήρως τον ρυθμό τους και οι δύο πρώτοι απ’ αυτούς κατάφεραν να σπάσουν και το ρεκόρ του καλύτερου γύρου που είχε πετύχει πέρσι ο Jorge Martin. Η εικόνα των δοκιμών όμως ήταν διαφορετική συγκριτικά με τις προηγούμενες μέρες, καθώς στην αρχή ο Kazuki Masaki βρέθηκε στην κορυφή γράφοντας τον καλύτερο χρόνο του. Όμως δεν κατάφερε να αυξήσει τον ρυθμό του για το υπόλοιπο της ημέρας και εν τέλει βρέθηκε τρείς θέσεις κάτω απ’ τη δεκάδα. Από εκείνο το χρονικό σημείο και μετά, η δεκάδα του πίνακα των χρονομετρήσεων άρχισε να συμπληρώνεται με περισσότερους αναβάτες της Honda στις κορυφαίες θέσεις, κάτι που αποδεικνύει πως η ιαπωνική εταιρεία έχει εξελίξει αρκετά τους κινητήρες της ώστε να παρέχουν βελτιωμένους ρυθμούς επιτάχυνσης και ελαφρώς περισσότερη ιπποδύναμη, δίνοντας ένα μικρό πλεονέκτημα στους αναβάτες της. Μέχρι το τέλος των δοκιμών ο Fenati βρισκόταν στην κορυφή, αποτελώντας τον κυρίαρχο του τριήμερου από πλευράς επιδόσεων, με τον ομόσταβλό του να βρίσκεται πίσω του με ελάχιστη διαφορά. Ο Aron Canet βρέθηκε για άλλη μια φορά στην τρίτη θέση, διατηρώντας πίσω του τον Dalla Porta, ενώ ο Antonelli ολοκλήρωσε την πεντάδα.

Οι αναβάτες της Moto3 -όπως κι εμείς- μετράνε μέρες μέχρι την έναρξη του πρωταθλήματος κι όπως όλα δείχνουν η μάχη για τον τίτλο της μικρότερης κατηγορίας θα είναι γεμάτη θέαμα. Ο Romano Fenati με την περισσότερη εμπειρία που έχει συγκριτικά με τους υπόλοιπους αναβάτες, έχει όλα τα φόντα να βρεθεί στις κορυφαίες θέσεις της κατάταξης, όμως το θέμα είναι κατά πόσο θα καταφέρει να αξιοποιήσει την ευκαιρία που του δόθηκε ώστε να αφήσει πίσω του το παρελθόν. Με τους περσινούς κορυφαίους αναβάτες να έχουν πάρει τις μεταγραφές τους στις μεγαλύτερες κατηγορίες, το πεδίο για τον Dalla Porta στην κατάκτηση του τίτλου γίνεται πιο ξεκάθαρο και φέτος τ’ όνομά του θα έχει εντονότερη παρουσία στο βάθρο. Τόσο το ντεμπούτο όσο και η πορεία του Can Ocnu στο φετινό πρωτάθλημα αποτελούν άλλο ένα στοιχείο άξιο προσοχής, καθώς η εξέλιξή του νεαρού αναβάτη σ’ ένα ως, επί το πλείστον, ισπανοκρατούμενο άθλημα, είναι άκρως ενδιαφέρουσα. 

Επίσημες χρονομετρήσεις της Moto2 της τελευταίας μέρας.

1.     Sam Lowes GBR Federal Oil Gresini Moto2 (Kalex) 1m 58,439s

2.     Tom Luthi SWI Dynavolt Intact GP (Kalex) 1m 58,663s

3.     Remy Gardner AUS ONEXOX TKKR SAG Team (Kalex) 1m 58,755s

4.     Augusto Fernandez SPA FlexBox HP 40 (Kalex) 1m 58,757s

5.     Marcel Schrotter GER Dynavolt Intact GP (Kalex) 1m 58,787s

6.     Xavi Vierge SPA EG 0.0 Marc VDS (Kalex) 1m 58,880s

7.     Jorge Navarro SPA +Ego Speed Up (Speed Up) 1m 58,923s

8.     Alex Marquez SPA EG 0.0 Marc VDS (Kalex) 1m 58,948s

9.     Luca Marini ITA SKY Racing Team VR46 (Kalex) 1m 58,980s

10.    Brad Binder RSA Red Bull KTM Ajo (KTM) 1m 58,999s

11.    Jorge Martin SPA Red Bull KTM Ajo (KTM) 1m 59,042s

12.    Iker Lecuona SPA American Racing KTM (KTM) 1m 59,200s

13.    Nicolo Bulega ITA SKY Racing Team VR46 (Kalex) 1m 59,226s

14.    Tetsuta Nagashima JPN ONEXOX TKKR SAG Team (Kalex) 1m 59,306s

15.    Bo Bendsneyder NED NTS RW Racing GP (NTS) 1m 59,308s

16.    Lorenzo Baldassarri ITA FlexBox HP 40 (Kalex) 1m 59,325s

17.    Andrea Locatelli ITA Italtrans Racing Team (Kalex) 1m 59,335s

18.    Enea Bastianini ITA Italtrans Racing Team (Kalex) 1m 59,351s

19.    Fabio Di Giannantonio ITA +Ego Speed Up (Speed Up) 1m 59,491s

20.    Somkiat Chantra THA Idemitsu Honda Team Asia (Kalex) 1m 59,734s

21.    Simone Corsi ITA Tasca Racing Scuderia Moto2 (Kalex) 1m 59,829s

22.    Khairul Idham Pawi MAL Petronas Sprinta Racing (Kalex) 2m 0,148s

23.    Jesko Raffin SWI NTS RW Racing GP (NTS) 2m 0,334s

24.    Joe Roberts USA American Racing KTM (KTM) 2m 0,414s

25.    Jake Dixon GBR Angel Nieto Team (KTM) 2m 0,621s

26.    Lukas Tulovic GER Kiefer Racing (KTM) 2m 0,725s

27.    Dominique Aegerter SWI MV Agusta Idealavoro Forward (MV Agusta) 2m 0,896s

28.    Marco Bezzecchi ITA Red Bull KTM Tech 3 (KTM) 2m 0,921s

29.    Philipp Oettl GER Red Bull KTM Tech 3 (KTM) 2m 1,337s

30.    Stefano Manzi ITA MV Agusta Idealavoro Forward (MV Agusta) 2m 1,564s

31.    Xavier Cardelus AND Angel Nieto Team (KTM) 2m 1.656s

32.    Dimas Ekky Pratama INA Idemitsu Honda Team Asia (Kalex) 2m 1,824s

 

Επίσημες χρονομετρήσεις της Moto3 της τελευταίας μέρας.

 

Romano Fenati ITA Snipers Team (Honda) 2m 5,285s

Tony Arbolino ITA Snipers Team (Honda) 2m 5,515s

Aron Canet SPA Sterilgarda Max Racing Team (KTM) 2m 5,653s

Lorenzo Dalla Porta ITA Leopard Racing (Honda) 2m 5,771s

Niccolo Antonelli ITA SIC58 Squadra Corse (Honda) 2m 5,792s

John McPhee GBR Petronas Sprinta Racing (Honda) 2m 5,899s

Marcos Ramirez SPA Leopard Racing (Honda) 2m 6,030s

Tatsuki Suzuki JPN SIC58 Squadra Corse (Honda) 2m 6,090s

Dennis Foggia ITA SKY Racing Team VR46 (KTM) 2m 6,199s

Celestino Vietti ITA SKY Racing Team VR46 (KTM) 2m 6,200s

Kaito Toba JPN Honda Team Asia (Honda) 2m 6,206s

Alonso Lopez SPA Estrella Galicia 0.0 (Honda) 2m 6,243s

Kazuki Masaki JPN BOE Skull Rider Mugen Race (KTM) 2m 6,246s

Albert Arenas SPA Angel Nieto Team (KTM) 2m 6,312s

Ayumu Sasaki JPN Petronas Sprinta Racing (Honda) 2m 6,341s

Darryn Binder RSA CIP Green Power (KTM) 2m 6,503s

Raul Fernandez SPA Angel Nieto Team (KTM) 2m 6,558s

Jakub Kornfeil CZE Redox PruestelGP (KTM) 2m 6,590s

Ai Ogura JPN Honda Team Asia (Honda) 2m 6,671s

Vicente Perez SPA Reale Avintia Arizona 77 (KTM) 2m 6,787s

Sergio Garcia SPA Estrella Galicia 0.0 (Honda) 2m 6,975s

Can Oncu TUR Red Bull KTM Ajo (KTM) 2m 6,984s

Filip Salac CZE Redox PruestelGP (KTM) 2m 7,217s

Makar Yurchenko KAZ BOE Skull Rider Mugen Race (KTM) 2m 7,227s

Andrea Migno ITA Bester Capital Dubai (KTM) 2m 7,427s

Riccardo Rossi ITA Kömmerling Gresini Moto3 (Honda) 2m 7,992s

Tom Booth-Amos GBR CIP Green Power (KTM) 2m 8,084s

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.