Επέκταση συνεργασίας HRC με Repsol και Nakagami

Διατηρεί τις πετυχημένες "συνταγές" το HRC
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/10/2020

Η Honda και η Repsol αποτελούν έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους συνδυασμούς στα MotoGP και όπως ανακοινώθηκε πριν από λίγο, αυτός ο "γάμος" θα εξακολουθήσει να ισχύει για άλλα δύο χρόνια, μετά την ανακοίνωση για την επέκταση της συνεργασίας μεταξύ της ισπανικής εταιρείας και των Ιαπώνων της Honda.

Η συγκεκριμένη συνεργασία "γεννήθηκε" το 1995 και από τότε έχει διαγράψει μια επιτυχημένη πορεία 25 ετών, με 180 νίκες στην μεγάλη κατηγορία και 15 Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή, παραπάνω από τα μισά παγκόσμια πρωταθλήματα MotoGP που διοργανώθηκαν από το 1995 μέχρι σήμερα πήγαν στα χέρια της Repsol Honda. Το μέγεθος της επιτυχίας αυξάνεται περισσότερο, αν προσθέσουμε και τους 10 τίτλους σε επίπεδο ομάδων από το 2002 που καθιερώθηκε ο θεσμός, ενώ στα ρεκόρ της εκτός από τις 180 νίκες περιλαμβάνονται και οι 447 τερματισμοί στο βάθρο συνολικά στα 500cc και τα MotoGP.

Η συνεργασία του Repsol Technology Center με έδρα την Móstoles της Ισπανίας με το εργαστήριο του HRC στην Saitama της Ιαπωνίας, δημιούργησε μια επιτυχημένη φόρμουλα για τον συνδυασμό μοτοσυκλέτας, αναβάτη, καυσίμου και λιπαντικών. Ο Yoshishige Nomura, Πρόεδρος του HRC, δήλωσε ενθουσιασμένος για την συνέχιση της επιτυχημένης συνεργασίας, τονίζοντας ως παράγοντα κλειδί το ότι εργάζονται ως μία ομάδα.

Σε αντίστοιχο κλίμα ήταν και οι δηλώσεις της Begoña Elices García, Διευθύντρια επικοινωνίας της Repsol, η οποία χαρακτήρισε την συμφωνία πολύ σημαντική, ειδικά αυτή την δύσκολη εποχή που διανύουμε με τις αλλαγές που έχει επιφέρει η πανδημία του κορωνοϊού. Τόνισε επίσης το πόσο έχουν εξελιχθεί μέσα από την συνεργασία τους τα προϊόντα των δύο εταιρειών, κάτι που –όπως είπε- θα συνεχίσει να συμβαίνει και για τα επόμενα δύο χρόνια.

Πέρα όμως από την επέκταση της συνεργασίας με την Repsol, το HRC προχώρησε και στην ανακοίνωση της ανανέωσης συμβολαίου του Takaaki Nakagami με ισχύ για αρκετά ακόμη χρόνια, αρχής γενομένης το 2021. Ο Nakagami, ο οποίος αγωνίζεται αυτή την στιγμή με την ομάδα της LCR Honda Idemitsu στην κατηγορία των MotoGP, ξεκίνησε την καριέρα του από την Moto2 το 2012. Από το 2014 έτρεχε με τα χρώματα της Idemitsu Honda Team Asia και το 2018 μεταπήδησε στα MotoGP. Στην rookie χρονιά του τερμάτισε 20ος στο πρωτάθλημα, ενώ την επόμενη χρονιά κατέλαβε την 13η θέση. Μέχρι στιγμής την φετινή χρονιά βρίσκεται στην πέμπτη θέση του βαθμολογικού πίνακα, με τερματισμούς μέσα στην πρώτη δεκάδα σε κάθε αγώνα, ενώ ο καλύτερος τερματισμός του ήταν μία τέταρτη θέση. Από του χρόνου θα έχει ως team mate τον Alex Marquez, μετά την μετακίνηση του Pol Espargaro από την ΚΤΜ στην εργοστασιακή ομάδα της Repsol.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.