Fantic - Ετοιμάζει σπορ μοτοσυκλέτες για τον δρόμο

Και συνεργάζεται με την Mooney VR46 Racing Team στη Moto2
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/9/2022
Στις αρχές Αυγούστου του 2022, η Fantic ξεκίνησε συνεργασία με την Mooney VR46 Racing Team στη Moto2, ανακοινώνοντας ταυτόχρονα πως έχει αποφασίσει να εξελίξει μια γκάμα σπορ μοτοσυκλετών για τον δρόμο!
Η σημαντική αυτή ανακοίνωση έγινε κατά τη σύναψη συμφωνίας των δυο εταιρειών, όπου οι δυο ισχυροί άντρες των δυο πλευρών, ο CEO της Fantic Mariano Roman και ο Διευθυντής VR46 Racing Team, Alessio ‘Uccio’ Salucci έδωσαν τα χέρια.
 
Με τη νέα αυτή συνεργασία το λογότυπο της Fantic κοσμεί από το GP του Silverstone τις μοτοσυκλέτες και τον τεχνικό ρουχισμό των Celestino Vietti Ramus & Niccolo Antonelli της VR46, ενώ δεν ανακοινώνεται λεπτομερώς η τεχνική πλευρά της συνεργασίας.
Τα σχέδια των δυο πλευρών αφορούν ήδη και το 2023, με τον Claudio Giovanardi, μάνατζερ του αγωνιστικού τμήματος της Fantic να έχει επιλέξει τον Stefano Bedon ως Team Manager με την Milena Koerner που είναι συντονίστρια των αγωνιστικών Off-Road ομάδων της Fantic, να είναι υπεύθυνη για την τεχνική πλευρά της ομάδας, που θα απορροφήσει την υπάρχουσα δομή της VR46 Racing Team. Τα γραφεία του αγωνιστικού τμήματος θα είναι στις νέες εγκαταστάσεις της Fantic στη Santa Maria di Sala στη Βενετία.
 
Η συμφωνία των δυο ιταλικών εταιρειών δεν περιορίζεται στον κόσμο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, αλλά θα επεκταθεί σε διάφορα project και event όπως την αναζήτηση νέων ταλέντων για τους αγώνες, την εκπαίδευση και την εξέλιξη τους.
Το ζουμί για εμάς τώρα, βρίσκεται στην ανακοίνωση της Fantic, που κάνει λόγο για την απόφαση της εταιρείας “να επεκτείνει το know-how της σε έναν νέο τομέα, που θεωρείται από τις κορυφαίες εκφράσεις της μηχανολογίας: την ταχύτητα. Όπως στο Enduro και στο MX, όπου οι Off-Road μοτοσυκλέτες μας εξελίχθηκαν παράλληλα, η Fantic σκοπεύει να εξελίξει μια σειρά μοτοσυκλετών δρόμου που θα έχουν τους αγώνες στο DNA τους: ένας στόχος που είναι σίγουρα στις δυνατότητες αυτής της ιταλικής εταιρείας, που επεκτείνεται χρησιμοποιώντας ιταλικό κεφάλαιο, και που η αποστολή της είναι να βελτιώσει την οικονομία και την απασχόληση σε τοπικό επίπεδο.“
 
Θα δούμε άραγε μια σειρά μεγάλων Supermoto μοτοσυκλετών από τη Fantic στο άμεσο μέλλον (η εταιρεία έχει ήδη μοντέλα σε 50 και 125 κ.εκ.), ή οι δηλώσεις αφορούν σε Supersport μοτοσυκλέτες; Το πρώτο θα ήταν σίγουρα πιο εύκολο, καθώς η εταιρεία έχει ήδη τη βάση με τα MX / Enduro μοντέλα της, ενώ το δεύτερο θέλει μεγαλύτερο κεφάλαιο, και εκτενέστερη εξέλιξη.
 
Mariano Roman: “Είμαστε ενθουσιασμένοι για τη συμφωνία με την VR46 Racing Team. Ακολουθούμε ένα σημαντικό μονοπάτι για να δημιουργήσουμε μια πιο ‘αγωνιστικά προσανατολισμένη’ Fantic και αυτό είναι ένα θεμελιώδες βήμα. Οι εταιρείες μας μοιράζονται τις ίδιες αξίες και έχουμε το ίδιο πάθος και όραμα για τους μηχανοκίνητους αγώνες. Επιπλέον έχουμε σημαντική σχέση με τα νέα ταλέντα του χώρου.”
 
Alessio ‘Uccio’ Salucci: “Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος για αυτή τη συνεργασία με τη Fantic, μια ιστορική μάρκα του χώρου και μια γνωστή ιταλική εταιρεία, μια επιπρόσθετη πηγή περηφάνειας για τους υποστηρικτές μας. Είναι μια σημαντική στιγμή, και για το μέλλον ολόκληρης της Moto2 δομής μας. Έχουμε διαφορετικές εμπειρίες, που εκτείνονται σε όλες τις κατηγορίες αγώνων μοτοσυκλέτας: στο ένα χέρι η Fantic ανήκει στους ηγέτες της Off-Road σκηνής, και στο άλλο  η VR46 Racing Team, που μέσα στα χρόνια έχει γίνει σημείο αναφοράς για τις Moto2 ομάδες. Η συνεργασία μας είναι κρίσιμη και για την ακαδημία VR46 Riders Academy, καθώς θα έχουμε έναν νέο τεχνικό συνεργάτη να μας υποστηρίξει στην αναζήτηση και στην εξέλιξη των νέων ταλέντων.”
 
Να θυμίσουμε εδώ πως το 2019 Fantic & Yamaha υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας με τους Ιάπωνες να προμηθεύουν τους Ιταλούς με την τεχνολογία των δίχρνονων 125 & 250 Off-Road μοντέλων τους, ώστε να εισέλθει ξανά η Fantic στον χώρο δίχως να χρειάζεται να ξοδέψει πόρους και χρόνο στην εξέλιξη της γκάμας της από το μηδέν. Στη συνέχεια, τον Ιανουάριο του 2021 η Fantic αγόρασε από τη Yamaha το 100% της Motori Minarelli, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο τη θέση της, όσον αφορά στους κινητήρες. Κι απ’ ότι φαίνεται τώρα, η Fantic δεν προτίθεται να κάτσει στα Off-Road αυγά της, ούτε και στα διπλής χρήσης μοντέλα της (βλ. Caballero) παρά στοχεύει να ολοκληρώσει τη γκάμα της και με σπορ ασφάλτινα μοντέλα.
Και κάτι ακόμα. Πριν από 17 χρόνια, το 2005, η Fantic είχε προσπαθήσει ξανά να εισέλθει στα ασφάλτινα GP με το R250, ένα δίχρονο 250 για την κατηγορία των 250GP, με αναβάτες τον 17χρονο Gabriele Ferro και τον Πρωταθλητή 125 του 2002, Arnaud Vincent.
 
Η κατασκευή της δίχρονης δικύλινδρης μοτοσυκλέτας έγινε με τη συνεργασία με το τεχνικό τμήμα της επίσης ιταλικής CRP Technology,  ενώ στόχος ήταν η δημιουργία μιας 100% ιταλικής μοτοσυκλέτας, με το μόνο μη-ιταλικό εξάρτημα να είναι τα ελαστικά.
Δυστυχώς τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα ήθελε η Fantic, με την εταιρεία να αποσύρεται μετά από μία μόλις χρονιά στους αγώνες, λόγω αμέτρητων μηχανικών προβλημάτων με την R250. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε πως το 2005 ο Ferro είχε δεκαπέντε DNQ (Did not Qualify) αποτελέσματα σε 16 αγώνες, ενώ ο Arnaud είχε 12 εγκαταλείψεις και ένα DNQ στους ίδιους 16 αγώνες! Καλύτερο αποτέλεσμα ήταν μια 18η θέση, ενώ ο κινητήρας των μοτοσυκλετών έσπασε σχεδόν… πενήντα φορές μέσα στη χρονιά.
 
Οι καιροί άλλαξαν, και η Fantic έχει δείξει πως έχει ωριμάσει σε τεράστιο βαθμό, τόσο με τις μοτοσυκλέτες παραγωγής της όσο και με τις αγωνιστικές επιδόσεις της, κι έτσι κανείς δεν περιμένει από τους Ιταλούς να επαναλάβουν τα λάθη του παρελθόντος.

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες