Φοράς λίγα στην μοτοσυκλέτα αποζημιώνεσαι και λιγότερο. Η πρακτική των ασφαλιστικών στην Γερμανία.

Μειώνουν τις αποζημιώσεις για ελαφρά εξοπλισμένους αναβάτες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/9/2021

Στην Ελλάδα της σαγιονάρας και του τυφλόνους που θα σχολιάσει πως το να μιλά κανείς για καλοκαιρινά μπουφάν και γάντια είναι μέρος απώτερου σχεδίου με στόχο την τσέπη του και όχι την ασφάλειά του, η παρακάτω είδηση θα ακουστεί σίγουρα σαν θεωρία συνομωσίας: Οι ασφαλιστικές εταιρείες στην Γερμανία χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης για να μειώσουν τις αποζημιώσεις που δίνουν στα θύματα τροχαίων, το κατά πόσο φορούσαν πλήρη εξοπλισμό αναβάτη. Ο νόμος στην Γερμανία δεν έχει αλλάξει, μονάχα η μη χρήση κράνους διώκεται από τον νόμο και δεν υπάρχει πρόστιμο αν οδηγείς χωρίς προστατευτικό μπουφάν. Ο μη σωστά εξοπλισμένος αναβάτης υπάρχει και στην Γερμανία όπως υπάρχει και παντού, αλλά δεν αποτελεί τον βασικό κορμό του μοτοσυκλετισμού, όπως συμβαίνει εδώ σε εμάς.

Σύμφωνα με το βερολινέζικο German Insurance Association (GDV), τον σύνδεσμο που εκπροσωπεί 460 ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, η αποζημίωση ενός θύματος θα μπορούσε να μειωθεί σημαντικά για συγκεκριμένους τύπους κακώσεων καθώς το να μην φορά επαρκή εξοπλισμό ασφαλείας φανερώνει αμέλεια για την δική του ασφάλεια, πράγμα που μπορεί να επιφέρει αντίστοιχες μειώσεις.

Οι αποφάσεις του GDV προφανώς και βάζουν μπροστά το συμφέρον των ασφαλιστικών εταιρειών, έχουν ήδη εφαρμοστεί σε διάφορες περιπτώσεις και φυσικά δεν επηρεάζουν στο παραμικρό το εθνικό σύστημα υγείας της Γερμανίας (GKV-Spitzenverband) που προφανώς και καλύπτει τα έξοδα νοσηλείας. Οι αποφάσεις του GDV έχουν να κάνουν μόνο με την αποζημίωση που καλείται να δώσει η ασφαλιστική εταιρεία του θύτη, στο θύμα. Σύμφωνα με τον γερμανικό νόμο το εθνικό σύστημα υγείας μπορεί να ζητήσει τα έξοδα νοσηλείας, περίθαλψης κτλ μόνο στην περίπτωση που έχει διαπραχθεί έγκλημα ή σκόπιμη πρόκληση αυτοτραυματισμού, όχι στην περίπτωση δηλαδή που κάποιος κατέληξε τραυματισμένος στο νοσοκομείο γιατί χτυπήθηκε από αυτοκίνητο ενώ οδηγούσε αμέριμνος την μοτοσυκλέτα του, φορώντας μόνο το κράνος από εξοπλισμό αναβάτη.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες στην Γερμανία μπορεί λοιπόν να προσπαθήσουν να μειώσουν το κόστος με βάση τον προστατευτικό εξοπλισμό που φορούσε ο αναβάτης την ώρα του ατυχήματος, χωρίς αυτό να αποτελεί πανάκεια για τον τρόπο λειτουργείας τους, αλλά έχει ήδη συμβεί και αποτελεί μάλιστα και οδηγία του GDV προς το μέλη του, οπότε και θα συμβαίνει περισσότερο στο μέλλον. Οι Γερμανοί δεν χρειάζονται βέβαια και ιδιαίτερα μαθήματα για να οδηγούν με πλήρη εξοπλισμό ασφαλείας, αυτό είναι κάτι που πρωτίστως συμβαίνει στην Ελλάδα, και είναι ένα καλό σημείο προβληματισμού για το πόσο μακριά είμαστε σε αυτό το θέμα. Άλλωστε το πρώτο σχόλιο που περιμένουμε είναι πως αυτά είναι λογικά πράγματα για την Γερμανία αλλά δεν μπορείς να γυρνάς με μπουφάν το καλοκαίρι στους 40 βαθμούς, αγνοώντας πόση υγρασία και ζέστη μπορεί να έχει το Μόναχο (για παράδειγμα). Έχουμε καταρρίψει πολλές φορές τον ισχυρισμό πως η ζέστη θέλει γυμνό δέρμα με επιχειρήματα, αλλά κυρίως με το παράδειγμά μας. Ίσα – ίσα που η προστασία από τον ήλιο με διάτρητο μπουφάν και αντίστοιχα γάντια, κάνει την οδήγηση στον καύσωνα ευκολότερη από το εκτεθειμένο δέρμα που αναπτύσσει πολλαπλάσια θερμοκρασία… Προφανώς ούτε λόγος για τον χειμώνα. Εμείς θα θέλαμε να δούμε τους αναβάτες να εξοπλίζονται από μόνοι τους με κατάλληλο ρουχισμό και τις ασφαλιστικές να μην κοιτούν νέους τρόπους περιορισμού των αποζημιώσεων.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.