Francesco Bagnaia - “Θα πρέπει οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες να είναι ισχυρότερες από των περιφερειακών ομάδων”

Αμφιλεγόμενες δηλώσεις μετά το καταστροφικό για τον Πρωταθλητή του 2022 GP του Le Mans
Pecco
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/5/2023

Χρειαζόμαστε μια διαφορά ιπποδύναμης, όπως υπήρχε παλιά, ανάμεσα στις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες και στις μοτοσυκλέτες των ‘πελατών’ της Ducati.” Τάδε έφη, Pecco Bagnaia μετά την πτώση του στο Le Mans, σε έναν αγώνα που είδε τη διαφορά μεταξύ του και του περιφερειακού Marco Bezzecchi να μειώνεται στον ένα βαθμό.

Το GP του Le Mans ήταν ένας αγώνας για γερά νεύρα, με πολλές πτώσεις και συγκρούσεις, κάποιες από τις οποίες από τύχη δεν επέφεραν κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Μόλις 13 από τους 21 αναβάτες είδαν τη σημαία του τερματισμού.

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα και θεαματικά συμβάντα ήταν η σύγκρουση μεταξύ Vinales και Bagnaia, που οδήγησε στην πτώση και εγκατάλειψη τους, ενώ στη συνέχεια παραλίγο να πιαστούν και στα χέρια, με τον Vinales να σπρώχνει τον πεσμένο Pecco και εκείνος να απαντά για να τους χωρίσουν τελικά οι κριτές. Αργότερα οι δυο αναβάτες τα βρήκαν, ενώ οι αγωνοδίκες θεώρησαν -σωστά- τη σύγκρουση ως αγωνιστικό συμβάν, μη ρίχνοντας φταίξιμο σε κανέναν τους.

Μετά τον αγώνα, ο Bagnaia έκανε δηλώσεις, ρίχνοντας μια ιδέα στο τραπέζι για το πώς θα μπορούσαν οι αγώνες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP να γίνουν πιο ασφαλείς, όμως η ιδέα αυτή ακούγεται αρκετά αμφιλεγόμενη, ειδικά όταν την εκφράζει ο Pecco και ειδικά στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Pecco Bagnaia: “Οι μοτοσυκλέτες της σχάρας εκκίνησης μπορούν όλες να νικήσουν. Δεν υπάρχει πλέον η παλαιότερη διαφορά των 6-7 δεκάτων μεταξύ των εργοστασιακών μοτοσυκλετών και των μοτοσυκλετών των ‘πελατών’ του εργοστασίου.Σημειώστε πως αυτή η διαφορά είχε βοηθήσει παλαιότερα στη γέννηση των ‘φανταστικών τεσσάρων’, δηλαδή των Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Casey Stoner και Dani Pedrosa.

Και ο Bagnaia συνεχίζει: Τώρα το επίπεδο είναι ακραίο και όλοι έχουν πιθανότητα να κερδίσουν. Σίγουρα ο αγωνιστικός ρυθμός μας σήμερα δεν ήταν ο αναμενόμενος, με την εξαίρεση του Bezzecchi, και αυτό κράτησε το γκρουπ των πρώτων συγκεντρωμένο. Όμως κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να επιστρέψουμε στη διαφορά ιπποδύναμης μεταξύ εργοστασιακών και περιφερειακών μοτοσυκλετών, ή να βρούμε μια άλλη λύση. Προσπαθούμε να κερδίσουμε τον αγώνα στους πρώτους γύρους εδώ και δύο χρόνια. Κάποιος που είναι πιο πίσω προσπαθεί να περάσει 5-6 αναβάτες σε έναν γύρο, και αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Είμαστε όλοι στο όριο, και έτσι ειδικά στο πρώτο μέρος του αγώνα, είναι λάθος να προσπαθήσεις να κάνεις το κάτι παραπάνω. Αν δείτε, τα περισσότερα ατυχήματα σημειώνοντας στο αρχικό στάδιο του αγώνα, ίσως επειδή οι αναβάτες είναι πολύ μαχητικοί. Κάτι πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί η κατάσταση γιατί δεν είναι ασφαλές έτσι.”

Οι ανησυχίες περί ασφάλειας του Πρωταθλητή του 2022, που συνεχίζει να είναι πρώτος στη γενική βαθμολογία με 94 βαθμούς έναντι 93 του Marco Bezzecchi, έχουν σίγουρα κάποια βάση, όμως η "λύση" που προτείνει, λύση που στρέφεται ενάντια στους περιφερειακούς Ducatisti Bezzecchi, Martin, Marini και Zarco, ακούγεται έως και ως παράπονο κακομαθημένου παιδιού που ζητά από τη “μαμά” Ducati να κόψει τη δύναμη στις μοτοσυκλέτες των “νόθων” παιδιών της που του κάνουν... bullying, κάτι που σίγουρα δεν τον τιμά.

Ετικέτες

Έφυγε από την ζωή ο Toni Merendino, ένας team manager μιας άλλης εποχής

Κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/2/2026

Ο Toni Merendino ήταν Ιταλός team manager αγωνιστικών ομάδων και μία ιδιαίτερα σημαντική προσωπικότητα του μηχανοκίνητου αθλητισμού που έφυγε από την ζωή στα μέσα Φεβρουαρίου του 2026.

Ο Merendino ένωσε δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους, εκείνον του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας και τους αγώνες rally-raid, όπως το Paris-Dakar.

Ο Toni Merendino κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1981 με τον Marco Lucchinelli στην ομάδα Gallina. Ήταν ο αναντικατάστατος “πολυτεχνίτης” στα pits, και σήμερα θα τον λέγαμε team manager.

toni2

Ο Ιταλός ήταν πάντα με ένα τσιγάρο στο χέρι και όταν στο paddock κάποιος έλεγε Toni, όλοι γνώριζαν πως μιλούσαν για τον Merendino. Δεν ήταν πρόεδρος ή διάσημος, ήταν ένα πρόσωπο που κρατούσε ενωμένους τους αναβάτες, τους μηχανικούς και τους χορηγούς και μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε δουλεία σε ένα box.

Ο Toni δούλευε σε μια επιχείρηση που κατασκευάζει μηχανές καφέ και στο δίπλα κτήριο ετοιμάζονταν οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της ομάδας Gallina, της ομάδας που στη συνέχεια θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli.

Ο Merendino περνούσε ώρες στον χώρο αυτό, όπου επεξεργαζόταν τις μοτοσυκλέτες και συζητούσε με τους μηχανικούς. Στην αρχή απλά παρατηρούσε, έπειτα βοηθούσε, και το 1979, η ομάδα Gallina έχασε ένα μέλος και ο ιδιοκτήτης Roberto Gallina στράφηκε στον Toni και του πρότεινε να γίνει team manager. Μάλιστα τα καθήκοντα της θέσης δεν ήταν τότε τόσο ξεκάθαρα και γράφτηκαν σε ένα χαρτάκι!

Από εκείνη την στιγμή ο Toni ήταν ο άνθρωπος που ασχολούταν με όλα τα προβλήματα που μπορούσαν να προκύψουν σε μία αγωνιστική ομάδα και έπειτα θα γραφτεί στην ιστορία, καθώς το 1981, η Suzuki με την ομάδα Gallina και αναβάτη τον Marco Lucchinelli κερδίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και σπάει την κυριαρχία του Kenny Roberts. Αργότερα δούλεψε με την ομάδα HB και αναβάτη τον Doriano Romboni.

toni

Μετά την ταχύτητα, ο Merendino στράφηκε στον τομέα των rally-raid συμμετείχε στο Paris-Dakar ως team manager, αλλά και ως οδηγός αυτοκινήτου, συμμετέχοντας με μία Mercedes-Benz 230 GE 4×4.

Το 2003 και αφότου έχει αποτραβηχτεί από τους αγώνες, ο Toni ιδρύει την εταιρεία Tom42 στην Ιταλία που προσφέρει οργανωμένες εμπειρίες σε αγώνες rally-raid, ταξίδια με μοτοσυκλέτες, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και συνεντεύξεις τύπου.

Ο Toni αφιέρωσε την ζωή του στους αγώνες και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, και μας αποχαιρέτισε σε ηλικία 73 ετών.