Honda: 60 χρόνια στους αγώνες

25 χρόνια συνεργασία με την Repsol
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Μπορεί ο όγδοος γύρος του πρωταθλήματος με τον αγώνα του TT Assen να μην είχε νικητή τον Marquez, αλλά τον Vinales της Yamaha, όμως για τη Honda είχε ιδιαίτερη σημασία καθώς σηματοδοτούσε την 60η επέτειό της εμπλοκής της στους αγώνες. Η πρώτη της συμμετοχή ήταν πίσω στο 1959, στη Ultra-Lightweight κατηγορία των 125cc του Isle Of Man, που πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουνίου εκείνης της χρονιάς.

Για να γιορτάσει την επέτειό της, η Honda έκανε μια εκδήλωση πριν τον αγώνα του Assen. Σε αυτή παρευρέθηκαν πολλά γνωστά ονόματα του σπορ, που έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν με τη Honda όπως οι θρυλικοί Mick Doohan, Freddie Spencer και ο Kunimitsu Takahashi που είναι ο πρώτος Ιάπωνας που κέρδισε έναν αγώνα GP με αυτή, αλλά και ο Marc Marquez. Παρόντες ήταν επίσης ο Διευθυντής του HRC Tetsuhiro Kuwata, ο CEO της Dorna Carmelo Ezpeleta και ο πρόεδρος της FIM Jorge Viegas.

Σχετικά με την τεράστια πορεία της Honda στους αγώνες, ο Kuwata είπε: “Κανείς δεν φανταζόταν πως η Honda μετά από 60 χρόνια θα συνέχιζε να παίρνει μέρος και να κερδίζει αγώνες σε διάφορα πρωταθλήματα. Είναι η μοναδική εταιρεία με ενεργό δράση σε όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα όπως τα MotoGP, Formula1, Motorcross, IndyCar, Dakar, Trial, WSBK και Enduro. Ο ανταγωνισμός είναι ένα σημαντικό κομμάτι της φιλοσοφίας της Honda και είναι μια εξαιρετική μέθοδος για να αναπτύξουμε νέες τεχνολογίες.”

Ο Marquez απ’ τη πλευρά του τόνισε πως η Honda έχει κατασκευάσει πολλές μοτοσυκλέτες ορόσημα και πως είναι πολύ περήφανος που είναι μέρος της επιτυχημένης αγωνιστικής της ιστορίας, όπως και ότι σκοπεύει να συνεχίσει την επιτυχημένη του πορεία στο μέλλον. Ιδιαίτερα συγκινητικά, ήταν τα λόγια του Doohan που ανέφερε πως ακόμη θυμάται την πρώτη του επίσκεψη στο HRC λίγο πριν το τέλος του 1988, με σκοπό να υπογράψει τη μεταγραφή του στη Honda για το 1989, στην κατηγορία των 500cc. Η συνεργασία του με το HRC ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς στέφθηκε πρωταθλητής το 1994,1995,1996,1997 και το 1998. “Εξ αρχής εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ με την αφοσίωση του προσωπικού όταν με ξενάγησαν στις εγκαταστάσεις του HRC ,είπε. Τον κέρδισαν οι πινακίδες που υπήρχαν αναρτημένες στους χώρους που έλεγαν: “Η τεχνολογία του αύριο, σήμερα”.

Ο Freddie Spencer φρόντισε να μοιραστεί την εμπειρία και τις αναμνήσεις του απ’ τη συνεργασία του με το HRC, δίνοντας μια πιο νοσταλγική νότα στην εκδήλωση. “Κέρδισα το πρώτο μου πρωτάθλημα στη κατηγορία των 500cc στις 4 Σεπτεμβρίου το 1983 στην Imola. Τρεις μέρες αργότερα, στις 7 Σεπτεμβρίου ο Soichiro Honda με έπιασε απ’ τους ώμους και μου είπε: Σε ευχαριστώ. Εγώ εκπλήρωσα το όνειρό μου και ο κ.Honda τα δικά του.”

Ο Takahashi είναι άλλος ένας απ’ τους θρυλικούς αναβάτες που έχουν περάσει απ’ τη Honda με μεγάλες διακρίσεις στα παγκόσμια πρωταθλήματα της δεκαετίας του ’60. Ήταν 21 ετών όταν έγραψε ιστορία με τη Honda, καθώς το 1961 έγινε ο πρώτος Ιάπωνας που νίκησε σε αγώνα GP στο Hockenheim της Γερμανίας. “Θυμάμαι πως ο Soichiro Honda και η ομάδα του ήταν αποφασισμένοι να φτιάξουν τις καλύτερες μοτοσυκλέτες στον κόσμο και πως έτσι ξεκίνησε η αγωνιστική δράση της Honda.” Συμπλήρωσε τις δηλώσεις του λέγοντας: “Πιστεύω ακράδαντα πως η φιλοσοφία της Honda έχει περάσει στη νέα γενιά!”

Τόσο ο Ezpeleta όσο και ο Viegas αναγνώρισαν το σημαντικό ρόλο της Honda στον αγωνιστικό κόσμο των μοτοσυκλετών και ο CEO της Dorna είπε: “Τα τελευταία 60 χρόνια η Honda έθετε τον πήχη χρόνο με το χρόνο και έγινε ο πιο επιτυχημένος κατασκευαστής μοτοσυκλετών στους αγώνες GP. Είμαστε πολύ περήφανοι που αποτελούμε μέρος της ιστορίας της και που για μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι μας.”

Ο Viegas απ’ την άλλη εστίασε τις δηλώσεις του στη σημαντικότητα της συμμετοχής στους αγώνες, όταν είσαι μια απ’ τις μεγαλύτερες εταιρείες μοτοσυκλετών στο κόσμο. Έκλεισε λέγοντας: “Η μεγαλύτερη μάχη της Honda είναι στο τωρινό πρωτάθλημα που πρέπει να αποδείξει πως τα προϊόντα της είναι τα πιο καινοτόμα και πως έχουν αποδείξει την αξία τους μέσα απ’ τους αγώνες μέχρι να φτάσουν στους πελάτες της.”

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".