Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

MotoGP 2026: “Όχι εύκολες οι προσπεράσεις για τη Ducati στη Buriram”

Ο Alex Marquez προειδοποιεί πως ο ανταγωνισμός πλησίασε επικίνδυνα σε τελική ταχύτητα
Alex Marquez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/2/2026

Η Ducati παραμένει η ταχύτερη στις ευθείες, όμως στο Buriram του 2026 το πλεονέκτημα ίσως να μην είναι αρκετό για εύκολες προσπεράσεις.

Ο Alex Marquez της Gresini Racing MotoGP εκτιμά ότι οι αναβάτες της Ducati θα δυσκολευτούν να προσπεράσουν στην ευθεία στο ερχόμενο Grand Prix της Ταϊλάνδης, καθώς οι αντίπαλοι έχουν μειώσει αισθητά τη διαφορά σε τελική ταχύτητα.

Η Ducati διατηρεί εδώ και χρόνια πλεονέκτημα στη μέγιστη ταχύτητα, με τη νέα GP26 να δείχνει και πάλι δυνατή στον τομέα αυτό. Στην πρώτη ημέρα δοκιμών στο Buriram, ο Francesco Bagnaia καταγράφηκε με 342 km/h, με νέα συσκευή ρύθμισης ύψους που φαίνεται να βοηθά τη Desmosedici να αναπτύξει επιπλέον χιλιόμετρα στις ευθείες.

Η πίστα του Buriram, που φιλοξενεί τον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2026, έχει τις δύο μεγαλύτερες ευθείες της στον πρώτο τομέα, αμέσως μετά τη σχάρα εκκίνησης.

“Χρειάζεσαι πάνω από 2 km/h διαφορά για καθαρή προσπέραση”

Παρά τα νούμερα, ο Alex Marquez εμφανίζεται επιφυλακτικός: "Χρειάζεσαι πάνω από 2 km/h διαφορά για να προσπεράσεις καθαρά. Δεν είναι εύκολο. Εδώ ήμουν πίσω από κάποιες Aprilia και κάποιες Honda. Είναι αρκετά κοντά".

Σύμφωνα με τα δεδομένα της τελευταίας ημέρας δοκιμών, η Aprilia Racing άγγιξε σχεδόν τα 340 km/h στις παγίδες ταχύτητας, ενώ η ταχύτερη Honda HRC Castrol καταγράφηκε στα 338 km/h. Διαφορές που στην πράξη δυσκολεύουν σημαντικά το καθαρό προσπέρασμα μόνο με τη δύναμη του κινητήρα.

"Δεν θα είναι εύκολο να προσπεράσεις σε αυτή την πίστα," τόνισε χαρακτηριστικά.

Alex Marquez

Εργοστασιακή θέση, νέες ευκαιρίες

Τον φετινό χειμώνα ο Ισπανός είχε για πρώτη φορά στη διάθεσή του εργοστασιακό πακέτο Ducati, γεγονός που άλλαξε εντελώς τον τρόπο προσέγγισης των δοκιμών.

Έχοντας τερματίσει δεύτερος στο πρωτάθλημα, πίσω από τον αδερφό του, ο Α. Marquez παραδέχεται ότι δεν το βλέπει ως πίεση, αλλά ως ευκαιρία:

"Δεν είναι θέμα ευθύνης, είναι θέμα ευκαιριών. Πέρσι δεν υπήρχαν ευκαιρίες. Φέτος έχεις πολλές για να κάνεις το πακέτο σου ολοένα και καλύτερο.

"Είναι κάτι που πρέπει να προσέξεις, για να μη χαθείς στον δρόμο ή μπερδέψεις την ομάδα και τον εαυτό σου. Αλλά στις δοκιμές αυτό που κάναμε είχε νόημα.

"Δεν είναι όπως παλιά, που δεν είχαμε τίποτα να δοκιμάσουμε και βαριόμασταν στο box, κάνοντας απλώς γύρους. Τώρα έχει ενδιαφέρον."

Alex Marquez

Η μάχη της ευθείας ξεκινά

Η Ducati παραμένει το σημείο αναφοράς, όμως η ψαλίδα στην τελική ταχύτητα έχει μικρύνει. Στη Buriram, όπου η ισχύς παίζει καθοριστικό ρόλο, οι λεπτομέρειες θα κάνουν τη διαφορά.

Και, αν ο Marquez έχει δίκιο, το πρωτάθλημα του 2026 ίσως να μην κριθεί μόνο από το ποιος έχει το δυνατότερο μοτέρ, αλλά και από το ποιος θα βρει τον τρόπο να περάσει όταν όλοι πηγαίνουν σχεδόν το ίδιο γρήγορα.