Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Το MotoGP ψάχνει επιστροφή στην Ινδία μέσω εταιρείας του Karel Abraham

Η εταιρεία που σύστησε ο Τσέχος βετεράνος αναβάτης, Karel Abraham, έχει αναλάβει να επαναφέρει την Ινδία στον χάρτη του MotoGP.
india motogp buddh
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/2/2026

Πολύ πριν μάθουμε καν το όνομα Liberty Media, η Dorna Sports είχε υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με την ινδική εταιρεία Fairstreet Sports για τη διοργάνωση αγώνα MotoGP στην Ινδία. Η αρχική συμφωνία κάλυπτε μια περίοδο επτά ετών, στην οποία το κορυφαίο πρωτάθλημα ταχύτητας το πλανήτη θα προσέθετε στο καλεντάρι του την πίστα Buddh International Circuit.

H ιστορία έγραψε πως ινδικό Grand Prix έγινε μόνο μια φορά το 2023 - με νικητή τον Marco Bezzecchi που τότε ήταν ακόμη αναβάτης της ομάδας VR46 - και έκτοτε το πρωτάθλημα δεν ξαναπήγε στη χώρα. Ακόμη και φέτος, μέχρι να ανακοινωθεί το τελικό πρόγραμμα του 2026 η Ινδία φερόταν ξανά ως υποψήφια για αγώνα MotoGP, αν και στο τέλος αυτό δεν συνέβη.

Όπως μάθαμε στην πορεία, η αιτία εντοπιζόταν σε οικονομικά ζητήματα και κυρίως σε οφειλές της Fairstreet Sports προς τη Dorna – που από φέτος έχει μετονομαστεί σε MotoGP Sports Entertainment Group. Έκτοτε έχει υπογραφεί ένα νέο τριετές μνημόνιο συνεργασίας απευθείας με την τοπική κυβέρνηση της επαρχίας Uttar Pradesh, παρακάμπτοντας τη Fairstreet, ενώ τα τελευταία δύο χρόνια αναζητήθηκε νέος διοργανωτής για τον αγώνα, δυστυχώς χωρίς αποτέλεσμα.

Κάπου εδώ έρχεται η AVW Global, εταιρεία ιδιοκτησίας του Karel Abraham, πρώην αναβάτη MotoGP και γιου του ιδιοκτήτη της πίστας του Brno της Τσεχίας. Η AVW μπήκε στο προσκήνιο ως διοργανώτρια αγώνων και ήδη συνεργάζεται με την Two Wheels Motor Racing, εταιρεία που κατέχει τα δικαιώματα του πρωταθλήματος Asia Road Racing Championship (ARRC).

Αυτή η σύμπραξη έχει προκριθεί ως λύση για να επιστρέψει το Grand Prix της Ινδίας στην πίστα Buddh International Circuit και να ικανοποιήσει την πάγια θέληση της Liberty Media για επέκταση στη μεγαλύτερη αγορά δικύκλων του πλανήτη.

Στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας συζητιέται ο αγώνας MotoGP, καθώς και η διοργάνωση αγώνα του ασιατικού πρωταθλήματος ταχύτητας ARRC, ενώ πίσω απ’ όλα βρίσκεται μια ακόμη προσπάθεια που αφορά στη Formula 1.

Η στρατηγική της Liberty Media εστιάζει στον Ινδό δισεκατομμυριούχο Karan Adani, ο όμιλος του οποίου (Adani Ports & SEZ Ltd) προσπαθεί, όχι απλώς να φέρει ξανά τη F1 στην Ινδία, αλλά να εξαγοράσει την πίστα Buddh από την τωρινή της ιδιοκτήτρια Jaiprakash Associates Ltd που φέρεται να έχει σοβαρά προβλήματα χρεών.

Σε αυτό το σενάριο λοιπόν, η Liberty Media βλέπει μια μαζική επιστροφή στα αγωνιστικά δρώμενα της Ινδίας με F1, MotoGP και ARRC σε σταθερή βάση. Από κει και πέρα, το χρονικό πλαίσιο παραμένει ασαφές καθώς ως αυτή τη στιγμή τίποτε δεν είναι οριστικό και σε πρώτη φάση κρατάμε τη δήλωση του Abraham πως θέλει την Ινδία στο πρόγραμμα του MotoGP “το ταχύτερο δυνατό”, κάτι που σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να είναι νωρίτερα από το 2027.