Το HRC αλλάζει την εργονομία της RCV-213 για τον Lorenzo
Επιστροφή από την Ιαπωνία με ερωτηματικά
Από τον
Μπάμπη Μέντη
12/6/2019
Ο Jorge Lorenzo επέστρεψε από το ταξίδι του στα κεντρικά του HRC στην Ιαπωνία και στις πρώτες του δηλώσεις ανέφερε πως ασχολήθηκαν με το βασικό πρόβλημα της απότομης μεταφοράς βάρος εμπρός κατά την είσοδο στις στροφές. Πιστεύει δε, πως οι λύσεις που βρήκαν θα τον βοηθήσουν, τόσο στο άμεσο μέλλον (δηλαδή τον αγώνα στη Βαρκελώνη που πέρσι νίκησε με την Ducati) αλλά και γενικότερα στο υπόλοιπο της χρονιάς.
Με τους κανονισμούς να απαγορεύουν αλλαγές στους κινητήρες έως το τέλος της χρονιάς, το πεδίο δράσεις του HRC περιορίζεται στο δικαίωμά του να αλλάξει μία φορά στη μέση της χρονιάς το φαίρινγκ και την εργονομία της μοτοσυκλέτας και φυσικά να ρυθμίσει τα ηλεκτρονικά. Έτσι στην Βαρκελώνη, η μοτοσυκλέτα του Lorenzo θα έχει μια νέα εργονομία, που θα περιορίζει όσο είναι δυνατόν την απότομη μεταφορά του δικού του σωματικού βάρους στον εμπρός τροχό και θα του επιτρέπει να οδηγάει πιο εύκολα με τον δικό του τρόπο. Βέβαια όπως είδαμε και στην περίπτωση της Yamaha, αλλά και ο ίδιος ο Lorenzo έχει αναφέρει ως πιθανό πρόβλημα, η συμπεριφορά του κινητήρα κατά το άνοιγμα και το κλείσιμο του γκαζιού έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη μεταφορά του βάρους και στη διάρκεια ζωής των ελαστικών. Τα ηλεκτρονικά (ο ride by wire ψεκασμός σε αυτή την περίπτωση) μπορούν ως έναν βαθμό να ρυθμιστούν με τέτοιο τρόπο ώστε η άνοδος και η πτώση των στροφών του κινητήρα να έρθει κοντά στις επιθυμίες του αναβάτη. Όμως αν ο ίδιος ο κινητήρας έχει ακραία χαρακτηριστικά απόδοσης εκ σχεδιασμού του, τότε η επιρροή των ηλεκτρονικών έχει μικρότερο αντίκτυπο στον τρόπο λειτουργίας του.
Σύμφωνα με τον Lorenzo, ο κινητήρας της Honda έχει υπερβολικό “φρένο” όταν κλείνεις το γκάζι και αυτό με τη σειρά του μεταφέρει απότομα βάρος στον εμπρός τροχό.
Αν όντως είναι αυτό το πρόβλημα της Honda, η προσωρινή λύση της αλλαγής της θέσης οδήγησης είναι απλώς ένα παυσίπονο σε μια ασθένεια που θέλει εγχείρηση και απόδειξη σε αυτό είναι τα προβλήματα των εργοστασιακών Yamaha, που λόγω έλλειψης παραγωγής δύναμης, τα ηλεκτρονικά έχουν ρυθμιστεί για να μεταφέρουν όσο πιο άμεσα γίνεται τα άλογα στην άσφαλτο, προκαλώντας πρόωρη φθορά και απότομα γλιστρήματα.
Ο αγώνας της Βαρκελώνης είναι σε λίγες ημέρες και πάντα η πίστα δίνει τις απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
